تویوتا برنامهریزی گستردهای برای ورود فناوری پیل سوختی هیدروژنی به خانواده پیکاپ محبوب خود آغاز کرده؛ پروژهای که از یک طرف با ارقام پیمایش و یدککشی، نسخه برقی هایلوکس را به چالش میکشد و از طرف دیگر، سختترین رالی جهان را به آزمایشگاهی برای جانسختی این فناوری تبدیل میکند.
امیرمسعود عابدین: خودروساز بزرگ ژاپن تصمیم گرفته تا تکنولوژی هیدروژن را نهتنها در بخش خودروهای خیابانی، بلکه در سختترین شرایط محیطی ممکن بسنجد. تویوتا از یک طرف در نمایشگاه خودروهای تجاری هانوفر نقشه راه عرضه هایلوکس هیدروژنی (FCEV) را برای سال ۲۰۲۸ ارائه کرده و از سوی دیگر، با معرفی پروتوتایپ رالی DKR GR FC Hilux توسط تیم گازو ریسینگ، خود را برای داکار ۲۰۲۷ آماده میکند. این زنجیره مسابقات تا خیابان، استراتژی جامع ژاپنیها برای آینده خودروهای کاری را نشان میدهد.
خط و نشان هیدروژن برای برق
تویوتای اروپا تایید کرده که نسخه پیل سوختی هایلوکس روی همان نسل نهم پلتفرمی توسعه مییابد که نسخههای دیزلی، بنزینی و برقی بر پایه آن شکل گرفتهاند. پیشرانه این خودرو بخش زیادی از فناوری خود را از سدان معروف میرای امانت گرفته و قرار است بدون حذف هیچکدام از مدلهای قبلی، به سبد محصولات اضافه شود. در این سیستم، ترکیب شیمیایی هیدروژن و اکسیژن برق تولید میکند و تنها خروجی اگزوز آب خالص است؛ امری که نگرانکننده بودن آلایندههای دیزلی را برای مدیران ناوگانهای کاری از بین میبرد.
روی کاغذ، برتری نسخه هیدروژنی نسبت به مدل تمامالکتریکی ملموس است. در حالی که هایلوکس برقی پیمایشی حدود ۲۴۰ تا ۲۴۵ کیلومتر و توان کشش ۲۰۰۰ کیلوگرمی دارد، نسخه هیدروژنی هدفگذاری پیمایش ۴۰۰ کیلومتری و ظرفیت یدککشی ۲۵۰۰ کیلوگرمی را دنبال میکند. علاوه بر این، سوختگیری ۳ تا ۵ دقیقهای هیدروژن در مقایسه با شارژ ۳۰ دقیقهای باتریها، مزیت زمانی بزرگی برای شرکتها ایجاد میکند.
داکار ۲۰۲۷؛ آزمایشگاهی خشن در قلب کویر
برای اطمینان از عملکرد این سیستم، تیم گازو ریسینگ هیولای جدید هیدروژنی خود را بر پایه مدل موفق رالی، یعنی GR DKR Hilux EVO T۱+ طراحی کرده است. این پیکاپ با شاسی اختصاصی، بدنه فیبر کربنی، فاصله محوری کوتاهتر و گلگیرهای عریض، برای بلعیدن رملهای صحرا ساخته شده است. این هیولا قرار است در کلاس ویژه «داکار فیوچر میشن ۱۰۰۰» رقابت کند و طی ۱۳ مرحله بیش از ۱۰۰۰ کیلومتر مسافت سخت را بپیماید.
هدف تویوتا از این مسابقه سنگین، کوچکسازی سیستم پیل سوختی، بهبود خنککاری و افزایش ماندگاری قطعات در خشنترین شرایط است. دستاوردهای حاصل از این مسابقه مستقیما برای بهبود کیفیت و دوام نسخه خیابانی سال ۲۰۲۸ به کار گرفته خواهد شد.
چالش زیرساخت و چشمانداز آینده تویوتا
با وجود تمام مزایای فنی و برنامههای رالی، پروژه خیابانی هایلوکس هیدروژنی با یک گره بزرگ روبهرو است و آن هم زیرساخت سوختگیری است. در حال حاضر در کل اروپا تنها حدود ۲۰۰ جایگاه هیدروژن فعال وجود دارد، در حالی که شبکه شارژ خودروهای برقی از ۱٫۳ میلیون فراتر رفته است.
با این حال، تویوتا قصد دارد همزمان با توسعه این شبکه، حضور خود در دنیای مسابقات را هم حفظ کند. در کنار پروتوتایپ آزمایشگاهی هیدروژنی، مدعی اصلی تویوتا برای قهرمانی داکار یعنی نسخه V۶ بنزینی با ۴۰۰ اسببخار قدرت نیز در خط استارت داکار حاضر خواهد بود تا ژاپنیها پس از ۴ دوره قهرمانی، دوباره قدرت خود و تنوع پیشرانههایشان را به رخ رقبا بکشند.
منبع: خبرآنلاین
