به گزارش خبرگزاری صدا و سیما، خانم طاهره چنگیز معاون آموزشی وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و آقای امیرحسین بانکی پور نماینده مجلس شورای اسلامی با حضور در برنامه گفتگوی ویژه خبری، درباره «افزایش ظرفیت پزشکی و آینده نظام سلامت» بحث و تبادل نظر کردند و به پرسشها در این باره پاسخ دادند.
مشروح متن این گفتگو به شرح زیر است: مقدمه مجری: میخواهیم راجع به موضوع مهم افزایش ظرفیت پزشکی با شما صحبت کنیم و البته آینده نظام سلامت با این مقدمه که در حالی که بخشی از پذیرفته شدگان پزشکی امسال به دلیل محدودیتهای زیرساخت آموزشی باید تا سال آینده برای حضور در کلاسها منتظر بمانند پرسشها، نقاط مورد ابهام درباره این که واقعا ظرفیت مورد نیاز پزشک در کشور ما چه تعداد است جدیتر شده و مباحث و موضوعات مختلفی را در این خصوص به خودش متوجه ساخته، میخواهیم راجع به این موضوع صحبت کنیم، کم و کیف آن، چالشهای موجود بر سر راه اجرای مواردی که پیش بینی شده و همچنین اینده نظام سلامت.
سوال: من میخواهم راجع به مصوبه شورای عالی انقلاب فرهنگی آقای بانکی پور صحبت کنند مواردی که به این موضوع مرتبط میشود چرایی این که ۳۰ درصد از ظرفیت فعلی امسال به سال آینده موکول شده، اما قبل از آن میخواهم یک کم و کیفی از میزان نیاز کشور به پزشک را به ما بدهید، وضعیتی که الان دارید وضعیتی که در گذشته بوده یا در مواردی برای سالهای بعد تعریف کرده وزارت بهداشت. چنگیز: برای این که کاملا عملیاتی صحبت بکنیم وزارت بهداشت خودش را مکلف و مقید به انجام مقررات و قوانین و اسناد بالادستی میداند.
بر اساس قانون برنامه هفتم پیشرفت ما مکلف هستیم که تا پایان برنامه به شاخص تعداد دو و سه دهم پزشک به ازای هزار نفر جمعیت برسیم یعنی به عبارت دیگر ۲۳ نفر پزشک برای ۱۰ هزار نفر جمعیت و مبنای ارزیابیهای ما و اقداماتی هم که انجام میدهیم و پیشنهاد ظرفیتی هم که داریم یعنی پیشنهاد پذیرشی که برای رشته پزشکی داریم همین شاخص است. پس الان بحث تئوریک نداریم اگر بخواهیم بحث نظری داشته باشیم در مورد حد مطلوب، حقیقت این است که حد مطلوب تعداد پزشک به جمعیت یک عدد دقیق نیست این برآوردی است از مولفههای مختلف، یکی از این مولفهها مدل ارائه خدمت است.
من مثال بزنم مثلا اگر ما بخواهیم نظام پزشکی خانواده را در سراسر کشور اجرا بکنیم که الان میدانید در ۶۴ شهرستان کشور دارد اجرا میشود بر اساس نظام اجرایی پزشک خانواده ما در مناطق روستایی به ازای هر ۴ هزار نفر جمعیت روستایی یک پزشک را قرارداد داریم یعنی این توانی است که بیمه ما میتواند پوشش بدهد و بودجه ما میتواند پوشش بدهد و برای مناطق شهری به ازای هر سه هزار نفر جمعیت یک پزشک، فرض میکنیم ما جمعیت ۹۰ میلیونی مان برای کل جمعیت به ازای هر سه هزار نفر با یک پزشک عمومی قرارداد ببندند کل تعداد پزشک عمومی که تحت پوشش برنامه پزشکی خانواده میتوانند قرارداد داشته باشند میشود ۳۰ هزار نفر.
سوال: یک عدد و رقم به ما دادید چند تا نکته بود که من حتما مورد پرسش قرار خواهم داد گفتید مولفههای مختلف بعد اشاره کردید به منابع، بودجه و موارد دیگر. ما یک استاندارد جهانی هم تعریف میشود یا نداریم؟
چنگیز: نه، ببینید همین را عرض کردم، استاندارد جهانی به شکل استاندارد بین الملل نیست اینها تابعی است از مدلهای مختلف، من مثال دومی بزنم، یکی از عوامل تعیین کننده شاخص و شاخص مطلوب هر کشوری پس یکی مدل ارائه خدمت است، یکی تولید ناخالص ملی و سرانه تولید ناخالص ملی است، مثال بزنم، بعضی از کشورهای سرمایه داری دنیا هستند که تعداد پزشک به جمعیت شان ممکن است ۵ برابر یا ۱۰ برابر آن عددی باشد که ما در ایران داریم، اما در این کشورها آمدند محدودیت تعداد ویزیت گذاشتند، آنها حتی پزشک خانواده هم ممکن است نداشته باشند، ولی میگوید هر پزشک متخصصی در روز بیشتر از ۱۰ تا ویزیت یا ۱۵ ویزیت انجام نمیدهد، اما با توجه به این که کشور، کشور خیلی پردرآمدی است میآید میانگین تعرفه ویزیت را طوری میبندد که یک پزشک متخصص با ۱۵ ویزیت در روز و مثلا ۴ روز مطب رفتن یک درآمد کاملا معقول دارد پس ببینید عوامل متعددی تعیین کننده است.
سوال: ما الان در کشورمان کمبود پزشک داریم یا نداریم؟ چنگیز: ما الان در کشورمان بر اساس آنچه که مجلس محترم تصویب کرده و حد مطلوبی که گذاشته که دو و سه دهم پزشک به ازای هزار نفر جمعیت هست، که قرار است تا پایان برنامه هفتم پیشرفت حاصل شود تا پایان برنامه ما این عدد را قطعا رد میکنیم، اما… سوال: الان کمبود پزشک داریم؟ چنگیز: پزشک را ما امروز هم بگیریم هفت سال دیگر فارغ التحصیل میشود.
بر اساس آنچه که در پایان برنامه ما پزشکی که تحویل میدهیم، چون الان در عرض ۵ سال گذشته ما سالانه ۲۰ درصد به صورت تراکمی افزایش دادیم به طوری که تعداد دانشجوی ورودی ما تقریبا دو برابر شد، و این بچهها از کی شروع کردند؟ از ۱۴۰۱، ۱۴۰۲، ۱۴۰۳، ۱۴۰۴ به ترتیب افزایش اتفاق افتاده، کی فارغ التحصیل میشوند؟ ورودیهای ۴۰۰ ما ۴۰۶ فارغ التحصیل میشوند. سوال: پس شما تاکید میکنید که در پایان برنامه هفتم این عدد را رد میکنیم یعنی دو و سه دهم به ازای هر هزار نفر چنگیز: قطعا رد میکنیم با توجه به این که ما الان ۷۵ هزار دانشجوی پزشکی در حال تحصیل داریم.
