جام جم آنلاین: اظهارات مهدی علینژاد درباره احتمال نامزدی دوباره محمود خسرویوفا در انتخابات ریاست کمیته ملی المپیک، پرسشهایی جدی درباره مرز میان مسئولیت اجرایی و رقابت انتخاباتی ایجاد کرده است؛ بهویژه آنکه دبیرکل کمیته، مسئولیت ستاد تطبیق و بررسی روند انتخابات را نیز بر عهده دارد. هنوز ثبتنام نامزدهای انتخابات کمیته ملی المپیک آغاز نشده، اما اظهارنظری از سوی یکی از مهمترین مدیران اجرایی این مجموعه، فضای انتخاباتی را با پرسشهایی قابل تأمل مواجه کرده است.
مهدی علینژاد، دبیرکل کمیته ملی المپیک، در شرایطی از احتمال حضور دوباره محمود خسرویوفا در انتخابات ریاست این کمیته سخن گفته که انتظار میرود جایگاه سازمانی او بیش از هر چیز در خدمت برگزاری رقابتی سالم، شفاف و به دور از شائبه جانبداری باشد. نکته قابل تأمل آنجاست که علینژاد در همان گفتوگویی که بر بیطرفی کامل مجموعه تحت مدیریت خود تأکید کرده، درباره تصمیم انتخاباتی رئیس فعلی کمیته نیز اظهارنظر کرده و حتی دلایل احتمالی حضور دوباره او را توضیح داده است.
این دو موضع در کنار یکدیگر، پرسشی اساسی را پیش روی افکار عمومی ورزش قرار میدهد: آیا مسئول اجرایی انتخابات باید درباره برنامهها و انگیزههای انتخاباتی یکی از نامزدهای احتمالی اظهارنظر کند؟
اظهارات علینژاد درباره نامزدی خسرویوفا چه ابهامی ایجاد کرد؟ دبیرکل کمیته ملی المپیک در گفتوگوی اخیر خود اعلام کرده است که محمود خسرویوفا برای تکمیل برنامههای چهار سال گذشته در حوزه ورزش قهرمانی و دیپلماسی ورزشی، بار دیگر نامزد ریاست خواهد شد. اگرچه این سخنان در پاسخ به پرسش خبرنگار مطرح شده، اما مسئله اصلی نه اصل پاسخگویی، بلکه جایگاه فرد پاسخدهنده و محتوای اظهارات اوست. علینژاد میتوانست اعلام تصمیم درباره نامزدی مجدد را به شخص خسرویوفا واگذار کند؛
با این حال، علاوه بر پیشبینی حضور رئیس فعلی، درباره اهداف و انگیزههای این حضور نیز توضیح داده است. پرسش اینجاست که آیا چنین اظهارنظری از سوی فردی که مسئولیت مستقیم در فرآیند اجرایی انتخابات دارد، با ضرورت حفظ فاصله یکسان از تمام نامزدهای احتمالی سازگار است؟
مسئولیت مستقیم دبیرکل در ستاد بررسی انتخابات اهمیت این موضوع زمانی بیشتر میشود که بدانیم علینژاد بنا بر اظهارات خودش، از سه ماه قبل ستاد تطبیق و بررسی روند انتخابات را تشکیل داده و شخصاً ریاست آن را بر عهده گرفته است. در این ستاد، مدیران بخشهای مهمی همچون امور بینالملل، روابط عمومی، حراست، امور حقوقی و مرکز نظارت بر تیمهای ملی حضور دارند و تاکنون بیش از پنج جلسه برای بررسی مقدمات انتخابات برگزار شده است. بنابراین موضوع صرفاً یک اظهارنظر رسانهای از سوی یکی از مدیران ورزش کشور نیست.
گوینده این سخنان در رأس مجموعهای قرار دارد که در آمادهسازی و اجرای فرآیند انتخابات نقشآفرینی میکند؛ جایگاهی که حساسیت رفتار و گفتار صاحب آن را دوچندان میسازد.
سلامت انتخابات فقط به شمارش صحیح آرا محدود نمیشود در چنین شرایطی، حتی ایجاد تصور نزدیکی به یک جریان انتخاباتی نیز میتواند اعتماد به بیطرفی فرآیند را تحت تأثیر قرار دهد. سلامت انتخابات صرفاً به شمارش صحیح آرا یا اجرای ظاهری مقررات محدود نمیشود؛ بلکه از نخستین مراحل اطلاعرسانی، ثبتنام، بررسی صلاحیت نامزدها و فراهمکردن فرصت برابر برای رقابت آغاز میشود و تا پایان انتخابات ادامه پیدا میکند. دبیرکل کمیته ملی المپیک نباید صرفاً بیطرف باشد؛ بلکه باید بهگونهای رفتار کند که بیطرفی او نیز برای همه نامزدها و اعضای مجمع قابل مشاهده و اطمینانبخش باشد.
