شورای دانشجویی انجمن جامعه شناسی ایران با همکاری گروه جامعهشناسی شهر و مطالعات منطقهای نشست «حافظه شهری در آینه رمان» خوانشی از رمان آیدا مرادی آهنی را برگزار می کنند.
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، در نشست «حافظه شهری در آینه رمان»، خوانشی با حضور آیدا مرادی آهنی از کتابش«آوازهای چند فیل سوار» و گفت و گوی جمعی پیرامون بازنمایی شهر و حافظهٔ جمعی در این کتاب انجام می شود.
در این نشست محمد محمدی (پژوهشگر مطالعات شهری) سخنرانی خواهد کرد. دبیر نشست امیرمحمد یعقوبی (دانشآموخته جامعهشناسی) است. این نشست فردا یکشنبه، ۱ آذر ۱۴۰۵ ساعت ۱۷:۳۰ در سالن کنفرانس انجمن جامعه شناسی ایران، دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران برگزار می شود.
معرفی اندیشه های آیدا مرادی آهنی
آیدا مرادی آهنی، نویسنده و شهرساز معاصر ایرانی، از چهرههای شاخص ادبیات داستانی دهه نود شمسی است که پیوند میان «ادبیات» و «زیست شهری» را به محور اصلی آثارش تبدیل کرده است. او در تهران متولد شد، در رشته مهندسی شهرسازی تحصیل کرد و همین پیشینه تخصصی، نگاهی کالبدی، جامعهشناختی و فضامحور به جهان داستانی او بخشیده است.
مرادی آهنی که با رمان اولش، «گلف روی باروت»، به شهرت رسید، در کتاب «از او به من» (و همچنین در جستارها و آثار مرتبط با زیست شهریاش) و بهطور خاص در رمان تحسینشده «شهر» (یا در نگاه کلیتر، سهگانهوارههای او درباره تهران، بهویژه رمان «گلف روی باروت» و «در خواب دیگران» و کتاب تخصصی-ادبی «شهر» که به روایتهای زنانه و تاریخی از فضاهای شهری میپردازد) دغدغههای بنیادین خود را درباره نسبت انسان و فضا صورتبندی میکند.
اگر منظور مشخصترین رمان او درباره شهر و تهران باشد، «گلف روی باروت» (منتشرشده در نشر چشمه) و پس از آن «در خواب دیگران»، مهمترین تجلیگاه اندیشههای او درباره شهراند. در این آثار، شهر دیگر صرفاً یک پسزمینه یا لوکیشن خنثی برای رخ دادن حوادث نیست، بلکه خود به یک «شخصیت زنده»، کنشگر و گاه مهاجم تبدیل میشود. در رمان «گلف روی باروت»، تهرانِ معاصر با تمام گسستهای تاریخی، تغییر کاربریها، آپارتمانسازیهای بیرویه، ترافیک، و حافظه جمعی در حال فرسایش، همپای شخصیتهای داستان نفس میکشد و سرنوشت آنان را رقم میزند.
افکار و محورهای اندیشگی آیدا مرادی آهنی درباره شهر
۱-کالبد شهر بهمثابه انعکاس روان و تاریخ جامعه: مرادی آهنی به عنوان یک شهرساز، بر این باور است که شکلگیری و دگرگونی فضاهای شهری (تخریب خانههای قدیمی، ساختوسازهای شتابزده و تغییر نام و کاربری خیابانها) تصادفی نیست؛ بلکه مستقیمترین بازتاب از تحولات سیاسی، اقتصادی و شکافهای نسلی جامعه است. از نظر او، وقتی حافظه معماری یک شهر ویران میشود، هویت و حافظه تاریخی ساکنان آن نیز دچار گسست و سرگردانی میشود.
۲-جنسیت، بدن و حق به شهر: یکی از محوریترین دغدغههای فکری او، بررسی نسبت «زن» و «فضای عمومی» در شهرهای مدرن ایرانی است. او در داستانهایش نشان میدهد که چگونه طراحی شهری، هنجارهای اجتماعی و مرزهای پیدا و پنهان خیابان، تجربه زیستن در شهر را برای زنان به تجربهای متفاوت، گاه محدودکننده و نیازمند مذاکره مداوم تبدیل میکند. زن در آثار او در تلاش است تا از خلال روایت و حضور، «حق به شهر» خود را بازپس گیرد.
۳-بیگانگی مدرن و بحران تعلق: شخصیتهای رمانهای مرادی آهنی اغلب انسانهایی سرگشته در میان شهرهای در حال گذارند؛ شهرهایی که نه سنتی ماندهاند و نه به مدرنیتهای متوازن رسیدهاند. او نقدی صریح به توسعه ناپایدار و سوداگری شهری دارد که در آن «خانه» از مأمنی عاطفی و خاطره انگیز، به کالایی سرمایهای تقلیل مییابد و انسانها را دچار نوعی بیخانمانیِ درونی و بحران تعلق میکند.
۴-روایتگری برای ثبت حافظه جمعی: به باور مرادی آهنی، آنجا که تاریخ رسمی و برنامهریزی شهری از ثبت جزئیات زندگی روزمره و رنجها و شادیهای شهروندان بازمیمانند، این «ادبیات» است که میتواند روح مکان را نجات دهد. او با تلفیق نثری شاعرانه، دقیق و جزئینگر با دانش شهرسازی، میکوشد نقشهای عاطفی و انسانی از تهران ترسیم کند تا خواننده را به تأمل درباره زیستجهانِ پیرامونش وادارد.
منبع: خبرآنلاین