سوال: آقای دکتر بانکی پور، مصوبه شورای عالی انقلاب فرهنگی دقیقا چه میگوید؟ بانکی پور: ما دو تا ملاک داریم، یکی ملاک مصوبه شورای عالی، یکی ملاک مجلس شورای اسلامی برنامه هفتم.
برنامه هفتم میگوید از یک و هفت دهم پزشک که در ۴۰۳ ما برسیم به دو و سه دهم پزشک در سال ۴۰۸ یعنی ۴۰۳ یک و هفت دهم یعنی ما ۱۴۵ هزار پزشک داریم در ۴۰۳، یک اشکالی که در محاسبات وزارت محترم بهداشت است این است که عدد پزشک واقعی را ما کار داریم یعنی پزشک فعالیت میکند نه پزشکی که بازنشسته است یا مهاجرت کرده یا به هر دلیلی از نظام پزشکی گرفتیم، بر اساس همین عدد مجلس شورای اسلامی به یک و هفت دهم رسید یعنی ملاکی که به دست آورد یک و هفت دهم عدد پزشک فعال ما ۱۴۵ هزار تا دید، متاسفانه در محاسباتی که الان دارد در وزارت بهداشت میشود توجه نمیشود که ملاک یک و هفت دهم بر چه اساسی دیده شده، لذا عددی که الان میگویند میرسیم نه خیر نه تنها نمیرسیم ما به یک و ۹ دهم بیشتر با این دست فرمان نمیرسیم.
سوال: با این دست فرمان منظور شما چیست؟
بانکی پور: با این فارغ التحصیلانی که دارد انجام میشود ما میرسیم به عدد ۱۶۶ هزار و ۴۸۳ یعنی از ۱۴۵ هزار تا، چون ما مشخص است که به قول خانم دکتر اینها دانشجویی هستند که هفت هشت سال پیش گرفتیم آمار آن دانشجویان مشخص است آمار فارغ التحصیلان مان هم مشخص است که ما سالی چند تا فارغ التحصیل داریم ما وقتی که در ۴۰۳، ۱۴۵ هزار تا پزشک فعال داشته باشیم فرض بگیریم تمام فارغ التحصیلان ما فعال بشوند هیچ کدام هم مهاجرت نکنند و همه به این چرخه بیایند این ۱۸ هزار تا فارغ التحصیل ۴۰۳ تا ۴۰۵ ما داریم یعنی به ۱۸ هزار تا این عدد تا حالا رسیده، یک عدد دیگر هم توجه به آن نمیشود که خود وزارت بهداشت هم همیشه اعلام میکند که ما سالی ۳ تا ۵ درصد از پزشکان مان بازنشست میشوند یا مهاجرت میکنند یا غیر فعال میشوند.
سوال: مگر هر آنچه که تبدیل به یک قانونی میشود با نظرخواهی با عدد و رقمها و آماری نیست که از وزارت بهداشت ارسال میشود؟ بانکی پور: چرا همه عددها، هم در شورای عالی انقلاب فرهنگی بر اساس… سوال: پس چرا الان عنوان میکنید که… بانکی پور: خدمت شما میگویم، ما هر چیزی را مبنا قرار گرفت اگر مبنا مجلس است هم باید یک و هفت دهم مجلس را وزارت بهداشت توجه داشته باشد هم دو و سه دهم.
وزارت بهداشت توجه ندارد که یک و هفت دهم یک عددی آن زمان داده شده به مجلس، به نام پزشک فعال، میگوییم آن یک و هفت دهم ۴۰۳ میشود ۱۴۵ هزار تا، شما در این دو ساله چند تا دانشجو فارغ التحصیل شده؟ سامانه نظام پزشکی میگوید که ۱۸ هزار تا وزارت بهداشت توجه ندارد که یک و هفت دهم یک عددی آن موقع داده شده به مجلس به نام پزشک فعال، میگوییم آن یک و هفت دهم ۴۰۳ میشود ۱۴۵ هزارتا، شما در این دو ساله چند تا دانشجو فارغ التحصیل شده، سامانه نظام پزشکی میگوید که ۱۸ هزارتا، درست، ما این عددها را جمع زدیم تا ۵ سال.
ما همین این عدد را باید جمع بزنیم، هم آن سه تا ۵ درصدی که خود وزارت بهداشت میگوید که هر سال ۳ تا ۵ درصد خروجی داریم.
یعنی حالا یا مهاجرت هستند یا بازنشسته میشوند، ۳ تا ۵ درصد درنظر بگیریم، حساب کردیم الان ۱۴۴ هزار تا پزشک داریم ما الان، عدد فارغ التحصیلها را که جمع بزنیم یک ۱۴ هزار و ۹۴۰ است، اگر بالاتر هم بگیریم که ۱۸ هزار، اگر آن عدد را کم نکنیم، یک ۳۱ هزار هم ۴۰۵ تا ۴۰۸ فارغ التحصیل میشوند، از آن طرف آن ۳ درصد کم میگیریم، وزارت بهداشت ۳ تا ۵ درصد خروجی داریم، یا بازنشست میشوند یا غیر فعال میشوند، آن هم میشود منهای ۲۴ هزارتا، جمع میشود ۱۶۶ هزار و ۴۸۳ در ۴۰۸. سوال: این نکتهای که اشاره کردید؟
بانکی پور: میشود یک و ۹ دهم، نسبت به جمعیت، نکتهای خانم دکتر اشاره کردند، ملاک مان عدد مجلس باشد، اما نکته خوبی خانم دکتر اشاره کردند. سوال: اجازه میدهید این نکته خانم دکتر بگویند؟
بانکی پور: از نظر شورای عالی طبق باز یک، در تمام مراحل تصمیم گیری بودیم با عدد و رقمهایی که به توافق رسیدیم با وزارت بهداشت رسیدیم به عدد شانزده هزار و خوردهای برای پزشک و ۳ هزار و خوردهای برای دندانپزشک، گفتیم به این سقف که رسید دیگر تثبیت میکنیم تا سه سال، وزیر بهداشت گفتند این عدد ۱۶ هزار که گفتید من قبول دارم منتها ما سالهای قبل ما اضافه تهیه گرفتیم، بنابراین عدد آخر را اجازه گرفت که ۱۴ هزار و ۵۰۰ بگیرد، گفت آن جمعی که به من زده بودید، اگر بخواهم طبق مصوبه شورای عالی بروم، من هزار و ۵۰۰ تا هم جلوتر هستم، شورا موافقت کرد که سال گذشته به جای ۱۶ هزار و خوردهای، ۱۴ هزار و خوردهای بگیرند، درست، یعنی در واقع هزار و خوردهای کمتر.
