گروه سیاسی و بین الملل برنا/ در تحولی قابلتوجه در ساختار قدرت دولت دونالد ترامپ، استفن میلر و مارکو روبیو، دو چهرهای که در گذشته اختلافنظرهای جدی سیاسی، بهویژه در حوزه مهاجرت، با یکدیگر داشتند، اکنون به یکی از نزدیکترین و تأثیرگذارترین زوجهای سیاسی در دولت جمهوریخواه تبدیل شدهاند. روزنامه والاستریت ژورنال در گزارشی به بررسی شکلگیری این اتحاد غیرمنتظره پرداخته و نوشته است که رابطه این دو مقام، از رقابت و تقابل سیاسی در سالهای گذشته، به همکاری نزدیک در دولت دوم ترامپ تغییر کرده است.
بر اساس این گزارش، روز جمعه گذشته، همزمان با اعلام انتصاب استفن میلر به ریاست دفتر کارکنان کاخ سفید، مارکو روبیو در دفتر او حضور داشت. میلر در جریان دیدار با روبیو، با لحنی طنزآمیز به او گفت که اکنون رئیسش شده است؛ اظهارنظری که با دست دادن دو طرف همراه شد و به نمادی از تغییر روابط میان این دو چهره سیاسی تبدیل شد. اهمیت این نزدیکی زمانی بیشتر آشکار میشود که به اختلافات گذشته آنها نگاه کنیم.
میلر از مدافعان سرسخت سیاستهای سختگیرانه مهاجرتی ترامپ بوده و روبیو، که در رقابتهای انتخاباتی جمهوریخواهان در سال ۲۰۱۶ با ترامپ و جریان نزدیک به او اختلاف داشت، در آن مقطع مواضع متفاوتی درباره برخی سیاستهای مهاجرتی اتخاذ کرده بود. با این حال، تحولات سیاسی سالهای اخیر و حضور هر دو در ساختار قدرت دولت دوم ترامپ، زمینه را برای شکلگیری همکاری نزدیک میان آنها فراهم کرده است. این اتحاد از نظر سیاسی و اجرایی نیز اهمیت ویژهای دارد؛
چراکه استفن میلر از نفوذ گستردهای در تعیین جهتگیریهای داخلی دولت، بهویژه در حوزه مهاجرت و اجرای سیاستهای سختگیرانه برخوردار است، در حالی که مارکو روبیو با تکیه بر تجربه سیاسی، شناخت روابط بینالملل و مهارت دیپلماتیک خود، میتواند نقش مهمی در پیشبرد و توجیه سیاستهای دولت در سطح داخلی و خارجی ایفا کند. افزایش جایگاه میلر در ساختار کاخ سفید نیز میتواند دامنه تأثیرگذاری این همکاری را گسترش دهد. او که از نزدیکترین افراد به ترامپ محسوب میشود، اکنون با اختیارات و نفوذ بیشتر در مرکز تصمیمگیری دولت قرار گرفته است؛
موضوعی که میتواند بر روند تدوین و اجرای سیاستهای دولت در ماههای آینده تأثیرگذار باشد. از سوی دیگر، روبیو نیز با حضور در وزارت خارجه، جایگاهی کلیدی در مدیریت سیاست خارجی آمریکا دارد و نزدیکی او به میلر میتواند پیوند میان تصمیمگیریهای داخلی و جهتگیریهای خارجی دولت ترامپ را تقویت کند. در مجموع، همکاری این دو چهره نشاندهنده تغییر آرایش قدرت در دولت دوم ترامپ است؛ دولتی که در آن، ائتلاف میان جریانهای مختلف جمهوریخواه و هماهنگی میان چهرههای بانفوذ میتواند نقش تعیینکنندهای در پیشبرد برنامههای رئیسجمهور ایفا کند.
اکنون این پرسش مطرح است که اتحاد میلر و روبیو تا چه اندازه میتواند بر آینده جنبش سیاسی ترامپ، سیاستهای مهاجرتی آمریکا و رویکرد واشنگتن در عرصه بینالمللی تأثیر بگذارد؛ ائتلافی که از دل اختلافات گذشته شکل گرفته و ممکن است به یکی از مهمترین محورهای قدرت در کاخ سفید تبدیل شود. انتهای پیام/
منبع: خبرگزرای برنا



