آکنه در بزرگسالی نیز شایع است و می‌تواند به اعتمادبه‌نفس آسیب بزند؛ متخصصان بر انتخاب درمان متناسب با نوع آکنه، پرهیز از دست‌کاری جوش‌ها و مراجعه به متخصص پوست تأکید می‌کنند.
به گزارش خبرآنلاین: آکنه یکی از مشکلات پوستی رایج در دوران نوجوانی است، اما ممکن است در بزرگسالی نیز ظاهر شود یا پس از سال‌ها دوباره شدت بگیرد. این عارضه علاوه بر صورت، می‌تواند بخش‌هایی مانند قفسه سینه، شانه‌ها و پشت بدن را درگیر کند و در صورت تداوم، لکه‌های تیره و جای زخم بر پوست باقی بگذارد.
جیلیان مایگان تولیدکننده محتوا در فیلیپین، در دوران نوجوانی جوش‌های خفیفی داشت، اما با ورود به بازار کار، آکنه‌های او دوباره ظاهر شدند و شدت گرفتند. جوش‌های روی گونه‌ها و چانه‌اش به اعتمادبه‌نفس او آسیب زدند. آکنه مونتالبو پس از مراجعه به متخصص پوست، ظرف یک سال برطرف شد، اما جای جوش‌ها همچنان باقی ماند.
دکتر کریستال آگوه، متخصص پوست و مدیر برنامه پوست‌های رنگین در دانشکده پزشکی جانز هاپکینز، تأکید می‌کند که آکنه قابل درمان است و افراد در صورت تداوم جوش‌ها، تغییر رنگ پوست یا ایجاد تغییر در بافت آن، بهتر است به متخصص پوست مراجعه کنند.
عوامل مختلفی در ایجاد آکنه نقش دارند
آکنه زمانی شکل می‌گیرد که منافذ پوست با چربی، باکتری‌ها و سلول‌های مرده مسدود شوند. ژنتیک، تغییرات هورمونی، عوامل محیطی و حتی رژیم غذایی، از جمله مصرف بیش از اندازه لبنیات، می‌توانند در بروز آن نقش داشته باشند. مصرف داروهای استروئیدی نیز در برخی افراد باعث ایجاد جوش می‌شود.
آکنه نوجوانان معمولاً پیشانی، بینی و گونه‌ها را درگیر می‌کند، اما آکنه هورمونی در بزرگسالان، به‌ویژه زنان، بیشتر در امتداد خط فک و روی چانه ظاهر می‌شود.
شدت آکنه نیز متفاوت است؛ از برجستگی‌های سفید و نقاط سیاه کوچک گرفته تا جوش‌های قرمز و دردناک و کیست‌های عمیق. اگر ضایعات پوستی ماندگار شوند یا گسترش پیدا کنند، ممکن است فرد به آکنه مزمن مبتلا شده باشد که نیازمند بررسی پزشکی است.
درمان آکنه به نوع و شدت آن بستگی دارد
متخصصان هشدار می‌دهند که فشار دادن یا دست‌کاری جوش‌ها می‌تواند التهاب را به لایه‌های عمیق‌تر پوست منتقل کند، آکنه را گسترش دهد و احتمال ایجاد لکه و جای زخم را افزایش دهد. این لکه‌ها در افراد دارای پوست تیره‌تر ممکن است مدت بیشتری باقی بمانند.
برای درمان آکنه خفیف، شوینده‌ها و کرم‌های حاوی بنزوئیل پراکسید، اسید سالیسیلیک یا رتینوئیدهایی مانند آداپالن از گزینه‌های موجود هستند. در موارد شدیدتر یا آکنه‌های مکرر، پزشک ممکن است آنتی‌بیوتیک‌ها یا داروهای حاوی ترتینوئین را تجویز کند. ایزوترتینوئین نیز برای برخی موارد شدید، از جمله آکنه کیستیک، قابل بررسی است.
درمان آکنه هورمونی در زنان ممکن است شامل داروهای ضدبارداری یا اسپیرونولاکتون باشد. تزریق کورتیزون نیز می‌تواند به کاهش سریع التهاب بعضی جوش‌های فعال کمک کند، اما درمانی بلندمدت نیست.
درمان جای جوش به زمان نیاز دارد
برای کاهش لکه‌های ناشی از آکنه، محصولات حاوی اسید گلیکولیک، آداپالن یا رتینول ممکن است مؤثر باشند. در مواردی که جای زخم شدیدتر است، متخصص پوست می‌تواند روش‌هایی مانند لیزر را پیشنهاد کند.
یافتن درمان مناسب و مشاهده نتیجه آن زمان‌بر است. همچنین، شروع بعضی درمان‌ها ممکن است در ابتدا با افزایش موقت جوش‌ها همراه باشد.
تجربه مونتالبو نشان می‌دهد که حمایت خانواده و دوستان نیز می‌تواند به افراد در مقابله با آثار روانی آکنه کمک کند. او می‌گوید افراد نزدیکش به او یادآوری کردند که ارزش انسان به ظاهر پوستش محدود نمی‌شود و نحوه رفتار او با دیگران اهمیت بیشتری دارد.
منبع: خبرآنلاین