اما مصوبه اولیه شورا این بود که به ۱۶ رسیدیم، ۱۶ تا تثبیت کنیم، این هزار و ۵۰۰ تا که کم گرفتیم، گفتند اضافه گرفته شده بود، الان عزیزان روی ۱۴ هزارتا متوقف کردند، در حالی که قرار بود روی چند متوقف شود، روی ۱۶، پس مصوبه شورا آن را گفته بود قبلا، مصوبه مجلس هم این را گفته بود. چنگیز: سوال من از آقای دکتر بانکی پور این است که برنامه لایحه برنامه هفتم و جداولش در چه سالی تنطیم شده، یعنی عدد یک و هفت دهم براساس آمار چه سالی بود، ۴۰۳ سال ابلاغ قانون است و شروع اجرای قانون، شما آمار ۴۰۳ را که یعنی عدد یک و هفت دهم، عدد ۴۰۳ نیست؟ بانکی پور: پس عدد چیست؟
چنگیز: زمان نوشتن لایحه کی بوده؟ بانکی پور: ما برنامه میگوییم از این عدد به این عدد برسد. چنگیز: اگر ما فرض آن عددی که میفرمایید، چون من جریان نوشتن پیش نویس لایحه قانون برنامه هفتم بودم، جداول و اعداد و ارقامش را تقریبا یک سال و نیم قبلش آن آماده شد. همین جای محل اختلاف است، یعنی مبنا نگذاریم که عدد یک و هفت دهم، درست است که در جدول قانون مصوب یک و هفت دهم اعلام شد، ولی بر مبنای اعداد سال قبلش بود، یا حتی یک و نیم سال قبل؛
و این که این عدد ۱۴۵ هزار بر مبنای کدام مرکز آمار، کدام منشاء آمار بوده، خوشحال میشوم بدانم، چون ما منشاء آمار پزشکان مان یا سازمان نظام پزشکی است که سازمان نظام پزشکی به راحتی میتوانیم از آن بپرسیم که در شروع هر سالی چه تعداد پزشک داشتیم، عدد ۳ تا ۵ درصد خروجی را هم این را وزارت بهداشت اعلام نکرده، براساس محاسباتی که ما داشتیم و مکاتباتی که وزیر داشتند به ریاست جمهوری ایشان فرمودند پاسخی که پی نوشت کردند، فرمودند که خوب شما یک تعدادی هم باید در نظر بگیرید که ممکن است خروج داشته باشند.
ما به عنوان یک عدد کاملا تخمینی، کاملا تخمینی گفتیم فرض میکنیم این تعداد باشد. ولی این هم باز رفرنسی ندارد، اگر شما تخمین ۳ تا ۵ درصد وزارت بهداشت را قبول دارید، پس محاسبات دیگر وزارت بهداشت را هم باید بپذیرید.
نکته آخر که فرمودید در مورد ۱۴ هزارو ۵۰۰ تا دقیقا براساس مصوبه ماده واحده شورای عالی انقلاب فرهنگی ما ۱۴ هزار و ۵۰۰ تا در دفترچه امسال گذاشتیم، متن مصوبه این است که وزارت بهداشت براساس رقم مندرج در دفترچه کنکور ۱۴۰۴ برای ۱۴۰۵ پذیرش میکند و یک سوم را با توجه به شرایط امسال و از دست رفتن فرصت نیم سال اول و این که دانشگاههای ما همه شان به خاطر این بحث بحران تعداد زیاد دانشجو و نداشتن ظرفیت همه بچهها در نیم سال اول مجبور شده بودند در دو نیم سال بگیرند و الان عملا نیم سال اول را از دست میدهند.
این اجازه را شورای عالی انقلاب فرهنگی داد که یک سوم به آخر منتقل شود، پس ما نه خلاف مصوبه شورای عالی انقلاب فرهنگی عمل کردیم، روی آن عدد و رقم و ادعایی هم داریم که دو سوم را رد میکنیم، با شواهد خدمت تان آمادگی داریم که، چون من نمیدانستم امروز براساس آمار و ارقام باید صحبت کنم، متاسفانه عصرهنگام به من اطلاع دادند که خدمت شما برسم، چون آخرین نفری که از برنامه مطلع شدم. سوال: به هر حال از تصمیم گیریها اطلاعات را دارید؟
چنگیز: بله موقعی که ما داریم جمعیت عزیز کشورمان عدد و رقم بگوییم حتما مستندت را داشته باشیم، به هر حال ما دانشگاهی هستیم، حتما براساس استنادات باشد ولی ما از این مسئله دفاع میکنیم. یک نکته دیگر عرض کنم که اصلا چرا شورای عالی انقلاب فرهنگی متقاعد شد که این کاهش را ما امسال این ۳۰ درصد را بگیریم و به سال دیگر منتقل کنیم. سوال: شما آقای دکتر نکته دارید؟ بانکی پور: من هم امشب، سرشب، خانم دکتر عصر فهمیدند. سوال: گفتوگو ویژه موضوع روز انتخاب میشود و معمولا؟ بانکی پور: جلسه قبلی شورای عالی، در خود جلسه به خانم دکتر گفتم، که باید محاسبات دقیق داشته باشیم.
متاسفانه وزارت بهداشت گزارشهای اعدادی که دارد هر دورهای میدهد، با دوره قبل فرق دارد؛ که همان جا مصوب شد که در جلسه که در کمیتهای بشینیم و این عددها را با هم چک کنیم، این مصوبهای بود که دو هفته پیش قرار شد که خانم دکتر عددهاش را در بیارند و ما هم عددهای مان را بیاوریم با هم یکی کنیم. سوال: خیلی دیر نیست برای چک کردن؟ چنگیز: این برای ظرفیت سال آینده است.
بانکی پور: نه این سرجاش است، تا در مجلس لایحهای میآید، عدد و رقمی که بعدا قانون میشود مطابق با آن چیزی که در زمان قانون مصوب میشود، ممکن است لایحهای یک سال زودتر آمده باشد، وقتی میخواهیم با شورای نگهبان نهایی کنیم تاریخ کار را، این اعداد باید نسبت به آن لحظه آپدیت شود و مستند آن لحظه را داشته باشد، شروع برنامه این نقطه است و بقیه عددهای برنامه هم همین جورست.در بعضی از قسمتهای برنامه مجبور میشویم عدد را تغییر دهیم، چون یک سال تاخیر میافتد.
اصلا قاعده اش همین است، به بهترین عدد خانم دکتر خواستید بعد از جلسه چک کنید، نسخه الکترونیک است، که به ما میگوید پزشکان الان کیا هستند، چون بعضی از پزشکان ما الان یا از دنیا رفتند، یا بازنشسته شدند یا مهاجرت کردند، یا به هر دلیلی در شغل پزشکی نیستند، اما آن کسی که نسخه الکترونیک الان فعال است مشخص است که الان پزشک فعال است، چون آخرش نسبت پزشک با جمعیت میگیریم، منظورمان کسانی که مدرک نظام پزشکی که نیست، منظورمان پزشک فعال است.
