رفتن به محتوای اصلی
ورزشجام جم آنلاین13 دقیقه مطالعه

وحید قلیچ در گفت‌و‌گو با جام جم آنلاین: پروین دلم را شکست / تارتار اندازه پرسپولیس نیست

«دوستدار شما، وحید قلیچ». این را انتهای تمام پست‌های اینستاگرامی اش میگوید، آن هم با لحنی عصبی و ناراضی. اما قلیچ بر خلاف این لحن اصلا عصبی و ناراحت نیست. او مدام میگوید دلش برای فوتبال می‌سوزد. چون کاری نمیتواند بکند فقط میتواند درباره آنها حرف بزند.

وحید قلیچ در گفت‌و‌گو با جام جم آنلاین: پروین دلم را شکست / تارتار اندازه پرسپولیس نیست

جام جم آنلاین – وحید قلیچ او بخشی از حرف هایش را برای ما آورده است. گفت و گو با این چهره دو گانه پرسپولیسی – استقلالی را در ادامه میخوانید:

وحید قلیچ چرا همیشه عصبی به نظر میرسد؟ گاهی عمداً خودم را عصبانی نشان می‌دهم تا مردم بدانند اگر آنها از موضوعی ناراحت هستند من نیز با آنها همدردی می‌کنم. می‌خواهم در غم و شادی مردم شریک باشم و احساس کنند که ناراحتی‌هایشان را درک می‌کنم.

طرز بیان شما در اینستاگرام خیلی جالب است. درباره موضوعات مختلف فوتبالی هم اظهارنظر‌های فراوانی دارید. الان چه چیزی بیشترین توجه شما را به خود جلب کرده است؟ مظلومیت استقلال برای من اهمیت زیادی دارد. من یک پرسپولیسی قدیمی هستم و از کودکی با این تیم زندگی کرده‌ام. زمانی که بچه بودم دایی‌هایم مرا به ورزشگاه امجدیه می‌بردند. آن‌قدر ورزشگاه شلوغ بود که گاهی بدون بلیت وارد می‌شدیم و در کنار آنها تیم محبوبمان را تشویق می‌کردیم. همان روز‌ها آرزو داشتم روزی در پرسپولیس بازی کنم و خداوند این فرصت را در اختیارم قرار داد.

۱۲ سال زمان کمی نیست و هر سال آن برای من خاطرات زیادی دارد. من پرسپولیسی اصیل هستم و این تیم را با هیچ چیز عوض نمی‌کنم. با این حال استقلال را نیز به دلیل مظلومیتش دوست دارم. بسیاری از چهره‌های بزرگ فوتبال ایران مانند ناصر حجازی و منصور پورحیدری در این باشگاه حضور داشتند و برای فوتبال زحمت کشیدند. در برنامه‌هایی که هواداران برای حمایت از پرسپولیس برگزار می‌کردند حضور داشتم و برای کمک به تیم کنار آنها بودم. اما بعضی هواداران تصور می‌کردند هدفم رسیدن به پست و مقام است. برخورد‌های آنها باعث شد سرخورده شوم و به هواداران استقلال نزدیک‌تر شوم.

خوشبختانه هواداران استقلال استقبال بسیار خوبی از من داشتند و محبت آنها را در واکنش‌هایشان به پست‌های اینستاگرامی‌ام می‌بینم.

اولین جرقه نزدیکی شما به استقلال در زمان ساپینتو بود. ساپینتو نخستین کسی بود که باعث شد ارتباط من با استقلال جدی‌تر شود. وقتی برای نخستین بار با یک مربی خارجی دیدار می‌کنید و او با صمیمیت از شما استقبال می‌کند، احساس خوبی خواهید داشت. برخورد ساپینتو به شکلی بود که انگار سال‌هاست مرا می‌شناسد.

