اردیبهشت ۱۳۵۷ یک سالی از حضور متخصصان «ای‌دی‌ال» (موسسه آرتور د. ِلیتل) در ایران و آغاز به کارشان می‌گذشت. این متخصصان، با تهیه گزارشی مفصل، نقشه راهی را که باید برای سروسامان دادن به آرشیو «رادیوتلویزیون ملی» طی می‌شد، رسم کرده بودند. هرچند نقشه‌شان با وجود برخورداری از توان فنی، گرفتار نواقص ناشی از عدم آشنایی با فرهنگ‌وهنر بومی ایران بود.
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، نورالله مرادی که چندی پیش به گفت‌وگویی اختصاصی با خبرآنلاین با محوریت موضوع «آرشیو دیداری- شنیداری سازمان صداوسیما» نشست درباره سابقه همکاری خود با صداو سیما گفت: «حدود یک سال مانده به انقلاب، در اردیبهشت ۱۳۵۷، هنگامی که تازه به ایران بازگشته بود با پیشنهاد همکاری از سوی رضا قطبی (اولین رئیس رادیوتلویزیون ملی ایران) روبه‌رو شد که در جست‌وجوی کسی بود تا بتواند با «ای‌دی‌ال»؛ موسسه آرتور د. ِلیتل، همکاری و طرح آن‌ها را برای شکل‌دادن به آرشیو دیداری- شنیداری رادیوتلویزیون ملی ایران، اجرایی کند.
آن زمان، حدودا یک سالی از حضور متخصصان «ای‌دی‌ال» در ایران و آغاز به کارشان می‌گذشت. این متخصصان، با تهیه گزارشی مفصل، نقشه راهی را که باید برای سروسامان دادن به آرشیو طی می‌شد، رسم کرده بودند. هرچند نقشه‌شان با وجود برخورداری از توان فنی، گرفتار نواقص ناشی از عدم آشنایی با فرهنگ‌وهنر بومی ایران بود. مثلا اهمیت یک قطعه موسیقی در دستگاه شور، در حالی بر «ای‌دی‌ال» پنهان بود که یک ایرانی می‌توانست اهمیت آن را دریابد. پس به حضور یک ایرانی آشنا با این اهمیت در کنار متخصصان موسسه مدیریتی مقاطعه‌کار «ای‌دی‌ال» نیاز بود.»
نورالله مرادی که اردیبهشت ۱۳۵۷ از آمریکا به ایران بازگشته بود، تابستان آن سال به رضا قطبی معرفی و با او آشنا و برای همکاری با «ای‌دی‌ال» در مسیر شکل‌دادن به آرشیو استخدام شد. با وقوع انقلاب در بهمن ۱۳۵۷، متخصصان «ای‌دی‌ال» ایران را ترک کردند در حالی که یادگارشان به گزارش مفصل مذکور محدود بود. بعد از وقوع انقلاب، با وجود تفاوت‌های ایجادشده، مرادی از سوی محمد هاشمی‌رفسنجانی (هشتمین مدیرعامل سازمان صداوسیما) مامور شکل‌دهی به آرشیو دیداری- شنیداری سازمان شد.
متن کامل این گزارش- گفت‌وگو را اینجا بخوانید.
منبع: خبرآنلاین