از نظر مشاهده بیرون هم شما خودتان میبینید، واقعا ما شرایط خلاء پزشک داریم که دیگر الاظهر من الشمس، در خیلی از شهرستانها و مناطق مان و حتی در شهرهای نسبتا خوب مان میبینیم در یک شهرستان یک متخصص قلب بیشتر نداریم، این که همه مردم در جریان هستند ولازم نیست با عدد و رقم، اینها همه محاسباتش این جور بود، این نکتهای که خانم دکتر گفتند، من قبول دارم، در شورای عالی خلاف مصوبه شورای عالی عمل نکرده، در شورای عالی براساس آن ۱۶ هزارتا که آن هزار و ۵۰۰ تا اضافهتر کرده بودند، گفتیم ۱۴ تا و امسال همان ۱۴ تا را گرفتند، درست میگویم خانم دکتر به هیچ وجه خلاف مصوبه عمل نشده.
حرف من این است که مبنای مصوبه قبلی برسیم به ۱۶ و ۵۰۰ و آن موقع تثبیت شویم، آن مصوبهای بود که قبلا بود ولی بعد به خاطری که گفتند زودتر گرفتیم.این که عقب افتاده به خاطر این که ترم عقب افتاده. سوال: ۳۰ درصد به سال بعد موکول شده؟ بانکی پور: بله ۳۰ درصد سهمیه امسال است که سهیمه سال آینده حساب نمیشود. سوال: این ۳۰ درصد که به سال آینده رفته، سهمیه سال آینده کاهش پیدا نمیکند ظرفیت؟
بانکی پور: به هیچ وجه چنگیز: چرا این اتفاق افتاد، داستان از خود کلمه ظرفیت شروع میشود، ظرفیت یعنی گنجایش، در حالی که ما ظرفیت را تعبیر کردیم، این که ما این تعداد مینویسیم، پس ظرفیت همین است، ما در جلسهای که خدمت اعضای شورای معین بودیم و به اصطلاح آن کمیته منتخب، گزارشی دادیم از وضعیت آن چه که است، از امکانات و وعدههایی که تحقق نیافت. از زمان تصویب مصوبه شورای عالی انقلاب فرهنگی تا امسال. سوال: مثل؟
چنگیز: مثل افزایش بودجه بخش آموزش، مثل اختصاص ظرفیت و مجوز برای جذب هیئت علمی که این نکتهای است که فقط با مجوز هم حاصل نمیشود، ما الان علی رغم این که دو سال فراخوان نداشتیم، چرا فراخوان نداشتیم، چون بودجه نداشتیم، بلاخره بودجه تدارک دیده شد و هیئت علمی توانستیم فراخوان اعلام کنیم، الان علی رغم یک نوبت تمدید خیلی از ظرفیتها خالی مانده به خصوص در رشتههای بالینی، مثل تامین نشدن بودجه لازم برای خوابگاههای دانشجویی که اینها محقق نشد، همه اش بودجه نیست.
آمدیم گزارشی دادیم از وضعیت دانشکدههای پزشکی ما و دندانپزشکی و ماکزیمم گنجایشی که براساس استانداردهای مصوب ستاد انقلاب فرهنگی در سال ۱۳۶۱ هجری قمری برای کشور جمهوری اسلامی ایران نوشته شده بود. اصلا کاری با استانداردهای الان نداریم و به عزیزان نشان دادیم که به تفکیک دانشگاه. سوال: این گزارش به شورای عالی انقلاب فرهنگی ارائه شد؟ چنگیز: به شورای معین، ما اصلا نمیخواهیم بگوییم ما پیشرفت کردیم در ۴۵ سال گذشته. سوال: که کردیم؟
چنگیز: نمیخواهیم بگوییم استانداردهای مان را میخواهیم بالا، که میخواهیم ببریم بالا، برگردیم که الان سال ۶۱ بود و شما همان ستاد انقلاب فرهنگی بودید که استانداردهای کالبدی نوشته بودید با دو تا شاخص پزشکی، نه آن همه شاخصهایی که داشتند، دو تا شاخص یکی تعداد هیئت علمی، یکی تعداد تخت آموزشی.
ما چند تا دانشجو گنجایش حداکثر دانشکدههای مان است و با عدد و رقم نشان دادیم که ما حداکثر اکثر اکثرش بیش از ۱۰ هزار و ۵۰۰ دانشجو در سال نمیتوانیم بگیریم، یعنی اگر بگیریم هم به مردم ظلم کردیم، هم به دانشجو ۰ ظلم کردیم، چون ویژگی آموزش پزشکی این است که آموزش پزشکی و دندانپزشکی و کلا علوم پزشکی ۷ درصدش در عرصه است، سرکلاس درس نیست، بالینی است و باید کنار بیمار باشد و شرایط خاصی میخواهد، بلافاصله یکی از دوستان یکی از فرمایشات شان این است که مثلا این تعداد تخت بیمارستانی دارید بیایید تبدیلش کنید به آموزش.
در حالی که تختهای بالینی این جور نیست بشود هر تختی را بشود آموزشی کرد. سوال: شاید سوال خیلی از هموطنان باشد عددی مینویسید برای جذب، اما زیرساخت مان همخوان با عدد ندارد؟ بانکی پور: اتفاقا زمان شهید رئیسی بحث شد، همین مسئله مطرح شد و تضمین گرفتیم که هم اعتبار تامین و توسعه فضای آموزشی اضافه شود و هم زمینه ساخت و تجهیز خوابگاه. سوال: چرا اول نمیآییم اضافه کنیم و اصلاح کنیم و آن عدد را بگذاریم؟ بانکی پور: خانم دکتر قبل از این که وزارت خانه باشند، دانشگاه و خودشان رئیس دانشگاه بودند، ما ۴۰۱، ۵۴۷ میلیارد بودجه تامین و توسعه فضای آموزشی مان بود.
سال ۴۰۱، ۴۰۴ خوب چند برابر شده باشد، ۸ برابر شده، یعنی ما نسبت به ۴۰۱ این بودجه است و همه اش تصویب کردیم در مجلس، دوره خود ما اتفاق افتاد. چنگیز: تورم چند برابر شده؟ بانکی پور: تورم ۸ برابر شده از آن سال، بین ۴۰۱ تا ۴۰۴ را میگوییم، ۵۴۷ میلیارد به ۴ هزار و ۸۶ میلیارد یعنی بیش از ۸ برابر ما فضای آموزشی را بودجه اش را تقویت کردیم. ساخت و تجهیز خوابگاه ۱۲ برابر کردیم، ۴۸ میلیارد بوده، ۶۰۰ میلیارد شده. چنگیز: ۴۸ میلیارد تومان.
