به گزارش گروه رسانهای شرق،
این اپراتور پهپاد در گفتگو با هاآرتص به شرط ناشناس ماندن، به شرح مجموعهای از جنایات علیه غیرنظامیان فلسطینی پرداخت.
او گفت که در سال ۲۰۰۸ به ارتش پیوسته و تا اکتبر ۲۰۲۳ دستکم ۵۴ فلسطینی، از جمله غیرنظامیان غیرمسلح، را به شهادت رسانده است. او که در جریان نسلکشی غزه، تا زمان ترک ارتش در ماه ژوئیه، در یک واحد عملیاتی حملات پهپادی بوده، با توصیف ارتشی که در قبال فلسطینیان فاقد قواعد درگیری مشخصی است، گفت: «در روزهای نخست، هیچ قانونی وجود نداشت.»
این نیروی ذخیره همچنین شاهد حمله ارتش اسرائیل به آمبولانسهایی بوده که بهوضوح علامتگذاری شده بودند؛ حملهای که در ماه مارس ۲۰۲۵ در محله «تلالسلطان» در رفح رخ داد و منجر به شهادت ۱۵ امدادگر و کادر درمان فلسطینی شد.
این سرباز در تشریح شب حمله به هاآرتص گفت: «آنها بهوضوح به عنوان خودروهای امدادی قابل تشخیص بودند، حتی زمانی که آتش نیروهای زمینی به سمتشان گشوده شد. بدون هیچ دلیل آشکاری، نیروهای زمینی به کاروان هجوم بردند. آنها به خودروی اول شلیک کردند. کادر درمان از خودرو پیاده شدند، پشت آمبولانسها پناه گرفتند و التماس کردند که جانشان را نگیرند، اما سربازان یکی پس از دیگری به آنها شلیک کردند. پس از این ماجرا، دریافتم که هر کس میتواند هر کسی را که میخواهد و هر چقدر که میخواهد بکشد، و بابت آن هم پاسخگو نخواهد بود.
او توضیح داد که پس از گذراندن پنج روز مرخصی در گرجستان و بازگشت به جنگ «همه داشتند درباره کشتن حرف میزدند.»
سرباز صهیونیست افزود: «درخواست کردم با افسر اطلاعاتی دیدار کنم تا اهداف را وارد رایانه کنم. آن افسر گفت تو ۲ میلیون هدف در غزه داری. منظور افسر، کل جمعیت ۲ میلیون نفری غزه بود.
به گفته مقامات فلسطینی، نیروهای اسرائیلی از اکتبر ۲۰۲۳ تاکنون دستکم ۷۳,۶۵۸ فلسطینی را در غزه به شهادت رساندهاند که بیش از ۱۳۰۰ نفر از آنها پس از امضای آتشبس در اکتبر گذشته جان باختهاند.
این نیروی ذخیره همچنین توضیح داد که چگونه فرماندهان ارشد ارتش صهیونیستی، خط موسوم به «خط زرد» را به دلخواه خود جابهجا میکنند.
خط زرد، مرز مشخصی است که در جریان آتشبس برای تعیین محدوده استقرار نظامیان اسرائیلی در داخل غزه ایجاد شده بود.
این نیروی ذخیره با اشاره به موانع بتنی که این خط را مشخص میکردند، گفت: «فرمانده لشکر شخصاً تصمیم میگرفت آنها را به سمت غرب -گاهی تا صدها متر- جلو ببرد و مرز جدیدی ایجاد کند.»
او گفت فلسطینیهای ساکن غزه هیچ راهی برای دانستن محل شروع مرز جدید نداشتند و فرماندهان ارتش، سربازان را تشویق میکردند تا هر کسی را که به این خط نزدیک میشد، بکشند.
این سرباز در توصیف فشارهایی که بر او و همکارانش برای تیراندازی به فلسطینیهای نزدیکشونده به خط وارد میشد، گفت: آنها سعی میکنند بدون اطلاعات و بدون مدرک، و به صورت عطفبهماسبق برای افراد اتهامتراشی کنند؛ صرفاً برای اینکه توجیهی برای حمله بتراشند.
به گفته وی مفهوم «تلفات جانبی» (آسیب ناخواسته به غیرنظامیان) بهسرعت از دایره ملاحظات کنار رفت. او در توصیف وضعیتی که آن را به جوّ استادیوم فوتبال در داخل واحد عملیاتیشان تشبیه میکرد، گفت: «به هر کسی که ببینند، شلیک میکنند. درست همانطور که سر یک بازیکن فریاد میزنند "بجنب، گل بزن"، سر یک سرباز هم فریاد میزنند "بکشاش، به او حمله کن".»
این نیروی ذخیره همچنین به روزنامه «هاآرتص» گفت که شاهد نظارت نیروهای اسرائیلی بر اقدامات مجرمانه شبهنظامیانِ تحت حمایت ارتش بوده، بدون آنکه مداخلهای کنند. «آنها ردیفی از خانهها را به آتش میکشند و ما از بالا تماشایشان میکنیم.
ماه گذشته، روزنامه «هاآرتص» گزارش داد که ارتش اسرائیل به مزدوران، باندهای تبهکار و قاچاقچیان مواد مخدر اجازه میدهد تا در غزه مرتکب جنایات جنگی شوند؛ اقدامی که این روزنامه آن را «یادآور کشتار صبرا و شتیلا» توصیف کرده است؛ کشتاری که در سال ۱۹۸۲ در اردوگاههای پناهندگان و محلهای در لبنان رخ داد.
منبع: شبکه شرق
