در سالهای اخیر و در بستر تنشهای راهبردی میان ایران و کشورهای غربی، پرونده حمایتهای آشکار و پنهان برخی دولتها و جریانهای سیاسی در آمریکا و اروپا از گروهها و گروهکهای تروریستی فعال علیه ایران به یکی از مناقشهبرانگیزترین محورهای سیاست منطقهای و بینالمللی تبدیل شده است.
در حالی که در ادبیات رسمی دولتهای غربی و بخش قابل توجهی از رسانههای بینالمللی غالبا از برچسبهایی مانند «گروههای مخالف» یا «گروههای مسلح مخالف» برای توصیف این گروهکها استفاده میشود، بررسی سوابق عملیاتی، ساختار تشکیلاتی و اسناد منتشرشده درباره اقدامهای مسلحانه و بمبگذاریهای این گروهکها نشان میدهد که شمار زیادی از شهروندان ایرانی در جریان این حملهها جان خود را از دست دادهاند.
از نگاه ناظران، همگرایی تاکتیکی میان برخی سیاستمداران غربی و این گروهکها، با هدف فشار بر مردم ایران، در عمل به مشروعیتبخشی سیاسی، لجستیکی یا تبلیغاتی به گروهکهای تروریستی انجامیده که سابقه خونین ترور و خشونت علیه غیرنظامیان و مقامها را در کارنامه دارند. کارزار لابیگری و چرخش رویکرد در قبال گروهکهای تروریستی براساس گزارش شورای روابط خارجی آمریکا، گروهک تروریستی منافقین در سالهای پس از انقلاب با همکاری رژیم صدام به عملیاتهای مرزی و حملههای مختلف علیه اهداف ایرانی پرداخت و براساس گزارشها، مسئول مرگ هزاران ایرانی طی چند دهه گذشته بوده است.
با وجود قرار گرفتن نام این گروهک در فهرست سازمانهای تروریستی آمریکا در اواخر دهه ۱۹۹۰ و اتحادیه اروپا در سال ۲۰۰۲، در سالهای بعد بهواسطه تغییر تاکتیکهای اعلامی و فشارهای سیاسی، نام آن از فهرستهای تروریستی خارج شد؛ اقدامی که با انتقادهای جدی درباره نادیده گرفتن سابقه خشونت و ماهیت فرقهای این گروهک همراه بود. در گزارش تحلیلی گاردین به کارزار پرهزینه لابیگری و کمکهای مالی شبکهای از حامیان این گروهک تروریستی در آمریکا پرداخته شده است.
طی این کارزار مبالغ قابل توجهی صرف استخدام شرکتهای لابی در واشنگتن، پرداخت حقسخنرانی به چهرههای سیاسی و نظامی پیشین و جلب حمایت نمایندگان کنگره برای خروج این گروهک از فهرست تروریستی شد. این گزارش نشان میدهد که چگونه چهرههایی که پیشتر از کارنامه خشونتآمیز و اقدامهای تروریستی این گروهک آگاه بودند، در چارچوب رقابتهای سیاسی و تقابل با ایران، از لغو ممنوعیت فعالیت آن حمایت کردند؛ روندی که حتی برخی نهادهای دولتی آمریکا را نسبت به احتمال نقض قوانین مربوط به حمایت مادی از گروههای تروریستی به بررسی واداشت.
در ادامه همین مسیر، گاردین در گزارشی دیگر به حضور پررنگ مقامها و چهرههای سیاسی آمریکایی و اروپایی، ازجمله جان بولتون، مشاور امنیت ملی پیشین آمریکا و رودی جولیانی، شهردار پیشین نیویورک، در همایشهای سالانه این گروهک تروریستی در پاریس و سفر برخی سیاستمداران غربی به آلبانی اشاره کرده است. این گزارش توضیح میدهد که چگونه این گروهک پس از خروج از عراق، با تسهیلات و هماهنگیهای دیپلماتیک آمریکا به آلبانی منتقل شد و در پایگاههای خود مستقر شد؛ موضوعی که نشاندهنده بهرهبرداری ابزاری برخی محافل سیاسی غربی از این گروهک در قامت اهرم فشار علیه ایران است.
در همین حال، الجزیره گزارش کرده است که دولت ایران فهرستی شامل دهها مقام کنونی و پیشین آمریکایی را به اتهام حمایت سیاسی، تبلیغاتی و حضور در گردهماییهای گروهک تروریستی منافقین در فهرست تحریمها قرار داد؛ گروهی که مسئول شهادت هزاران شهروند ایرانی، از جمله زنان و کودکان، طی دهههای گذشته بودهاند.
این گزارش همچنین اشاره میکند که فعالیتها و گردهماییهای این گروهک علاوه بر آمریکا، در برخی کشورهای اروپایی از جمله فرانسه، سوئد و آلبانی نیز جریان داشته و همین میزبانیها و حضورهای علنی، انتقادهای مکرر درباره پناه دادن به عوامل گروهکهای تروریستی را برانگیخته است. همچنین تحلیل منتشرشده در فصلنامه مطالعات امنیتی دانشگاه جورجتاون نیز ضمن واکاوی ساختار درونی و رفتار فرقهای گروهک تروریستی منافقین، به نقش حمایتهای سیاسی برخی چهرههای بانفوذ در واشنگتن و انتقال اعضای این گروهک به آلبانی با حمایت آمریکا پرداخته است.
این پژوهش استدلال میکند که تکیه برخی سیاستمداران آمریکایی بر گروهکی که هم سابقه اقدامهای تروریستی و همکاری با صدام را دارد و هم از پایگاه اجتماعی برخوردار نیست، نه تنها به تضعیف جایگاه ادعایی غرب در دفاع از حقوق بشر و دموکراسی میانجامد، بلکه عملا به گروهکی با کارنامه خشونتبار اعتبار سیاسی میبخشد.
بیشتر بخوانید: تجاوز به ایران با ابزار تروریسم مورد حمایت غرب/ روایتی از همکاری منافقین با صدام در جنگ تحمیلی بازخوانی برگههایی از کارنامه سیاه منافقین؛ روایتگری عضو جداشده گروهک از اشرف تا مانزا
در گزارشها نیز نقل شده است که دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا در گفتوگوهایی با سران گروهکهای تروریستی در منطقه، احتمال حمایت از گروهکهایی را که مدعی آمادگی برای رویارویی با ایران هستند، بررسی کرده است. این گزارشها نشان میدهند که حتی در مقاطعی که تصمیم نهایی درباره میزان کمکهای تسلیحاتی، آموزشی یا اطلاعاتی بهطور علنی اعلام نمیشود، طرح علنی ایده اتکا به گروهکهای تروریستی در کنار فشارهای نظامی و سیاسی، به معنای باز نگه داشتن درهای حمایت راهبردی از این نوع گروهکها است.
همچنین در بایگانی تحلیلی انجمن سیاست جهانی (Global Policy Forum) که به بازتاب گزارشهای تحقیقی درباره عملیاتهای پنهان آمریکا علیه ایران، از جمله گزارشهای سیمور هرش در نشریه نیویورکر، پرداخته است، به افزایش بودجه عملیاتهای مخفی و استفاده از برخی گروهکهای تروریستی منطقهای با هدف بیثباتسازی و تضعیف ایران اشاره شده است. مجموع این گزارشها و اسناد نشان میدهد که سیاست حمایت، میزبانی یا چشمپوشی سیاسی از گروهکهای تروریستی در تقابل با ایران، ریشهای چنددههای در محاسبات ژئوپلیتیک کشورهای غربی دارد. انتهای پیام/
منبع: خبرگزاری میزان