بانکی پور: خانم دکتر اشاره به استانداردهای دهه شصت کردند، در همین سه سال، خانم دکتر چنگیز اهل علماند، عدد و رقم ما داریم میگوییم، بگویند این عدد غلط است، مگر این که هیئت امنای دانشگاهها به جای این که این پول را خرج آموزش کرده باشد، خرج چیز دیگری کند، که این انحراف بودجه هم داریم، ما گفتیم این خرج خوابگاه کن، این را خرج تامین آموزش هم بکن. سوال: از بعد نظارتی ورود کردید، ورود داشتید؟
بانکی پور: ممکن است هیئت امنا اختیار دارد انحراف بودجه داشته باشد، اما هیئت علمی، ما در بین سال ۴۰۰ تا ۴۰۳، ۴ هزار و ۳۹۶ هیئت علمی جذب کردیم، این باز گزارشاتی که از خود سامانه وزارت بهداشت گرفتیم، هیئت علمی ما برای وزارت بهداشت جذب شده در طی سه سال.
پس ببینید به قول عمل شده، هم هیئت علمی جذب شده در آن سه سال، هم هشت برابر آموزش، ۱۲ برابر خوابگاه، یک نکتهای هم به خانم بگویم، شما اشاره کردید به استانداردهای دهه شصت که خودتان هم جزو فارغ التحصیلان همان موقع هستید، نمودارهاش است، من داده بودم، متاسفانه فرصت نشد که نشان بدهیم، ما از دهه شصت همه مان قبول داریم که وزارت بهداشت مان و بهداشت و درمان مان توسعه یافت، از وقتی که وزارت بهداشت مستقل شد برای خودش، توسعه خیلی عالی پیدا کردیم ولی شما نگاه میکنید جذب دانشجوی پزشکی ما روز به روز کم میشود یعنی ما خیلی از مشکلاتی که الان داریم بخاطر سیری بود که با این که وزارت بهداشت ما دارد توسعه پیدا میکند بیمارستان ما دارد توسعه پیدا میکند ولی دانشجوی ما دارد کم میشود ما اگر از آن موقع حواس مان جمع بود به اندازه توسعه نظام پزشکی مان دانشجو میگرفتیم الان دچار یک چنین کمبودی نمیشدیم.
آن چیزی هم که در مصوبه شورای عالی است تاکید شده یک و نیم برابر سهمیه خدمت در مناطق بومی محروم، چون ما اصلیترین جایی که پزشکان مان خلاء پزشکی داریم واقعا اسف بار است این ملتی که اینقدر دارند واقعا نشان میدهند شایستگیهای خودشان را با این که وضعیت وزارت بهداشت و درمان مان و وضعیت نظام پزشکی مان بسیار عالی است ما از نظر رشدی که نظام پزشکی مان کرده افتخار است برای ما، رشد نظام پزشکی مان، اما چرا در حالی که ما باید یک چنین قله مرتفعی را رشد کرده باشیم بعد در دامن آن اینقدر محرومیت و کمبود داشته باشیم؟
لذا شما با هر شیوهای که محاسبه کنید بخصوص این که خانم دکتر خودشان نسل دهه ۶۰ هستند و میدانند بیشترین پزشکان را ما آن دوره گرفتیم، خانم دکتر واقعا ما دلواپس آینده هستیم.
شما خودتان بهتر میدانید هم دوره خود شما بیشترین دورهای بود که ما پزشک گرفتیم، خود شما بهتر میدانید اینها ۱۵ سال دیگر همه بازنشست شدند، یعنی ما مثل شما دو سال پیش ما موج بازنشستگی معلمان داشتیم یک دفعه یک بحرانی در آموزش و پرورش ما رخ داد با خلاء معلم، این بحرانی که شما چند سال پیش در آموزش و پرورش دیدید چند سال دیگر ما در نظام پزشکی مان داریم یک دفعه ۴۵ هزار دکترهای دیگر مثل خانم دکتر اینها یک دفعه وارد دوره بازنشستگی میشوند و از بین این هم یک چیزی اضافه کنیم باز آن مسئلهای که من همیشه فریادش را زدم در همین گفتگوی ویژه هم نزدیک سالگردش هم هستیم بحث جوانی جمعیت، خانم دکتر میدانند ما الان اگر سالمندی را بالای ۶۵ سال بگیریم ۷ درصد سالمند داریم، اگر بالای ۶۰ سال بگیریم ۱۰ درصد سالمند داریم الان تختهای بیمارستانی ما ۴۰ درصدش را سالمندان اشغال کردند و جامعه ما به سرعت دارد میرود به سمت سالمندی، یعنی ما آن نکتهای که اول خانم دکتر گفتند که چه شکلی میخواهید محاسبه کنید این خیلی مهم است ما وقتی که با یک جامعه سالمند روبهرو میشویم یعنی ما سالمندی ما اگر معیار ۶۰ ساله حساب کنیم سه برابر میشود تا ۱۵ سال دیگر، اگر معیار ۶۵ ساله حساب کنیم ۶ برابر میشود.
سوال: یعنی ما ممکن است در یک مقطعی بحران پزشک را داشته باشیم و هم افرادی که نیازمند درمان هستند. بانکی پور: آفرین، ما در حالی که الان زیر ۱۰ درصد سالمندان مان، ۴۰ درصد تختهای بیمارستانی مان را سالمند گرفته حالا این زیر ۱۰ درصد میشود ۳۰ درصد، سه برابر حالا ببینید آن زمان چه اتفاقی میافتد. سوال: آقای زنگویی کارشناس نظام سلامت، به جمع ما اضافه شدند، صحبتهای آقای دکتر بانکی پور و خانم دکتر چنگیز را شنیدید بحث ظرفیت پزشکی، بحث نیاز کشور و بحث چالشهایی که در این مسیر وجود دارد و مهمترین مواردی که میشود راجع به آن صحبت کرد و این موضوع را حل کرد.
بفرمایید: زنگویی: من اول یک تشکر خیلی جدی از خانم دکتر چنگیز دارم یک نکتهای را در صحبت هایشان گفتند ناظر به بحث این که ما در کشورهای پیشرو جهان ۵ تا ۱۰ برابر سرانه پزشک ما را دارند و در این کشور تعداد ویزیتهای پزشک را آوردیم پایین پرداختی به ایشان را بردیم بالا و یک سطح خیلی مطلوبی از خدمات را ارائه میدهیم. در حالی که ضمن صحبتهای خانم دکتر یک نکته خیلی ظریفی است آن هم این است که تایید میشود الان در کشورمان با آن نظام مطلوبی که برای ارائه خدمات درمانی نیاز داریم خیلی فاصله دوری داریم.
مثالش این که ما مجبور شدیم تعداد زیادی مریض را در یک روز برای یک پزشک اختصاص بدهیم کاهش کیفیت داده بشویم و از طرفی بار کاری پزشک را بالا ببریم، اشتباهات پزشکی را بالا ببریم و این جور نکات من اول این تشکر را از خانم دکتر داشته باشم.