صحت دارد که الان شما را به تمرینات پیشکسوتان پرسپولیس راه نمی‌دهند؟ بله درست است. زمانی که می‌خواستم به محل تمرین پرسپولیس بروم اجازه ورود به من نمی‌دادند. به من می‌گفتند از طرف باشگاه دستور داده‌اند که وارد زمین تمرین نشوم. حتی شنیده بودم که اجازه حضور در تمرین پیشکسوتان را نیز به من ندهند.

با علی پروین ارتباطی دارید؟ من به آقای پروین ارادت دارم و هر زمان ایشان را ببینم به احترامش سر خم می‌کنم. او استاد من است و فوتبال خود را مدیونش هستم. پنجشنبه‌ها تلفنی با هم صحبت می‌کنیم. البته اکنون به دلیل شرایط جسمانی و بیماری کمتر در اجتماع حضور دارد.

اختلاف شما با پرسپولیسی‌ها بیشتر سر قضایا و حواشی ناصر محمدخانی بود که گویا از یک مسئله‌ای اطلاعاتی داشتید. بله. اختلاف ما ارتباطی با مسائل فوتبالی نداشت و بیشتر به ماجرای خانم شهلا مربوط می‌شد. پس از آن اتفاق احساس کردم ناصر محمدخانی نسبت به من کم‌محبت شده است. با این حال بسیاری از هواداران تصور می‌کنند من در اختلاف‌های دیگران با یکدیگر مقصر بوده‌ام.

البته اتفاق دیگری که باعث دوری شما از پرسپولیسی‌ها شد فکر میکنم درگیری شما با هاشمی نسب در جریان حضور تیم در هتل بود. بله. هاشمی نسب به کماسی بی احترامی زشتی کرد و من هم مداخله کردم و به هاشمی نسب فهماندم حق بی احترامی ندارد. افرادی مانند بهروز رهبری‌فرد و آقای عابدینی تلاش کردند ماجرا را به شکل دیگری روایت کنند. اما من از اتفاقی که افتاده بود اطلاع داشتم و می‌دانستم واقعیت چیست. از هیچ‌کس جز خدا و قانون نمی‌ترسم و همیشه تلاش می‌کنم در مقابل این دو قرار نگیرم. این را هم بگویم که من بایکوت رسانه‌ای هستم.

انتقاد از بایکوت رسانه‌ای روزنامه جام جم از معدود رسانه‌هایی است که مرا دعوت می‌کند و به صحبت‌هایم گوش می‌دهد. احساس می‌کنم از سوی بسیاری از رسانه‌های ورزشی و برنامه‌های تلویزیونی کنار گذاشته شده‌ام. افراد مختلفی برای مصاحبه دعوت می‌شوند، اما کمتر سراغ من می‌آیند. من متولد ۲۵ آذر ۱۳۳۶ هستم و به ۷۰ سالگی نزدیک می‌شوم. در این سال‌ها اتفاقات زیادی دیده‌ام و دیگر موضوع تازه‌ای برایم وجود ندارد. با این حال هرکس بخواهد واقعیت را بداند می‌تواند مستقیم از خودم سؤال کند. من حرف‌هایم را بدون نگرانی بیان می‌کنم.

در مدت اخیر یکی از صحبت‌های جنجالی شما پیرامون علیرضا بیرانوند و حواشی بی پایانش بود. نظر شما درباره داستان‌های طولانی او چیست؟ خداوند از همان زمانی که بیرانوند وارد نفت شد او را مورد حمایت قرار داد و تا مدت‌ها شرایط خوبی داشت. اما به اعتقاد من رفتار‌ها و تصمیم‌هایش باعث شد این حمایت را از دست بدهد. او باید در رفتار و عملکرد خود تجدیدنظر کند.

فعلا که به خاطر سربازی و سایر مسائل به تیم ملی دعوت نشده است. خوشحالم که امیر قلعه‌نویی فعلاً او را کنار گذاشته است. به نظر من نباید دوباره به او فرصت حضور در ترکیب تیم ملی داده شود. برخی بازیکنان باید خودشان زمان خداحافظی را تشخیص دهند و منتظر تصمیم مربی نمانند.

