به گزارش خبرنگار جامجم، رسیدگی به این پرونده اوایل بهار سال ۱۳۸۳ همزمان با قتل پسری جوان در یکی از محلههای جنوبی تهران در دستور کار پلیس جنایی پایتخت قرار گرفت. با حضور تیم جنایی در محل و تحقیق از شاهدان ماجرا معلوم شد دو مرد جوان با هم درگیر شدهاند که یکی دیگری را با ضربات چاقو زخمی کرده و گریخته است. با حضور امدادگران اورژانس، مرد مجروح را به بیمارستان منتقل، اما اعلام شد به دلیل شدت خونریزی فوت کرده است. با تشکیل پرونده قضایی در دادسرای جنایی تهران، خانواده مقتول شناسایی شدند و شکایت آنها در ارتباط با قتل فرزندشان در دادسرا ثبت شد.
این در حالی بود که مأموران در تعقیب قاتل فراری بعداز چند ماه از این حادثه با شناسایی مخفیگاه او را بازداشت کردند.متهم که در تحقیقات اعتراف کرد ناخواسته مرتکب قتل شده پس از بازسازی صحنه قتل روانه زندان شد. پرونده با صدور کیفرخواست به دادگاه کیفری یک استان تهران ارسال شد و والدین مقتول برای قاتل فرزندشان درخواست قصاص کردند. متهم به قتل درجلسه محاکمه به تشریح ماجرا پرداخت و گفت: چند هفته پیش، مورد خفتگیری خیابانی قرار گرفته بودم و برای همین چاقویی برای حفاظت در جیبم گذاشته بودم و هرگز فکر نمیکردم با آن جوانی را به قتل برسانم.
آن روز در خیابان در حرکت بودم که مرد جوانی از کنارم عبور کرد و ناخواسته تنهاش به من برخورد کرد.من که حال و اعصاب درستی نداشتم، با او بر سر این اتفاق ساده درگیر شدم و همین باعث ادامه درگیری ما شد. یک دفعه دست به چاقو بردم و ضربههایی سمتش انداختم تا او را بترسانم که چاقو به بدنش اصابت کرد. زخمی شد و کف خیابان افتاد. چاقو را پرت و از ترسم فرار کردم. بعد از دستگیری هم فهمیدم او مرده است. خشمم را نتوانستم کنترل کنم و باعث مرگ یک جوان بیگناه شدم و زندگی خودم نیز نابود شد. قضات متهم را گناهکار شناختند و حکم قصاص او صادر شد.
مدتی بعد این رأی در دیوان عالی کشور تأیید و به شعبه دوم اجرای احکام دادسرای جنایی تهران ارسال شد؛ بنابراین این زندانی یک گام به مرگ نزدیک شد. چند سال از این ماجرا گذشته بود که او پای چوبهدار رفت. آن موقع مصادف شده بود با ایام فاطمیه. محکوم به قصاص پای چوبه دار با التماس خواست به حرمت حضرت زهرا (س) از خطای او بگذرند.آن زمان مادر و پدر مقتول دلشان لرزید و نتوانستند حکم را اجرا کنند و به قاتل فرزندشان مهلتی دو ماهه دادند. در این سالها او زیر حکم قصاص و بلاتکلیف در زندان مانده بود.
این جوان که پا به میانسالی گذاشته بود متوجه شد بعداز ۲۰ سال والدین مقتول چند سال قبل فوت کردهاند؛ بنابراین قاضی شعبه دوم اجرای احکام دادسرای جنایی موضوع را بررسی و متوجه شد با توجه به فوت والدین مقتول آنها وراثی جز سه عمه خانواده ندارند. آنها نیز سه زن سالخورده هستند که در شهرهای مختلف زندگی میکنند. تا این که بعداز چند ماه توانستند آنها را یکی پس از دیگری شناسایی کنند. چند روز پیش جلسه صلح و سازشی برای این پرونده برگزار شد و قاتل زندانی در آن جلسه گفت: خانواده و فامیل درستی نداشتم که برای گرفتن رضایت تلاش کند.۲۰ سال بلاتکلیف در زندان ماندهام.
کابوس قصاص از من جدا نمیشود. ۲۰ سال است که با عذاب وجدان زندگی میکنم. مادر مقتول یک بار به من مهلت داد. سالها گذاشت و الان فهمیدم آن زن و شوهر فوت کردهاند. حالا سه عمه سالخوردهمقتول وراث او هستند. عاجزانه از آنها میخواهم مرا ببخشند و به کابوس ۲۰ ساله من پایان دهند. سه زن سالخورده عمههای مقتول گفتههای او را شنیدند و قرار شد درباره قصاص یا بخشش این زندانی اعلام نظر کنند. حالا زندگی و مرگ او در دست این سه خواهر داغدیده است
منبع: جام جم آنلاین