یک نکتهای ما در مورد مهاجرت دانشجویان و نخبگان کشور برای تحصیل پزشکی و دندانپزشکی را به بحث اضافه کنم آن هم این که الان اگر بررسیها را ما یک نگاه خیلی کوتاه بیاندازیم در خارج از کشور ما ۴۵ هزار دانشجوی دندانپزشکی و پزشکی مشغول تحصیل در دانشگاههای مورد تایید وزارت بهداشت داریم که از بابت بزرگی آن این را بگویم که ما همین الان ۹۰ هزار نفر در داخل کشور دارند در پزشکی و دندانپزشکی تحصیل میکنند یعنی به اندازه نصف ظرفیت داخل مان در خارج از کشور دارند تحصیل میکنند برای چه این اتفاق افتاده؟
بواسطه شاید آن کم دقتی که ما در یک دورهای داشتیم برای پذیرش دانشجو که مجبور کردیم یک بخش زیادی از جامعه نخبگان مان به خارج از کشور بروند برای تحصیل، ما به اذعان مسئولان وزارت بهداشت سالانه تا دو میلیارد دلار خروج ارز را داریم برای تامین این دانشجویان خارج از کشور دارند تحصیل میکنند به اضافه این که در برنامه هفتم قرار بوده وزارت بهداشت ۷۰۰ میلیون یورو درآمد حاصل تربیت دانشجویان خارجی را داشته باشد ما الان نه تنها آن ۷۰۰ میلیون یورو را نتوانستیم محقق کنیم بلکه با این صحبتهایی که در مورد کاهش ظرفیت پزشکی از گذشته داشتیم و الان هم داریم در مورد آن پیگیری میکنیم باعث شدیم که دو میلیارد دلار سالانه خروج ارز از کشور داشته باشیم که قطعا اگر کاهش ظرفیت در کشور اتفاق بیفتد این به شدت و حجمش افزوده خواهد شد.
سوال: خانم چنگیز بفرمایید: چنگیز: چند تا موضوع مطرح شد که من به ترتیب عرض میکنم یکی از مسائلی که فرمودند بحث سالمندی است. جناب آقای دکتر هم فرمودند، اولا در مورد نکتهای که آقای دکتر زنگویی فرمودند که من گفتم درموردکشورهای پیشرفته این عدد است من جملهام دقیق بود گفتم در برخی کشورهای پیشرفته با نظام اقتصادی لیبرال که آنها سیستم پزشکی خانواده هم ندارند دقیق، در بعضی از کشورهای پیشرفته میدانید یکی از سالمندترین کشورهای دنیا ژاپن است، ژاپن خوب است نسبت پزشک به جمعیتش چقدر باشد؟
دو و شش دهم، سالمندترین کشور دنیا، نظام ارائه خدماتش را طوری طراحی کرده که با دو و شش دهم پزشک به ازای هزار نفر جمعیت خدمات را دارد ارائه میکند. اتفاقا خدماتش به سالمندان هم بیمارستانی نیست مراقبت در منزل است، و این به قیمت افزایش تعداد پرستار به جمعیت است، پوشش بیمهای کامل هم دارد. تعداد به ازای هر پزشکی که میگیرد ۶ تا پرستار میگیرد میدانید ما سالانه چند تا دانشجوی پرستاری داریم؟ با همه دانشکده هایمان؟ ۱۵ هزار تا و هیچ کس دل نمیسوزاند که در یک نظام سلامت متعادل نباید ورودی پزشکی ما و ورودی پرستاری مان یک عدد باشد.
ما باید در یک نظام متعادل تعداد پرستاران مان خیلی بیشتر از پزشکان باشند. ولی هیچ کس به فکر نیست، در یک جامعه سالمند ما بیش از آنچه که پزشک نیاز داشته باشیم کادر تمام بخشی نیاز داریم. فیزیوتراپ نیازداریم کاردرمانگر نیاز داریم، اینها را باید افزایش بدهیم. سوال: کار را دارید سخت میکنید. چنگیز: نه سخت نمیکنم. سوال: درست دارند میگویند.
ولی داریم میرسیم به چالشها و گرههای قبلتر بانکی پور: خیلی حرف قشنگی میزدند یعنی ۲۰ سال دیگر، این مدلی که میگویند در خیلی از کشورها هست، ۲۰ سال دیگر این خانم دکتر که جوانی اش را گذاشته دانشگاه علوم پزشکی را راه انداخته اداره کرده ما راهش نمیدهیم در بیمارستان. همان کاری که در همان کشورها میکنند میگوییم فقط پرستار میگذاریم این خانم دکتری که تمام جوانی اش را گذاشته پای پزشکی… چنگیز: اصلا اینطور نیست اجازه بفرمایید من توضیح بدهم.
حداقل من خودم شخصا با چشمان خودم سیستم مراقبت در منزل و نظام ارجاع سالمندان را در ژاپن دیدم، این طور نیست که راه ندهیم. ببینید مراقبتی که در منزل باید انجام شود با مراقبت بیمارستانی متفاوت است. ما هر قدر میزان بستری در بیمارستان را افزایش بدهیم، آقای دکتر بروید مطالعه بفرمایید حتما شما مطالعه دارید یکی از شاخصهای موفقیت نظام سلامت نسبت مراقبت در منزل به مراقبت بیمارستانی است. اتفاقا یکی از شاخصهای ما موفقیت است هر قدر بتوانند طول اقامت در بیمارستان و مدت بستری بیمارستانی را یک نظامی کم بکند این نشان میدهد این نظام دارد خوب کار میکند.
بانکی پور: این نظام دست شما است دیگر، پرستار را دارید شما میگیرید چنگیز: دارم عرض میکنم، عرض من این است که آدرس غلط ندهیم که، چون جمعیت سالمند است پزشک دوبرابر شود، علت لبخند من آن موقع این بود که یک بنده خدایی یک شرکتی داشت یک محصول در سال فروخته شود یک دانه جنس فروخته بود سال بعد دوتایش کرد جایزه به او دادند گفتند صد در صد افزایش دادی، کل اعتبار ساخت خوابگاههای ما در سال ۴۰۴ چقدر بود؟ ۶۰۰ میلیارد تومان. سال گذشته ما برای تمام دانشگاههای علوم پزشکی مان جمعا ۶۰۰ میلیارد تومان پول داشتیم که خوابگاه بخرند یا بسازند.
ما خواهش کردیم که ۶۰۰ میلیارد تومان را عزیزان از ما بگیرند ۶۰۰ تای دیگر را هم ما روی آن بگذاریم خوابگاه برای دانشگاه تامین کنند. باید واقع بینانه عمل بکنیم. یک نکته دیگر این است که. بانکی پور: من درصد رشد را میخواستم نشان بدهم چنگیز: من به همین دلیل عرض کردم که این بازی با اعداد را که عدد یک شده دو… بانکی پور: نه، ببینید وزارت بهداشت گفت اگر میخواهید من سهمیه پزشکیام را بالا ببرم به این اندازه بودجه من را هم بالا ببرید، ما داریم به همان نسبت میگوییم آن گفته بود آقا…
هر سال که داشتند کم میکردند آمار آن هست دیگر چنگیز: نه کم نمیشد بانکی پور: خانم دکتر آمار همه اینها را ما داریم چنگیز: بنده در فاصله زمانی ۱۳۹۲ تا ۱۳۹۶ مسئول.