حرف جنجالی و بزرگ‌تر شما درباره شجاع خلیل زاده بود. بله، شجاع خلیل‌زاده با آن حرکت رفتار بسیار زشتی انجام داد و متأسفانه برخورد مناسبی با او صورت نگرفت. اگر همان بار نخست محرومیت جدی برایش در نظر گرفته می‌شد شاید بازیکنان دیگر نیز چنین رفتاری را تکرار نمی‌کردند. جریمه‌ای که برای او در نظر گرفته شد بازدارندگی لازم را نداشت. این بازیکن از حمایت افراد بانفوذ برخوردار است. من بار‌ها در صفحه شخصی‌ام از رفتار شجاع انتقاد کرده‌ام. وقتی بازیکنی در مقابل تماشاگران و خانواده‌هایی که مسابقه را تماشا می‌کنند چنین حرکتی انجام می‌دهد باید با برخورد جدی رو‌به‌رو شود.

من به دلیل اینکه وابستگی به کسی ندارم و نگران از دست دادن موقعیتم نیستم این انتقاد‌ها را مطرح می‌کنم.

اما این روز‌ها بیشتر از هر چیز دیگری اتفاق بین یاسر آسانی و کمک داور دیدار استقلال و استقلال خوزستان حاشیه ساز شده است. یاسر محروم هم شد. نظر شما چیست؟ از بازیکنی مانند یاسر آسانی انتظار چنین رفتاری نداشتم. البته اطلاعاتی به دست من رسیده که نشان می‌دهد پیش از آن اتفاق کمک‌داور مسابقه برخورد نامناسبی با او داشته و از الفاظ توهین‌آمیزی استفاده کرده است. آسانی نیز متوجه صحبت‌های او شده و واکنش نشان داده است. آسانی را بازیکنی مؤدب می‌دانم.

او به دعوت مراکز درمانی و مجموعه‌های مرتبط با کودکان پاسخ مثبت می‌دهد و برای دیدار با کودکان بیمار به بیمارستان‌ها و مراکز مختلف می‌رود. حتی در مواردی هزینه‌هایی را نیز برای کمک به آنها پرداخت می‌کند. به نظرم باید درباره شخصیت و رفتار او همه جوانب را در نظر گرفت.

این تنها حواشی یاسر نبود. از ابتدای فصل باشگاه‌های مختلف به خصوص پرسپولیس به دنبال اثبات غیرقانونی بودن قرارداد او با استقلال هستند. به اعتقاد من پرسپولیس با شکایت از آسانی یکی از بدترین تصمیم‌های خود را گرفت. قرارداد این بازیکن با استقلال قانونی بوده و اعتراض‌های مطرح‌شده نیز در مراجع مختلف به نتیجه نرسیده است. پیش از حضور او در استقلال صحبت‌هایی میان مدیران و نماینده این بازیکن انجام شده بود، اما این صحبت‌ها به قرارداد مکتوب و ثبت‌شده تبدیل نشد. به نظر من برخی افراد تصور کرده‌اند توافق‌های شفاهی نیز همان اعتبار قرارداد رسمی را دارد.

در حالی که قرارداد آسانی با استقلال معتبر است. ‌ می‌دانیم که به عنوان یک پرسپولیسی اعتقاد دارید باید جام قهرمانی فصل نیمه تمام گذشته را به استقلال بدهند. اما این اتفاق در نهایت نیفتاد. نظر شما چیست؟ اگر قرار باشد قهرمانی با شکایت و حاشیه به دست بیاید ارزشی ندارد. استقلال در رقابت‌های آسیایی حضور دارد و نتایج خوبی هم گرفته است. به نظر من قهرمانی لیگ بیست‌وپنجم باید به استقلال داده شود. نباید با تصمیم‌های خارج از زمین هواداران این تیم را از حق خود محروم کرد.

