به گزارش اقتصادنیوز، «اقتصاد فراگیر؛ چرا حمایت اجتماعی هزینه نیست، بلکه سرمایهگذاری است؟» تیتر گزارش مطهره خردمندان در سایت اقتصادنیوز است. در بخشی از این گزارش آمده است: «بر اساس گزارش اجتماعی ۲۰۲۶ سازمان ملل، حدود ۵۸ درصد شاغلان جهان در بخش غیررسمی فعالیت دارند و ۲.۲ میلیارد نفر همچنان به اینترنت دسترسی ندارند؛
آماری که نشان میدهد پیشرفت اقتصادی و فناوری، لزوماً به معنای بهرهمندی همه گروههای اجتماعی از فرصتهای جدید نیست.» گزارش اجتماعی ۲۰۲۶ سازمان ملل هشدار میدهد که رشد اقتصادی بدون توزیع فرصتها و دسترسی عادلانه به آموزش، سلامت، اشتغال و زیرساختهای دیجیتال، میتواند شکاف اجتماعی را عمیقتر کند. بر اساس این گزارش، حدود ۵۸ درصد شاغلان جهان در سال ۲۰۲۵ در بخش غیررسمی فعالیت داشتهاند. همچنین ۲.۲ میلیارد نفر به اینترنت دسترسی ندارند؛ مسئلهای که مشارکت آنها در اقتصاد دیجیتال و بازار کار جدید را محدود میکند.
شکاف اشتغال و فرصتهای اقتصادی در ایران این چالشها در اقتصاد ایران نیز قابل مشاهده است. نرخ مشارکت اقتصادی کشور در سال ۱۴۰۴ حدود ۴۰.۶ درصد بوده و شکاف قابل توجهی میان مشارکت اقتصادی زنان و مردان وجود داشته است. نرخ مشارکت زنان ۱۳.۴ درصد و مردان ۶۷.۹ درصد گزارش شده است. از سوی دیگر، کاهش قدرت خرید و تورم، حتی در صورت افزایش درآمد اسمی خانوارها، میتواند سطح رفاه آنها را کاهش دهد. برآوردهای بانک جهانی نیز از افزایش جمعیت زیر خط فقر در ایران حکایت دارد. هزینه تأخیر در حمایت اجتماعی؛
۱۲ درصد تولید کمتر یکی از یافتههای مهم گزارش سازمان ملل، هزینه اقتصادی تأخیر در سرمایهگذاری اجتماعی است. بر اساس شبیهسازی این گزارش، کشورهایی که سرمایهگذاری در نظام حمایت اجتماعی را ۱۰ سال به تعویق میاندازند، ممکن است با فاصلهای معادل ۱۲ درصد در تولید اقتصادی نسبت به کشورهای سرمایهگذار بهموقع مواجه شوند. این موضوع نشان میدهد حمایت اجتماعی صرفاً هزینهای برای دولت نیست؛ بلکه سرمایهگذاری در سلامت، آموزش و امنیت شغلی میتواند بهرهوری نیروی کار و ظرفیت رشد اقتصادی را افزایش دهد.
چهار اولویت برای اقتصاد فراگیر سازمان ملل چهار مسیر اصلی را برای کاهش نابرابری پیشنهاد میکند: سرمایهگذاری در آموزش و سلامت، گسترش دسترسی به اینترنت و انرژی، ایجاد اشتغال شایسته و تقویت نظام حمایت اجتماعی. پیام اصلی این گزارش برای اقتصاد ایران نیز روشن است؛ عبور از بحران اقتصادی تنها با افزایش تولید و کنترل شاخصهای کلان محقق نمیشود. رشد زمانی پایدار خواهد بود که گروههای مختلف جامعه، از زنان و جوانان تا نیروی کار غیررسمی و خانوارهای کمدرآمد، امکان مشارکت و بهرهمندی از فرصتهای اقتصادی را داشته باشند.
منبع: اقتصاد نیوز



