به گزارش جماران، محمدعلی ابطحی، عضو مجمع روحانیون مبارز: آیتالله وحید خراسانی، چهارمین مرجع تقلید شیعه بود که در سالجاری درگذشت. پیش از آن، آیتالله فیاض و سپس رهبر شهید آیتالله خامنهای و پس از آن آیتالله شبیری زنجانی به دیار حق رفته بودند. آیتالله العظمی وحید خراسانی با 105 سال، یکی از طولانیترین عمرهای بابرکت را داشته و ورود به دو قرن را شاهد بود. چند نکته پیرامون زندگی آن چهره نامدار شیعه قابلتوجه است: ۱- شاگردپروری: بعد از استادش مرحوم آیتالله العظمی خویی، آقای وحید شاگردان اهل فضل بسیاری داشت.
در میان مسئولان و رجال روحانی موجود، کمتر کسی هست که پای درس ایشان نبوده باشد. بسیاری از شاگردان ایشان در عداد مراجع آینده هستند. یکبار بعد از قضایای تعطیلی و تحصن حوزه علمیه قم در دوران آقای خاتمی، خدمتشان رسیدم؛ بیشتر برای تشکر از اینکه در آن ماجرا وارد نشده بودند. با همان لحن زیبایش گفت: «میدانی که فرزندان و نوه های برخی بزرگان در درس من شرکت میکنند؛
از من توقع بیشتری میرفت، ولی توجهی نکردم.» ۲- ارادت به اهلبیت: یکی از دلایلی که معظمله مورد ارادت ویژه متدینان ولایی و شیعی بود، ارادت زیاد ایشان به اهلبیت و بهخصوص حضرت زهرا(س) و اصرار فراوانش به تجلیل از آن مطهره بود. دلیل علاقه ایشان به آقای سیدمحمد خاتمی هم همین تعطیل کردن روز شهادت فاطمه زهرا(س) بود. در اولین سفر رسمی رئیس دولت اصلاحات به قم، من هم همراه ایشان بودم. وقتی با هیأت همراه وارد شدیم، ایشان دست آقای خاتمی را گرفت و به اتاق مجاور برد. ما در انتظار نشسته بودیم؛ بعد از لختی در باز شد و آثار گریه از چشمان هر دو مشهود بود.
نشستند و گفت: «ما با این سید در مورد تعطیل کردن روز شهادت مادرش صحبت میکردیم. به خیلیها گفته بودم، اما این افتخار نصیب این سید شد.» از فردای آن روز، کارهای اداری تعطیلی رسمی شهادت حضرت زهرا(س) شروع شد. بعد از این ماجرا، در هر مناسبت عزا یا بیماری، آیتالله احوالپرس آقای خاتمی بود. ۳- آزادگی: آزادگی خاصی داشت. شجاعت گفتار و کردار او بهخصوص در حوزههای سیاسی را خواص میدانند؛ به همین حد اکتفا میکنم. ۴- استقلال فقهی: بنا به مشی استادش مرحوم خویی، ایشان ممحض در درس و پاسداشت فقه بود.
در حوادث بعد از انقلاب، حتی در مواردی که اجماع دیگران بر بیانیه دادن بود، ایشان ساکت بود. این کار شاید بنا به اعتقاد بعضی، کار صوابی نبود؛ اما باورمندی سخت او به اینکه «او متولی فقه آل محمد(ص) است و نباید در کارهای متفرقه دخالت کند»، اساس اندیشه او بود و ابایی نداشت که او را غیرسیاسی بدانند. آیتالله وحید خراسانی در عین فقاهتِ در اوج، سخنور و سخنران خوبی هم بود. زبان درسیاش پیچیده نبود، اما آنقدر اوج داشت که کسی را نمیشناسم با او ابراز مخالفت کرده باشد. معتقدم فرزندش آقا محسن، میتواند از نظر فقهی جاپای پدر بگذارد.
به ایشان و سایر اعضای خانواده مرحوم آیتالله العظمی وحید تسلیت میگویم.
منبع: جماران