در این فصل کدام تیم را مدعی اصلی قهرمانی می‌بینید؟ تیم‌های ایرانی گاهی یک مسابقه بسیار خوب انجام می‌دهند، اما در چند بازی بعدی عملکرد ضعیفی دارند. دلیل این نوسان را باید در مسائل مختلف جست‌و‌جو کرد. به نظر من یکی از مشکلات این است که تیم‌ها پس از کسب یک پیروزی دچار غرور می‌شوند و تصور می‌کنند در مسابقات بعدی نیز به‌راحتی برنده خواهند شد. تیمی که هدفش قهرمانی است باید تمام بازی‌ها را جدی بگیرد. بازیکنان باید از نظر آمادگی در سطح مناسبی باشند و مربی نیز به اندازه کافی بازیکن آماده در اختیار داشته باشد. رابطه میان مربی و بازیکنان هم اهمیت زیادی دارد.

در نهایت این بازیکنان داخل زمین هستند که با عملکردشان می‌توانند مربی را در موقعیت موفقیت یا ناکامی قرار دهند.

حالا که به عنوان یک پرسپولیسی تا این اندازه شیفته استقلال هستید حتما باید به سهراب بختیاری زاده هم ارادت ویژه‌ای داشته باشید. اینطور نیست؟ سهراب را از سال‌های حضورش در تیم‌های خوزستانی می‌شناسم. او شخصیت بسیار محترم و کم‌حاشیه‌ای دارد. چند سال پیش زمانی که خودروی گران‌قیمتی داشت او را در خیابان دیدم، اما وقتی از خودرو پیاده شد بیشتر از خودرویی که سوار می‌شد برایم قابل احترام بود. شخصیت او به‌مراتب ارزشمندتر از هر خودرویی است. در مقطعی تلاش‌هایی صورت گرفت تا برخی بازیکنان مقابل او قرار بگیرند، اما بختیاری‌زاده مسیر خودش را دنبال کرد و به کارش ادامه داد.

او فردی آرام و متواضع است و امیدوارم بتواند با همین روش به کار خود ادامه دهد. رفتار او کاملا متفاوت با بازیکنان امروزی است

مثال می‌زنید؟ من برخی بازیکنان را از دوران نوجوانی می‌شناسم، اما از نظر عاطفی و نوع برخورد با پیشکسوتان انتظار بیشتری از آنها داشتم. گاهی افرادی که در سال‌های گذشته ارتباط خوبی با پیشکسوتان داشته‌اند پس از رسیدن به جایگاه‌های بالاتر حتی احوال‌پرسی ساده‌ای هم انجام نمی‌دهند. این رفتار‌ها برای من قابل قبول نیست. همین پیام نیازمند که قرارداد ۲۷۰ میلیاردی با پرسپولیس دارد مدت‌ها تحت حمایت من بود. به او کمک کردم خودش را بالا بکشد. اما حتی یک‌بار تماس نگرفت تا بپرسد وحید قلیچ چه وضعیتی دارد. من از او انتظار کمک مالی ندارم.

اتفاقاً خوشحال می‌شوم قرارداد‌های بیشتری ببندد و حتی ۳۷۰ میلیارد تومان هم درآمد داشته باشد. نوش جانش. انتظار من فقط یک احوال‌پرسی ساده و قدردانی از محبت‌هایی است که در گذشته به او داشته‌ام. البته من در صحبت‌هایم در اینستاگرام نام کسی را نمی‌آورم، اما گاهی با اشاره و کنایه حرف می‌زنم و خود افراد متوجه می‌شوند که منظورم چه کسی است. صحبتی هم درباره رامین رضاییان دارم. زمانی که رضاییان در راه‌آهن بازی می‌کرد و هنوز به استقلال نرفته بود بار‌ها در مقابل فرهاد کاظمی از او دفاع کردم. در مقاطع مختلف نیز از این بازیکن حمایت کردم.

