نورنیوز_ گروه اجتماعی: سال گذشته، در روز بسیج و در فاصله دو جنگ ۱۲ روزه و ۴۰ روزه، دریاسالار شهید علی شمخانی ویدیویی از دختری نوجوان منتشر کرد؛ دختری با صدایی لرزان، چشمانی آکنده از بغض و قلبی سرشار از عشق و امید که در میانه جنگ، فریاد میزد: «زنده باد ایران». شمخانی در توضیح این ویدیو نوشت: «پنجم آذر یادآور این حقیقت است که بسیج یک نام نیست؛ همان بغض شیردختر ایرانی است در میانه جنگ با رژیم صهیونیستی. صدای لرزان و پرامیدش فریاد میزند؛ موج خروشانی که از ۵۸ برخاست، قدرتی است که هنوز در دل این نسل نفس میکشد؛
ایمانی که نه دستور میخواهد، نه نمایش، فقط عشق به ایران.» امروز این تصویر معنایی عمیقتر و جانسوزتر دارد. دشمن با این توهم که مردم ایران در برابر تجاوز به خاک وطن همراهی یا سکوت خواهند کرد، جنگ ۴۰ روزه را آغاز کرد؛ رهبری، فرماندهان ارشد نظامی، مسئولان عالیرتبه سیاسی و امنیتی و هزاران زن و مرد، پیر و جوان و کودک را به شهادت رساند؛ اما نتوانست عشق مردم به ایران را خاموش کند. در مدرسه شجره طیبه میناب، دهها کودک به خاک و خون کشیده شدند؛
نونهالانی که همانند آن دخترک، رؤیاهایشان را با عشق به ایران گره زده بودند و بهای فریاد «زنده باد ایران» را همین کودکان معصوم با جان شیرین خود پرداختند. شمخانی نیز با ایمانی استوار به ریشههای عمیق عشق و وفاداری مردم به این خاک، جان خویش را در راه ایران فدا کرد و به کاروان جاودانه شهیدان پیوست؛ اما کلامش بر جای ماند، همانگونه که طنین صدای لرزان و امیدبخش آن دخترک و خاطره معصومانه کودکان میناب، در حافظه این سرزمین حک شد. دشمن جانها ستاند، داغها بر دلها نشاند و خانهها را به آوار بدل کرد، اما از خاموش کردن چراغ عشق به وطن در جان ایرانیان ناتوان ماند.
بسیج همین است؛ نماد ایمان، عشق و ارادت مردم به ایران؛ عشقی که نه با جنگ خاموش میشود و نه با شهادت. هزاران جان شیرین فدای این ترنم پرافتخار؛ زنده باد ایران
منبع: نورنیوز


