رفتن به محتوای اصلی
ورزشخبرآنلاین3 دقیقه مطالعه

از پیاتزا در ایران فقط یک رابطه عاشقانه ماند و بس!

حضور سرمربی مطرح ایتالیایی در تیم‌ملی والیبال ایران بدون هیچ دستاوردی به پایان رسید؛ اگرچه رییس فدراسیون یک پایان احساسی را بعد از قرارداد او رقم زد.

حضور سرمربی مطرح ایتالیایی در تیم‌ملی والیبال ایران بدون هیچ دستاوردی به پایان رسید؛ اگرچه رییس فدراسیون یک پایان احساسی را بعد از قرارداد او رقم زد.

شبنم روحی؛ روبرتو پیاتزا همان‌گونه که از ابتدا تصور می شد در تیم ملی والیبال ایران موفق نبود و خیلی زودتر از آن چه برخی تصور می کردند تیم ملی را ترک کرد.

پیاتزا که با عملکرد خوب در هلند راهی تیم ملی ایران شده بود نتوانست دوره موفقی را در والیبال ایران پشت سربگذارد. با ووجود اینکه با توجه به شرایط فنی پیاتزا بعضی کارشناسان پیش بینی می کردند که سبک مربی گری او به والیبال ایران نمی خورد اما همه چیز به این موضوع ختم نمی شود. باید قبول کرد که امروز والیبال ایران خالی از ستاره تاثیرگذار است و بازیکنی وجود ندارد که تیم ملی بتواند به او تکیه کند. حتی بهترین بازیکن ایران هم چوب جادویی ندارد؛ آنچه که در نسل طلایی وجود داشت و می توانستیم به دستان طلایی سعید معروف امیدوار باشیم.

تیم ملی والیبال از همان زمان داورزنی که او را معمار والیبال نوین می خواندند همین روزها را ساخت؛ چرا که مسئولان با داشتن نسل طلایی هیچ گاه به فکر بازیکن سازی نیفتادند و ترجیح دادند یک مصرف کننده باشند. بنابراین امروز نه همه چیز بردوش پیاتزا است و نه حتی میلاد تقوی رئیس فدراسیون والیبال. همه چیز سال ها قبل نوشته شده بود. شاید امروز تعداد لژیونرهای ایران در اروپا زیاد باشد اما کیفیت بازیکنان و حتی لیگ داخلی نشان می دهد که با بهترین مربی دنیا هم نمی توان کاری از پیش برد.

بعضی از بازیکنان که سن پایینی ندارند و ۲۵ یا ۲۶ ساله هستند با تجربه چندین دوره لیگ ملت ها و قهرمانی جهان هنوز هم مهره قابل اعتمادی نیستند و سربزنگاه با اشتباهات عجیب خود نتیجه را تحت تاثیر قرار می دهند.

در حال حاضر آنچه که انتقادها را متوجه میلاد تقوی می کند این است که چرا در زمان انتخاب روبرتو پیاتزا محدودیت ها و مشکلات تیم ملی را لحاظ نکردند و به جز این موضوع قرارداد باشگاهی این مربی نیز مورد توجه قرار نگرفت. قرار نیست در زمان خداحافظی با یک مربی خارجی هرچند ناموفق با او بجنگیم اما دلیلی ندارد تقوی فضا را احساسی کند و بگوید: « من به آقای پیاتزا هم گفتم که این قرارداد اتمام کار فدراسیون با این مربی مطرح جهان نیست بلکه شروع یک دوستی بی پایان بین دو طرف است. وی مربی سخت‌کوشی است که همیشه در روزهای سخت والیبال در کنار فدراسیون بود و برای وی در هر جایی که هست آرزوی موفقیت می‌کنم.»

خوب یا بد بپذیریم یا نپذیریم حضور پیاتزا در تیم ملی والیبال ایران هیچ دستاوردی نداشت و مهم ترین ماموریت او یعنی سهمیه المپیک به راحتی از دست رفت؛ اگرچه روی کاغذ ایران هنوز شانس دارد تا در قهرمانی جهان یا رنکینگ به سهمیه برسد اما تقریبا باید کار را تمام شده بدانیم. فرصت ساده را از دست دادیم و در قهرمانی آسیا قهرمانی و سهیمه به ژاپن رسید. طلای بازی های آسیایی را نمی توان نادیده گرفت اما طلا یک ماه بعد از دست رفتن سهمیه و جدال با ژاپنی که کیفیت و اوج خود را برای گرفتن سهیمه المپیک به کار گرفته بود آن ارزش خود را ندارد.

بنابراین به نظر می رسد تنها میراث پیاتزا در ایران همان رابطه دوستی و احساسی بود که تقوی در مصاحبه قطع همکاری از آن صحبت کرد.

منبع: خبرآنلاین

منبع خبرخبرآنلاین
نمای زنده فرهاببه‌روزرسانی 00:42
200,331مطلب نمایه‌شده
170,816موضوع و برچسب
30منبع خبری
14حوزه موضوعی