اما آیا او حتی یک‌بار تماس گرفت و احوال مرا پرسید؟ من هیچ‌وقت از کسی پول نخواسته‌ام و نیازی هم به چنین چیزی ندارم. انتظار داشتم دست‌کم احوال‌پرسی ساده‌ای انجام شود. من اکنون پشتوانه مالی ندارم و دلم خوش است به این احوال پرسی‌های هر چند وقت یکبار

الان زندگی شما از چه راهی تامین می‌شود؟ من پسری به نام امیرمسعود دارم که مانند کوه پشت من ایستاده است. دخترم نیز در تمام شرایط از من حمایت می‌کند. وقتی چنین فرزندانی دارم نیازی به حمایت آقای پروین یا مدیرعامل پرسپولیس ندارم. پشتوانه من فرزندانم هستند و به آنها افتخار می‌کنم. من یک بار به منزل علی پروین در لواسان رفته بودم. ایشان همان دم در به من گفت برای چه اینجا می‌آیی؟ دلم از پروین شکست. افرادی که اجازه ورود مرا به باشگاه یا محل تمرین پرسپولیس نمی‌دهند باید بدانند من برای خودم و خانواده‌ام زندگی کرده‌ام و فرزندانی تربیت کرده‌ام که مایه افتخار هستند.

من وابسته به هیچ‌کس نیستم و از کسی هم ترسی ندارم. سرم زیر بغل فرزندانم است و به حمایت آنها افتخار می‌کنم.

درباره سهراب بختیاری زاده صحبت کردید. درباره مهدی تارتار نیز چه نظری دارید؟ به اعتقاد من مهدی تارتار در اندازه باشگاه پرسپولیس نیست. این تیم به مربی بزرگی نیاز دارد که صاحب سبک باشد و بتواند برنامه مشخصی برای فوتبال تیم داشته باشد. مربیانی مانند برانکو، اسکوچیچ و کارتال از جمله گزینه‌هایی هستند که می‌توانند با تجربه و سبک کاری خود به پرسپولیس کمک کنند. به نظر من افراد قدرتمندی از او حمایت کرده‌اند تا به این جایگاه برسد. من درباره مسیر انتخاب او اطلاعاتی دارم و اگر لازم باشد می‌توانم درباره کانال‌هایی که در این انتخاب نقش داشته‌اند صحبت کنم.

البته فعلاً ترجیح می‌دهم وارد جزئیات نشوم. من یکی از باسابقه‌ترین دروازه‌بانان پرسپولیس هستم و حدود ۱۹۰ بازی رسمی برای این تیم انجام داده‌ام. ۱۰ بار هم در دربی به میدان رفته‌ام. در این مسابقات بار‌ها مصدوم شدم و حتی با آسیب‌دیدگی بینی و انگشتان و بخیه نیز بازی کردم. اینها بخشی از خاطرات و افتخارات من در پرسپولیس است و کسی نمی‌تواند سابقه‌ام را نادیده بگیرد. به اعتقاد من پرسپولیس با خوش‌شانسی و به سختی به پیروزی میرسد. این برد‌های شانسی مثل دیدار با نساجی نمی‌تواند نگرانی‌ها درباره عملکرد تیم را برطرف کند.

اگر پرسپولیس با همین روند پیش برود در ادامه با مشکل رو‌به‌رو خواهد شد.

