به گزارش گروه اجتماعی برنا؛ پژوهشگران نشان دادهاند یک دوره محدود مصرف قرص، به مدت ۶ تا ۱۲ ماه، میتواند فشارخون ناشی از اختلال هورمونی را تا دو سال پس از پایان درمان پایین نگه دارد؛ این یافته میتواند برای برخی بیماران جایگزین جراحی یا دارودرمانی مادامالعمر شود. وبگاه سای تک دیلی در گزارشی آورده است: برای برخی افراد، فشارخون بالا ریشه هورمونی دارد. تا امروز، درمان قطعی این نوع فشارخون نیازمند جراحی برای برداشتن یکی از غدد فوقکلیه (غددی که بالای کلیهها قرار دارند) بوده است. دارو هم میتواند فشار خون را کنترل کند، اما معمولاً باید برای همیشه مصرف شود.
آلدوسترونیسم اولیه؛ وقتی هورمون، فشارخون را بالا میبرد این بیماری که آلدوسترونیسم اولیه نامیده میشود، حدود ۵ تا ۱۰ درصد موارد فشارخون بالا را تشکیل میدهد. گرههای خوشخیم (تودههای غیرسرطانی) در غدد فوقکلیه، هورمون آلدوسترون بیش از حد تولید میکنند و باعث میشوند کلیهها نمک اضافی را نگه دارند و فشارخون بالا برود. مطالعهای به سرپرستی دانشگاه کوئین مری لندن نشان میدهد یک دوره محدود دارودرمانی میتواند برای برخی بیماران، درمانی ماندگار ارائه دهد.
این رویکرد که مهار طولانیمدت آنزیم آلدوسترون سنتاز (EASI) نامیده میشود، شامل مصرف یک دسته داروی جدید به مدت ۶ تا ۱۲ ماه است. این داروها آنزیم آلدوسترون سنتاز، که برای ساخت این هورمون لازم است، را مسدود میکنند. دوره کوتاه درمان، اثر ماندگار این یافتهها در مجله پزشکی نیوانگلند/ New England Journal of Medicine منتشر شد و از ۱۴ بیماری به دست آمد که در هشت مرکز در سراسر آمریکا درمان شده بودند. پژوهشگران بعداً فشارخون و سطح هورمونهای آنها را دوباره اندازهگیری کردند تا نتیجه را با مقادیر پیش از درمان مقایسه کنند.
تا دو سال پس از پایان درمان، سطوح هورمونی و فشارخون مشابه یا پایینتر از مقادیر زمان مصرف دارو باقی ماند. نشانگر اصلی تولید بیش از حد آلدوسترون ۹۹ درصد کمتر از سطح پیش از درمان بود و فشارخون به طور متوسط ۲۵ واحد پایینتر آمد. نزدیک به یکچهارم شرکتکنندگان بدون مصرف هیچ داروی دیگری فشارخون طبیعی داشتند. مِیسِن فریمَن (Mason Freeman)، استاد پزشکی در دانشکده پزشکی هاروارد، میگوید: هورمون آلدوسترون در بدن این بیماران پایین ماند و فشارخونشان هم بهتر شد.
این یافته نشان میدهد ممکن است بسیاری از بیماران بتوانند به جای جراحی سنگین غده فوقکلیه، فقط یک قرص در روز، آن هم برای مدتی محدود، مصرف کنند و همان نتیجه را بگیرند. از آزمایشگاه تا درمان؛ آیا اثر درمان ماندگار است؟ این داروها پیشتر در مطالعات بزرگتری آزمایش شده بودند، اما آن مطالعات دورههای درمانی کوتاهتر ۶ تا ۱۲ هفتهای داشتند و نتایج فقط در زمان مصرف دارو اندازهگیری میشد. پیگیری بیماران پس از یک دوره ۶ تا ۱۲ ماهه نشان داد اثر درمان میتواند فراتر از خود دارو باقی بماند.
یکی از توضیحات احتمالی به یک آزمایش روی موشها در سال ۲۰۰۵ میلادی بازمیگردد. وقتی دانشمندان ژن مسئول تولید آنزیم آلدوسترون سینتاز را حذف کردند، سلولهایی که آلدوسترون میسازند ناپدید شدند. پژوهشگران کوئین مری پیشبینی کردند که مسدودکردن این آنزیم برای مدت طولانی ممکن است همین اثر را در انسان داشته باشد یعنی سلولهای تولیدکننده هورمون را از بین ببرد. موریس براون (Morris Brown)، نویسنده اصلی مطالعه و استاد فشارخون هورمونی در کوئین مری، میگوید: مطالعه ما کوچک بوده، بنابراین باید در تفسیر یافتهها احتیاط کنیم.
اما این نتایج پیشتر در آزمایشهای قبلی پیشبینی شده بود. اگر پژوهشهای بعدی این یافتهها را تأیید کنند، میتوان گفت یک دوره محدود مصرف دارو میتواند درمانی ماندگار به همراه داشته باشد. گام بعدی پژوهشگران پژوهشگران اکنون کارآزمایی بالینی بزرگتری به نام اِلِکسِر/ ELIXIR را آغاز کردهاند تا بررسی کنند آیا درمان مهار طولانیمدت آنزیم آلدوسترون سنتاز میتواند درمانی ماندگار برای بیماران فراهم کند.
در این کارآزمایی، غدد فوقکلیه با تصویربرداری مولکولی بررسی میشوند تا مشخص شود آیا درمان طولانیمدت واقعاً سلولهای تولیدکننده آلدوسترون را در انسان از بین میبرد یا نه.
منبع: خبرگزرای برنا