بانکی پور: من ۶۰ تا ۹۰ را دارم میگویم چنگیز: ورودی ۶۰ را هم که فرمودید بله من ورودی ۶۱ هستم در دورهای وارد دانشگاه شدم که ورودی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان ۲۰۰ نفر بود اجازه دهید، ورودی شصتم که فرمودید بله، من ورودی ۶۱ هستم، در دورهای وارد دانشگاه شدم که ورودی دانشگاه اصفهان ۲۰۰ نفر بود، ۲۰۰ نفر بود در سالن، ولی یک فرقی داشت، در آن دوره رشتههای علوم پایه ما دوره پی اچ دی نداشتند، اساتید علوم پایه فقط مشغول پزشکیها بودند و دندانپزشکی و داروسازی، بخشهای بالینی دستیار نداشت، کسی هم نگفته بود که باید سالن ۱۲ درصد افزایش بدهید که ما باید این کار را بکنیم، بنابراین وقتی من توی بخش میرفتم، ۴ تا، ۵ تا دانشجو بودیم با یک استاد و مثلا یک دستیار، بعضی وقتها دستیار هم نداشتند، تعداد، خیلی از خدمات ما مشارکت میکردیم، ما کارهایی که در دوره بالینی فرصت داشتیم انجام بدهیم، الان دستیار سالی یک ما به علت ازدحام فرصت ندارد انجام بدهد، یاد نمیگیرد و تازه در آن زمان، زمان جنگ بود آقای دکتر، زمانی که دانشجویان پسر ما تقریبا به طور مرتب در جبههها حضور داشتند، یعنی عملا مدیریت و ارائه خدمت در بیمارستانهای داخل شهرها به عهده ما بود و اتفاقا در همان سالها در سال ۱۳۶۵، که یک مرتبه به جای ۲۵۰ نفر، ۷۵۰ نفر به علوم پزشکی اصفهان معرفی کردند براساس قرعه ۲۵۰ نفرشان را گفتند بروید سال ۶۶ تشریف بیارید، یعنی این بحث که اگر ازدحام زیاد شد، ما مدیریت کنیم، اتفاقا تجربه اش آن موقع است، اما برگردم روی عرضم، اساسنامه، چون فرمودند همیشه.
بانکی پور: در دهه هفتاد و هشتاد چند گرفتند، این را هم بگویید. چنگیز: تا سال ۷۸ به شدت بالا رفت، به طوری که در سال ۷۸ یک مرتبه مقالات آن موقع را نگاه کنید بحث بحران بیکاری پزشکان مطرح بود. سوال: نگاه مان به آینده، الان بحث پزشکی، ظرفیت سال آینده؟ چنگیز: ظرفیت سال آینده براساس آن چه که به تصویب شورای عالی انقلاب فرهنگی برسد عمل میکنیم، عرض تمام نشد. سوال: این ۳۰ درصد که میرود به سال آینده بانکی پور: این ۳۰ درصد ظرفیت امسال است، کاری به سال آینده ندارد.
چنگیز: علی رغم آن ۳-۴ هزار هیئت علمی، این بودجه را مطرح نمیکنم، شاخص طرح و شاخص هیئت علمی با تمام اینها آن چه که موجودی داریم، در دولت شهید رئیسی اضافه شده، نشده، این دولت اضافه شده، نشده، آن چه که موجودی داریم گذاشتیم روی دایره، گفتیم که این موجودی و این امکانات را داریم، براساس این امکانات و استانداردهای سال شصت تان بیشتر از ۱۰ هزار و ۵۰۰ دانشجو ما نمیتوانیم بپروریم. سوال: از بخش خصوصی و بیمارستانهای غیر دولتی استفاده نمیکنید؟
چنگیز: سوال من این است که کدام بیمار بیمارستان خصوصی که اجازه بدهد، اجازه بدهد، اصلا میرود به بیمارستان خصوصی که دانشجو سراغش نیاد، بیمارستان خصوصی بیاد اعلام کند که من حاضرم بیمارانم کم شوند، بیمار، اولا بیمارستان خصوصی ترکیب بیماری که میگیرند با بیمارستانی که. سوال: سوال من این است که از آنها استفاده میکنید؟ چنگیز: نمیتوانیم بکنیم. سوال: چرا نمیکنید، نمیشود راهی پیدا کرد از بخش خصوصی استفاده کرد؟
بانکی پور: اصلا یکی از بحثها در شورای عالی شد همین بود، وقتی ما ۲ میلیارد دلار خروج ارز داریم، چرا خود دانشگاه آزاد را حمایت کنیم، دانشگاه آزاد سهمش را زیاد کند، آن میتواندبا بیمارستانهای خصوصی قرارداد ببندد. چنگیز: دانشگاه آزاد کتبا خدمت رئیس دانشگاه آزاد نامه زدیم، که آقای دکتر رنجبر اگر شما هر گونه افزایشی میخواهید بدهید ما اعلام کنید ما آماده همکاری هستیم، آقای دکتر رنجبر ما بیش از آن چه که الان داریم، نمیتوانیم بگیریم. بانکی پور: البته ایشان یک بحث داشت که. چنگیز: شهریه را زیاد کنید. بانکی پور: بله گفت شما که میدانید هزینه خیلی بالاست.
چنگیز: شهریه را شورا زیاد کند دست ما که نیست. بانکی پور: ما که دو میلیارد دلار خروج ارز میدهیم. چنگیز: ما کتبا نوشتیم و ایشان کتبا جواب دادند که ما بیش از این نمیتوانیم، در جلسهای یکی از شوراهای جمعی با ایشان مجدد مطرح شد که اگر شهریه را شورای عالی انقلاب فرهنگی به ما اجازه بدهد که ما چند برابر کنیم میتوانیم به این موضوع فکر کنیم و برویم دنبالش. بانکی پور: این که گفتیم ناظر به آینده صحبت کنیم.
سوال: ما با همین تعداد پزشکی که تعریف کردیم و زیرساختهایی که خانم دکتر چنگیز اشاره کردند و بحث روند افزایشی که اشاره کردید در بودجه و عدد و رقم، مشکل مان نمیتوانیم با توزیع عادلانه پزشک، چون مسیر پیشرفت است به جای این که در کلانشهرها در بیمارستانهای خوب، با بعضی از مولفهها و بعضی از نقاط بیاییم و آن سیستم همیشگی که راجع به آن صحبت میکنیم توزیع عادلانه پزشک حل کنیم؟ بانکی پور: مصوبه شورا از همان اول روی این تاکید داشت که سهمیهای که ما میگوییم اضافه کنیم برویم روی بومی گزینی، منتها قبلا بومی گزینی این جور بود که سه برابر دوره بود، عدد بالایی بود.