پیشکسوتان دیگری مانند شما پشتوانه مالی قدرتمندی ندارند. واقعا چه اتفاقی افتاد که فوتبال ایران چنین شرایطی را برای اعضا و اهالی خود به وجود آورده است؟ ما متعلق به دهه ۶۰ هستیم. در آن دوران مبالغ زیادی در فوتبال وجود نداشت و اگر پولی هم به باشگاه می‌رسید گاهی پیش از آنکه به بازیکنان برسد در بخش‌های دیگر هزینه می‌شد. من در ۱۲ سال حضورم در پرسپولیس حتی یک‌بار هم کمک‌هزینه ناچیزی در ابتدای فصل دریافت نکردم. برای مثال هیچ‌وقت به من نگفتند این ۲ هزار تومان را برای شروع فصل بگیر. برای گذران زندگی مدتی در آژانس کار می‌کردم.

حتی خودرویی که با آن مسافر جابه‌جا می‌کردم متعلق به خودم نبود و با ماشین فرد دیگری کار می‌کردم و درصدی از درآمد را می‌گرفتم. سال‌ها از آن دوران گذشته، اما شرایط زندگی من تغییر چندانی نکرده است» من هیچ مستمری و درآمد ثابتی ندارم. اگر فرزندانم کنارم نبودند واقعاً نمی‌دانستم چگونه باید زندگی را اداره کنم. همیشه حقیقت را می‌گویم و دلیلی برای پنهان کردن وضعیت زندگی‌ام ندارم. متأسفانه بسیاری از پیشکسوتان فوتبال پس از پایان دوران بازیگری با مشکلات معیشتی رو‌به‌رو می‌شوند و حمایت مناسبی از آنها صورت نمی‌گیرد.

ارتباطی با فدراسیون ندارید؟ فدراسیون فوتبال پنج بار از من دعوت کرد. آقای تاج را هنگام حضور در تمرین‌های تیم ملی می‌دیدم و او از من می‌خواست به فدراسیون بروم. آقای نبی نیز همین درخواست را مطرح می‌کرد. من هم به فدراسیون مراجعه می‌کردم، اما هر بار به من می‌گفتند آقای تاج حضور ندارد و برای جلسه یا انجام کار دیگری از ساختمان خارج شده است. چند بار شماره تلفنم را در اختیار مسئولان قرار دادم و خواستم زمانی که آقای تاج در فدراسیون حضور دارد با من تماس بگیرند تا دوباره مراجعه کنم. اما هیچ‌وقت تماسی با من گرفته نشد.

آقای تاج شما رئیس فدراسیون فوتبال هستید و آقای نبی مسئولیت دبیرکلی را بر عهده دارید. چرا باید با پیشکسوتان چنین رفتاری داشته باشید؟ به نظر من کسی که همیشه از امکانات و شرایط مالی خوبی برخوردار است کمتر به مشکلات دیگران توجه می‌کند. مسئولان باید بدانند پیشکسوتانی که سال‌ها برای فوتبال زحمت کشیده‌اند به توجه و احترام نیاز دارند. من واقعا بی احترامی‌های عجیبی دیدم. مثل مراسمی که در حمایت از کودکان بیمار برگزار شده بود. در آن مراسم بسته‌های بزرگی از محصولات غذایی میان حاضران توزیع شد، اما تا پایان برنامه چیزی به من تعلق نگرفت.

من نیز مانند دیگران در آن مراسم حضور داشتم و انتظار برخورد متفاوتی نداشتم. این رفتار‌ها در شأن مدیران یک باشگاه بزرگ نیست. ما نزدیک به ۷۰ سال داریم و دیگر به دنبال جایگاه و موقعیت تازه‌ای نیستیم. اما مسئولانی که هنوز جوان هستند و می‌خواهند در فوتبال فعالیت کنند باید بدانند رفتارشان در ذهن مردم و پیشکسوتان باقی می‌ماند. با چنین برخورد‌هایی پیش از هر چیز به اعتبار و جایگاه خودشان آسیب می‌زنند.

منبع: جام جم آنلاین

منبع خبرجام جم آنلاین
نمای زنده فرهاببه‌روزرسانی 22:06
195,863مطلب نمایه‌شده
166,059موضوع و برچسب
30منبع خبری
14حوزه موضوعی