هیچکس قوی بودن را ناخوشایند نمیشمارد و ضعیف بودن را نمیستاید. افراد ضعیف ممکن است ترحمبرانگیز باشند، اما کسی به حال آنان غبطه نمیخورد و برای مانند آنها شدن، تلاش نمیکند. البته قدرت و قوی بودن با قلدری و زورگویی متفاوت است؛ لذا قلدرمآبی نیز موجب نکوهش و مذمت است.از مهمترین یادگارها و دستاوردهای امام شهید، تلاش برای تحقق «ایران قوی» بود؛ تلاشی که آثار آن را در عرصههای گوناگون علمی، پیشرفت کشور، نیروی انسانی، دفاعی و… میبینیم و عصبانیت دشمن را بابت همین مظاهر قدرت شاهد هستیم.
یکی از توصیههای آقای شهید ایران به مسئولان کشور که رهبر عالیقدر انقلاب نیز اخیرا آن را مطالبه کردند، «روایت قدرت» است: «دوستانی از مسئولان کشور که با مردم حرف میزنند، راوی قدرت، قوت و امکانات کشور باشند… راوی ضعفها نباشند…»اگر سخنان رئیسجمهور کشورمان در سازمان ملل اینگونه هم مورد استقبال آحاد مردم و هم طیفهای مختلف کشور قرار گرفت، از این بابت بود که نهتنها مقهور گزافهگوییها و قلدرمآبیهای رئیسجمهور خودشیفته و رذل آمریکا نشد بلکه با قدرت و منطق سخن گفت و اقتدار ملت ایران را درست نمایندگی کرد.
تصور کنید حالت معکوس این رفتار را!اگر رئیسجمهور ما از موضع ضعف سخن میگفت و موضعی منفعلانه در پیش میگرفت، چقدر موجب سرافکندگی بود؟ باید دانست که اظهار ضعف در برابر دشمن، آن هم دشمنی سفاک و شیفته قدرت، نهتنها بازدارنده نیست بلکه موجب جسارت بیشتر او و بازتر شدن دست او برای تهدید خواهد شد.یکی از کارهای مهمی که مسئولان و دولتمردان کشور باید در همه بخشها انجام دهند، تولید قدرت با عمل و سخنشان است. اگر مسئولی حتی در مقام عمل قوی باشد، اما سخنانش توأم با ضعف باشد، نمیتواند آنگونه که شایسته است، تولید قدرت کند.
مسئولان کشور باید علاوهبر قوی عمل کردن، با قوت سخن بگویند و مردم را امیدوار و دشمن را مأیوس نمایند.
منبع: جام جم آنلاین
