ناکامی امیدهای فوتبال ایران طی سالهای اخیر، چه در کسب نتیجه و چه حتی در برگزاری بیحاشیه اردوهای تدارکاتی به قدری پرتعداد بود که گویی مترصد کوچکترین روزنهای هستیم جهت امیدوار شدن به آینده این تیم. چیزی شبیه به یک تغییر کوچک یا حتی یک درخواست ساده!یحیی گلمحمدی در آغاز مسیر خود با امیدهای فوتبال ایران، ابتکار جالب توجهی به خرج داده است. او از سازمان لیگ خواسته زمان بازیهای هفته سیزدهم و چهاردهم لیگ یک را تغییر دهد تا کادرفنی بتواند به رصد و ارزیابی بهتر بازیکنان شاغل در این لیگ بپردازد.
این شاید صرفاً یک خواسته ساده باشد، اما برای آنها که سالهاست شاهد چالشهای پرتعداد امیدهای فوتبال ایران بودند، همین درخواست ساده میتواند هزار و یک معنای متفاوت داشته باشد و همینطور بهانهای برای امیدوار شدن به آینده. یحیی در همین گام نخست سراغ مسیری رفته که شاید در نخستین نگاه چندان پیچیده به نظر نرسد، اما بیشک به لحاظ فنی و مدیریتی بسیار حائز اهمیت و قابل توجه است. درخواست او از سازمان لیگ دو هدف مشخص دارد؛ نخست فراهم شدن شرایط برای رصد هرچه بیشتر جهت ارزیابی بهتر بازیکنان و دوم تشکیل یک مینیکمپ چند روزه در فاصله میان دو هفته.
مهمترین قسمت این ماجرا، انتخاب یحیی از جامعه لیگ یک است، نه لیگ برتر، آن هم در شرایطی که در ادوار گذشته عمده مربیان چشمشان به دنبال انتخاب بازیکنان از لیگ برتر بوده و کمتر نگاهشان به بازیکنان لیگ یکی افتاده است. یحیی، اما قصد دارد نخستین مینیکمپ امیدها را صرفاً با بازیکنان لیگ یک برگزار کند. بیتردید استفاده از بازیکنان شاغل در لیگ برتر به واسطه حضورشان در سطح اول فوتبال کشور راحتتر است، نه صرفاً، چون بهتر و بیشتر دیده میشوند که حتی دسترسی به اطلاعات فنی و عملکردشان نیز سادهتر و راحتتر است.
سرمربی جدید امیدها، قصد دارد از همین گام نخست معادله را با چرخش به سمت لیگ یک تغییر دهد. لیگی که چه بسا بازیکنان باکیفیتتری را در دل خود داشته باشد، اما در هیاهوی فوتبال ایران و جنجالهای لیگ برتریها کمتر فرصت دیده شدن پیدا میکنند، مگر در صورت صعود به لیگ برتر یا رخ دادن اتفاقی خیلی خاص در رقابتهای حذفی کشور! تصمیم کادرفنی تیم ملی امید میتواند پیامدهای مثبتی در پی داشته باشد و چه بسا مشکلات زیادی را حل و فصل کند.
نخست اینکه دایره انتخاب بازیکنان امید از محدودیت همیشگی خارج شده و گستردهتر میشود، خصوصاً که حضور یک بازیکن در لیگ برتر لزوماً به معنای بهتر و باکیفیتتر بودن آن نسبت به لیگ یکیها نیست و چه بسا استعدادهای نابی در این رده وجود داشته باشند که بتواند گره کور امیدهای فوتبال ایران را بعد از سالیان سال باز کنند. از سوی دیگر این تصمیم میتواند دریچه تازهای برای تعامل تیم ملی امید فوتبال ایران با باشگاهها باز کند.
همان معضل قدیمی که باعث شد تیم عبدی تمریناتش در تهران (قبل از اعزام به ناگویا) را به دلیل نرسیدن به حدنصاب به واسطه عدم همکاری باشگاهها لغو کند!برنامه گلمحمدی ظاهراً این است که بتواند از ظرفیت لیگ یکیها استفاده کند، چه بسا لیگ یکیها به واسطه افتخار دعوت شدن بازیکنان خود به تیم ملی و به جهت دیده شدن هرچه بیشتر دست تعامل بدهند به کادرفنی امیدها. بیشک دیده شدن بازیکنان در ویترین تیم ملی امید میتواند برای باشگاههای دسته اول ایجاد انگیزه و حتی اعتبار کند.
شاید هم دلیل اتخاذ چنین تصمیمی قطع امید کردن یحیی از لیگ برتریهاست، اما مهمترین پیامد چنین ابتکاری بیشک این است که برای ساخت امیدها نباید صرفاً چشم به بازیکنانی دوخت که قبلاً دیده شدهاند. یحیی با گرفتن یک تصمیم ساده نشان داد که راه برای ساخت امیدهای فوتبال ایران بسیار است. گاهی باید مسیر را تغییر داد برای استفاده از ظرفیتهایی که سالها به چشم نیامدهاند.
ظرفیتهای نهفته شده در لیگ یک که سالها زیر سایه زرق و برق لیگ برتر قرار گرفتند و حالا یحیی قرار است این فرصت را به آنها بدهد تا به ویترین تیم ملی امید راه پیدا کنند و چه بسا این شروع تازهای باشد برای امیدهای فوتبال ایران.
منبع: جوان آنلاین



