به گزارش خبرنگار جامجم، اوایل بهار امسال، مرگ پسر ۲۸ سالهای در جریان آتشسوزی به پلیس گزارش شد. والدین او مدعی شدند فرزندشان معلول بوده و با ریختن بنزین روی خود، خودکشی کرده و شکایتی از کسی ندارند. بعد از چند ماه پزشکیقانونی اعلام کرد علت مرگ او بر اثر عفونت ناشی از سوختگی بوده و بهنظر میرسد حادثه عمدی باشد؛ بنابراین تحقیقات دوباره از والدین مقتول آغاز شد. آنها همچنان مدعی بودند فرزندشان، چون از وضعیت معلولیت خود خسته شده بود خودسوزی کرده است.
بعد از آن ماموران سراغ همسایگان این خانواده رفتند و از آنها تحقیق کردند که معلوم شد پسر بهخاطر معلولیت ارتباط خوبی با پدرش نداشته است. همیشه میان آنها دعوا و درگیری بود و پدرش را کتک میزد.پدر میانسال خانواده بازداشت شد و گفت: پسرم در سه سالگی از بلندی افتاد و دچار حادثه شد. معلول بود و شرایط سختی در زندگی داشت. مدام اعضای خانواده را اذیت میکرد. چند روز قبل ظرف بنزین برای ماشینم گرفته بودم و در راهپله خانه گذاشتم. روز حادثه پسرم دوباره با من جروبحث کرد و به زور میخواست او را برای تفریح بیرون ببرم. هرچه گفتم کار دارم و چند ساعت دیگر برویم، توجه نکرد.
نتوانستم اعصابم را کنترل کنم. ظرف بنزین را برداشتم و روی پسرم ریختم و فندک زدم که آتش گرفت. موقع سوختنش به خودم آمدم و پشیمان شدم. دستانم هم موقع خاموش کردن آتش سوخت.با تکمیل تحقیقات در دادسرای جنایی تهران، پرونده برای رسیدگی از جنبه عمومی جرم به دادگاه کیفری یک استان تهران ارسال شد و متهم در شعبه سیزدهم پای میز محاکمه ایستاد. در ابتدای این جلسه، قاضی داستانی، نماینده دادستان تهران با تشریح کیفرخواست اظهار کرد: این حادثه در تاریخ دهم اردیبهشت امسال رخ داد و پسر جوان یک روز بعد از انتقال به بیمارستان شهدای یافتآباد جان باخت.
در جریان تحقیقات مشخص شد او توسط پدرش به آتش کشیده شده و در ادامه اعتراف کرد. مادر مقتول در دادسرا رضایت خود را اعلام کرده بود و با توجه به ادله موجود در پرونده، کیفر قانونی را خواستارم. سپس متهم در جایگاه ایستاد و گفت: اتهامم را قبول دارم. پسرم خیلی مرا اذیت میکرد. در این چند سال از دستش عذاب میکشیدم. مادرش را هم اذیت میکرد، اما باور کنید راضی به مرگش نبودم و پشیمانم. وی ادامه داد: یک بار با گاز پیکنیکی به سرم ضربه زد که مرا به بیمارستان بردند و شانس آوردم زنده ماندم. حتی دندانهایم را شکست و مجبور شدم دندان مصنوعی بگذارم. یک بار هم دندهام را شکست.
اگر خانهمان را بررسی کنید، هیچ جای سالم نگذاشته است. در، تلویزیون و کلید و پریزها را شکسته است. ماهی ۶۶۰ قرص اعصاب میخورد. هر دو ماه یکبار به بیمارستان میرفتم و یک میلیون و ۲۰۰ هزار تومان قرص میگرفتم. آخرین بار به دکتر گفتم زده دندهام را شکسته، دستور بستریاش را بدهید که قبول نکرد. رئیس دادگاه پرسید: تابهحال در بیمارستان بستری نشده بود؟ که متهم پاسخ داد: چهار بار بستری شده بود. رئیس دادگاه: به خاطر کتکهایش شکایت نکرده بودید؟ متهم به قتل: روزی نبود ۱۱۰ مقابل خانهمان نیاید، اما همسرم اجازه نمیداد پسرمان را ببرند.
رئیس دادگاه سپس از متهم خواست روز حادثه را تشریح کند که مرد میانسال گفت: آن روز قرار بود بیرون برویم و کباب درست کنیم. قبلش من و مادرش را کتک زده بود. من در حال جمع کردن وسایل بودم که پسرم اصرار میکرد بیرون برویم. گفتم صبر کن میرویم، اما آرام نمیشد. در حال برداشتن چوب و بنزین برای درست کردن آتش کباب بودم که یک لحظه کنترلم را از دست دادم و بنزین را روی پسرم ریختم و فندک زدم که خیلی پشیمانم. با اورژانس تماس گرفتم و سریع او را به بیمارستان رساندیم.رئیس دادگاه: چقدر بنزین روی پسرت ریختی؟ متهم به قتل: فکر کنم یک استکان بود.
روی پایش ریختم، اما لباسهایش نایلونی بود و زود آتش کل بدنش را گرفت. رئیس دادگاه: اختلال مغزی پسرتان مادرزادی بود؟ متهم به قتل: نه، سه ساله بود که از بلندی افتاد و بعد تشنج کرد. برای درمانش خیلی تلاش کردم، اما گفتند خون در مغزش لخته شده است. او را مدرسه استثنایی ثبتنام کردم، اما تحمل نکرد. هر روز ۸ صبح او را بهزیستی میبردم و ساعت یک دنبالش میرفتم. در ادامه جلسه دادگاه مادر مقتول با تایید حرفهای همسرش گفت: من عمل قلب باز کردم، اما پسرم من را هم کتک میزد. حتی یک بار من و پدرش را با تهدید چاقو در اتاق زندانی کرد.
همسرم مردی نیست که راضی به آزار فرزندانمان باشد. بعضی روزها ظهر به خانه میآمد، اما پسرمان اجازه نمیداد ناهار بخورد. همسرم عصای دستم است و داروهایم را میگیرد. درخواست دارم عفوش کنید تا بیرون بیاید.وکیل متهم هم با ارائه عکسهای مصدومیت موکلش به دادگاه و طرح ادعای دفاع مشروع خواستار تبرئه او شد.قضات دادگاه پس از رسیدگی به این پرونده، برای صدور حکم وارد شور شدند.
منبع: جام جم آنلاین

