مولوی، تا اوایل دهه هفتاد یکی از معدود بازارهای محلی پایتخت بود که از جان مرغ تا شیر آدمیزاد در آن خرید فروش می شد. مولوی در آن سال ها پاتوق پسرهای کف خیابان بود که سر بر آسمان داشتند تا کفتر جَلد خود را درآبی آسمان پیدا کنند.
به گزارش همشهری آنلاین، آسمان در روزگار کفتر و کفتر بازی آبی آسمانی بودو خبری از آلودگی و هوای ناسالم نبود. مولوی در روزهای تعطیل و به خصوص جمعه ها میزبان مردمان محله های قدیمی چون پامنار،سنگلج،شاپور نازی آباد عارف و آهنگ بود.
کاسبی به راه بود پسربچه ها جوجه و سار می فروختند و بزرگ تر ها کفترو قوش. مولوی پایین امام زاده نزدیک کاروانسرای خانات روزی رسان بسیاری ازخانواده های بود که دستشان به سختی به دهانشان می رسید.
این تصاویر توسط عکاس روزنامه ایران به ثبت رسیده است.
منبع: همشهری