چنگیز: مصوبه ۱۳۹۳ مجلس شورای اسلامی تعهد سه برابر دوره بود، بعد سال ۹۷ کردند یک و هفت دهم. بانکی پور: گفتیم یک کنیم، یک عدد نگوییم باعث میشد سهمیه بومیها اصلا پر نشود، ما گفتیم سهمیه بومیها میکنیم یک و نیم برابر دوره تحصیل، مصوبه مان این بود و این شکلی که بتوانیم مناطق کمتر برخوردار پوشش دهیم، غیر از این کارهای مهمی کنیم، یکی از کارهای مهمی که پزشکان در مناطق کم برخوردار میروند، اینها از نظر هزینهای که ما به آنها میدهیم و درآمدی ببریم بالا، آفرهاش ببریم بالا که در منطقه بومی بماند، وزیر همین نظر دارند که مناطق بومی پوشش داده شود.
یک مسئله دیگری که باز یک قانونی قبلا داشتیم تمام وقت، وقتی که یک پزشکی تمام وقت میآمده در بیمارستان، اجازه مطب بیرون نداشته باشد، اینها اگر رعایت شود بخش زیادی از مشکلات میتواند حل شود.
آن چیزی که الان نهایت صحبت است این است طبق مصوبه آخر شورا همان جور که خانم دکتر گفتند، ما ۱۴ هزار و ۵۰۰، با این که قبلا مصوبه مان ۱۶ هزار بود، ولی یک سال کم کردیم هزار و ۵۰۰ تا ولی تثبیت کردند روی یک سال، روی ۱۶ هزار و ۵۰۰ تثبیت شود، در شورا نوع نگاه ما این است که میخواهیم کمک کنیم به وزارت بهداشت، نمیخواهیم در شرایط سختی بار جدیدی ایجاد کنیم، نوع نگاه مان است در شورا که همان ۱۴ هزار و ۵۰۰ در واقع که گفته شده، باشد، مصوبه قبلی ما ۱۶ هزار، از این پایین نیاد، منتها آن روز هم مصوب شد که قبولیهای امسال بخشی شان در ترم سال بعد گرفته شود، تاکید شد که این مربوط به سهمیه سال بعد نیست.
سوال: سال بعد سهمیه خودش را دارد؟ چنگیز: آن مصوبه بعدی تعیین میشود، هنوز تصمیمی مصوبه شورا نداده. سوال: ما الان ۳۰ درصد فرستادیم سال آینده، سال آینده قرارست زیرساخت تغییر کند که ما نمیخواهیم؟ بانکی پور: مصوبه قبلی ما، مصوبهای که در شورا بوده، مصوبه قبل ترش تثبیت روی ۱۶ هزار و ۵۰۰ بوده، مصوبه دوره آقای پزشکیان و وزیر بهداشت فعلی این شدکه ۱۴ هزار و ۵۰۰ کنیم و این را تثبیت کنیم، ما روی همین محکم هستیم که انجام شود، ممکن است سال دیگر باز مشکل اجرایی داریم، این را یا باید دولت در تامین بودجه حل کند یا مثل امسال دوباره به تاخیر بیاندازد.
سوال: جمع بندی راجع به توزیع عادلانه پزشک بفرمایید؟ زنگویی: نکتهای که خواستم روی موضوع اضافه کرده باشم این است که این گزاره علمی داریم که ما برای داشتن یک توزیع عادلانه باید تعداد کافی پزشک را هم داشته باشیم، در هیچ مبنای علمی و مقالهای شما پیدا نمیکنید که بله شما در یک کشوری کمبود پزشک داشتیم، کما این که خانم دکتر تایید کردند که ما کمبود پزشک داریم و فشار روی بار پزشکان است، هیچ کشوری پیدا نمیکنید که کمبود پزشک داشته باشد و بتواند به توزیع عادلانه برسد، این نکته اول.
نکته دوم این که ما اگر میگوییم وزارت بهداشت قرارست متولی سلامت کشور باشد، وزارت بهداشت باید راه بیافتد و دنبال تامین بودجه، تامین امکانات باشد، نه این که من قبل از بودجه ۱۴۰۵ نماینده مجلس راه میافتد و میگوید که در قانون بودجه چیزی برای افزایش دستگرد… (صدا قطع شد) از سمت وزارت بهداشت، پیشنهادی نیامده برای افزایش بودجه ناظر به افزایش ظرفیت پزشکی و نماینده مجلس باید پیگیر این مسئله باشد که به نتیجه برسد. این مسئله را اگر وزارت بهداشت مدنظر خودش قرار دهد که متولی گری حوزه سلامت بایستههای خودش را دارد، قطعا مشکلات را حل میکند. سوال: یک دقیقه؟
چنگیز: وزارت بهداشت عنوانش متولی است ولی عملا برخلاف اسناد بالادستی و برخلاف نص قانون برنامه هفتم کماکان اجازه تعیین ظرفیت به آن داده نمیشود، این اولین تذکرست که جای بحث دارد. نکته دومی که باید توجه کنیم و به نظر من غفلت شد این است که دانشجویی که وارد رشته پزشکی میشود عدد نیست، آدم است. جوان است، انتظار دارد که یاد بگیرد، انتظار دارد که به جای یک خوابگاه سه نفری، ۹ نفر در اتاق سه نفری نباشند.
انتظار دارد که استادش او را بشناسد، غفلت نکنیم از این موضوع وفکر نکنیم صرفا با اضافه کردن دانشجو حتما از آن طرف آدمهای فارغ التحصیل قابل اعتماد، توانمند با یک روح و روان سالم تحویل میدهیم. خواهش من این است که یک مقداری عزیزان سیاست گذار آدمها را آدم ببینند، عدد نبینند. سوال: آقای دکتر؟ بانکی پور: ما همان جور که در دوره خانم دکتر چنگیز بهترینها را تحویل دادیم با همان فشردگی. چنگیز: شما ندادید آقای دکتر.
بانکی پور: نه کشور را میگویم، ما یعنی نظام، ما کشورمان قرارست تبدیل شود به قطب سلامت منطقه و مرجعیت علمی پیدا کند، در نظر بگیریم ۶۰۰ میلیون جمعیت منطقه است و ما فقط روی جمعیت داخل خودمان حساب نکنیم و ان شاءالله برای این قضیه به حول و قوه الهی جلو میرویم، این همه دانشجوی تشنه هستند، یک وقت حساب کردیم که بالای معدل ۱۹ و نیم چقدر کنکوری داریم که اینها محروم میشوند و ما بخواهیم سهمیه را کم کنیم. چنگیز: ولی طوری کنکور میگیریم که معدل ۹ و نیم قبول میشود. سوال: خودش هزاران نکته دارد؟ بانکی پور: نه نه چنین حرفی نزنید.
منبع: خبرگزاری صدا و سیما