انتخابات هفتم دی؛ رقابتی حساس با دوره مدیریتی دوساله انتخابات پیش روی کمیته ملی المپیک قرار است هفتم دیماه ۱۴۰۵ برگزار شود و ثبتنام نامزدها نیز از هفتم تا بیستویکم آذرماه ادامه خواهد داشت. در این مجمع، علاوه بر رئیس، نواب رئیس و اعضای هیئت اجرایی نیز انتخاب میشوند. نکته مهم دیگر آن است که دوره مدیریتی حاصل از این انتخابات، برخلاف دورههای معمول، دو ساله خواهد بود و پس از آن قرار است دوره چهارساله بار دیگر برقرار شود. بدین ترتیب تصمیمات این مجمع، ترکیب مدیریتی کمیته را در مقطعی انتقالی و حساس تعیین خواهد کرد. طبیعی است که در چنین فضایی، هرگونه اظهارنظر مسئولان اجرایی درباره نامزدهای احتمالی با دقت بیشتری مورد بررسی قرار گیرد.
شائبه مهندسی انتخابات؛ چرا شفافیت مواضع مسئولان اهمیت دارد؟ نکته قابل توجه آن است که علینژاد پیشتر نیز هنگام توضیح درباره ترکیب مجمع انتخاباتی، بر ضرورت جلوگیری از شکلگیری شائبه مهندسی انتخابات تأکید کرده بود. اکنون این پرسش مطرح است که آیا پرهیز از چنین شائبهای نباید در مواضع رسانهای و رفتار مدیران مسئول برگزاری انتخابات نیز رعایت شود؟ مرز میان اطلاعرسانی سازمانی و ورود به معادلات انتخاباتی دقیقاً کجاست؟ چه سازوکار مشخصی برای جلوگیری از تعارض منافع احتمالی پیشبینی شده است؟
و در صورت اعتراض نامزدها یا اعضای مجمع به روند اجرایی، چه مرجعی مسئول رسیدگی خواهد بود؟ پاسخ روشن به این پرسشها میتواند بسیاری از ابهامات را برطرف کند. در مقابل، اکتفا به تأکیدهای کلی درباره بیطرفی، بدون تبیین سازوکارهای اجرایی و تضمینهای عملی، لزوماً برای جلب اعتماد همه جریانهای حاضر در انتخابات کافی نخواهد بود.
عملکرد دبیرخانه کمیته ملی المپیک نیز باید شفاف ارزیابی شود از سوی دیگر، بحث درباره آینده مدیریتی کمیته ملی المپیک را نمیتوان از ارزیابی عملکرد مدیران فعلی جدا کرد. مهدی علینژاد بهعنوان دبیرکل، یکی از چهرههای اصلی ساختار اجرایی کمیته محسوب میشود و طبیعتاً در قبال عملکرد این مجموعه مسئولیت دارد. در آستانه انتخابات، پرسش درباره میزان موفقیت او در تعامل با فدراسیونها، پیگیری مطالبات ورزش قهرمانی، هماهنگی برنامههای اجرایی و پاسخگویی به مشکلات موجود، پرسشی کاملاً مشروع است.
آیا دبیرخانه کمیته ملی المپیک در سالهای گذشته توانسته نقش مؤثری در رفع مشکلات فدراسیونها ایفا کند؟ سهم مدیریت اجرایی کمیته در تحقق برنامههای اعلامشده چه بوده است؟ و چه ارزیابی مشخصی از میزان رضایت فدراسیونها نسبت به عملکرد این بخش وجود دارد؟ نمیتوان در آستانه انتخابات صرفاً از ضرورت ادامه برنامههای گذشته سخن گفت، اما درباره میزان تحقق همان برنامهها و نقش مدیران اجرایی در موفقیتها یا کاستیهای موجود، ارزیابی شفافی ارائه نکرد.
نامزدی خسرویوفا حق قانونی است؛ مسئله، بیطرفی برگزارکنندگان است البته حضور دوباره محمود خسرویوفا در انتخابات، در صورت برخورداری از شرایط قانونی، حقی است که نمیتوان آن را مورد تردید قرار داد. همانطور که سایر چهرههای واجد شرایط نیز باید امکان ورود به رقابت را داشته باشند. موضوع اصلی این گزارش نه مخالفت با نامزدی رئیس فعلی است و نه پیشداوری درباره نتیجه انتخابات؛ مسئله، ضرورت تفکیک روشن میان ساختار اجرایی برگزارکننده و رقابت انتخاباتی نامزدهاست.
انتخابات کمیته ملی المپیک نباید به صحنهای تبدیل شود که در آن مرز میان مسئولان برگزارکننده و نامزدهای احتمالی مبهم باشد. اعتبار این انتخابات بیش از آنکه به نام فرد پیروز وابسته باشد، به اعتماد اعضای مجمع نسبت به سلامت رقابت بستگی دارد؛ اعتمادی که تنها با بیطرفی عملی، شفافیت در تصمیمگیری و فراهمکردن فرصت برابر برای همه نامزدها به دست میآید.
منبع: جام جم آنلاین


