جام جم آنلاین – تیم ملی انگلیس با پیروزی ۳ بر ۲ مقابل اسپانیا در لیگ ملتهای اروپا به رکورد شکستناپذیری لاروخا پایان داد. شاگردان توماس توخل با پرسینگ شدید و انتقال سریع توپ توانستند قهرمان جهان و اروپا را برای نخستین بار پس از مدتها در یک مسابقه رسمی شکست دهند. پیروزی انگلیس در ورزشگاه متروپولیتانو مادرید یکی از مهمترین نتایج دوران مربیگری توماس توخل در تیم ملی این کشور بود.
انگلیسیها در مسابقهای که از نظر تاکتیکی دو نیمه کاملاً متفاوت داشت سه بار دروازه اسپانیا را باز کردند و با وجود اخراج الیوت اندرسون و فشار سنگین میزبان در نیم ساعت پایانی سه امتیاز را به دست آوردند. نکته مهم مسابقه این بود که انگلیس برای رسیدن به برتری ۳ بر صفر به دفاع مطلق و چشمپوشی از مالکیت توپ متوسل نشد. این تیم با پرس از جلو و استفاده از فضای پشت خط دفاع اسپانیا توانست حریف را در بخش مهمی از مسابقه تحت فشار قرار دهد.
تقابل تفکرات توخل و دلافوئنته؛ پرس انگلیس مقابل مالکیت اسپانیا مهمترین تفاوت دو تیم در نحوه استفاده از مالکیت توپ بود. دلافوئنته همچنان به فوتبال مبتنی بر گردش توپ، ایجاد برتری در میانه میدان و استفاده از توانایی فردی بازیکنانی مانند لامین یامال و نیکو ویلیامز اعتقاد داشت. اسپانیا میخواست با پاسهای کوتاه و جابهجایی بازیکنان حریف را از ساختار دفاعی خارج کند. توخل، اما برنامه مشخصی برای مختل کردن این چرخه داشت. انگلیس از همان دقایق ابتدایی با پرس از جلو اجازه نداد اسپانیا بهراحتی بازیسازی کند.
دکلان رایس و الیوت اندرسون در مرکز زمین نقش مهمی در بستن مسیرهای پاس داشتند و جود بلینگام نیز با تحرک بین خطوط به پرس انگلیس کمک میکرد. نکته کلیدی این بود که انگلیس برای پرس کردن بیمحابا جلو نمیرفت. بازیکنان این تیم در زمان مناسب به سمت صاحب توپ حرکت میکردند و تلاش داشتند مسیر پاس به هافبکهای مرکزی اسپانیا را ببندند. به این ترتیب اسپانیا در بخش مهمی از نیمه نخست برای رسیدن به مناطق خطرناک با مشکل مواجه شد. در سوی مقابل انگلیس با استفاده از سرعت انتقال توپ و حرکت بازیکنان کناری به پشت مدافعان اسپانیا حمله میکرد.
هری کین نیز با عقب آمدن و حفظ توپ به همتیمیهایش فرصت میداد از خطوط دفاعی عبور کنند. این تفاوت در رویکرد دو مربی در یک ساعت ابتدایی کاملاً مشهود بود. توخل توانست تیمش را به شکلی سازماندهی کند که هم در پرس موفق باشد و هم در زمان تصاحب توپ بهسرعت به دروازه حریف نزدیک شود.
چرا اسپانیا در یک ساعت ابتدایی فروپاشید؟ اسپانیا در این مسابقه با مشکلاتی در ساختار دفاعی و پوشش فضاهای پشت مدافعان روبهرو شد. انگلیس با استفاده از عرض زمین و نفوذ مدافعان کناری توانست خط دفاعی میزبان را تحت فشار قرار دهد. یکی از مهمترین اتفاقات مسابقه گل دوم انگلیس بود. دکلان رایس از روی ضربه کرنر توپ را ارسال کرد و ازری کونسا در شرایطی که بدون مراقبت باقی مانده بود با ضربه سر دروازه را باز کرد. چهار دقیقه بعد گل سوم از راه رسید.
این بار حرکت ترکیبی انگلیس با مشارکت کین و بلینگام شکل گرفت و بن وایت با نفوذ از سمت راست و دریافت پاس بلینگام توانست توپ را از بین پاهای اونای سیمون عبور دهد. این دو گل نشان داد اسپانیا در دفاع از ضربات ایستگاهی و کنترل نفوذ بازیکنان انگلیس مشکل دارد. البته نباید نقش کیفیت اجرای برنامه توخل را نادیده گرفت. انگلیس در این مسابقه از فرصتهای خود بهخوبی استفاده کرد و در فاصله کوتاهی برتری خود را به سه گل رساند.
اخراج اندرسون و تغییر جریان مسابقه در دقیقه ۶۳ مسابقه اتفاقی رخ داد که معادلات تاکتیکی را تغییر داد. الیوت اندرسون با خطا روی لامین یامال در موقعیت تکبهتک از زمین اخراج شد و اسپانیا صاحب ضربه پنالتی شد. میکل اویارزابال پنالتی را به گل تبدیل کرد تا اختلاف به دو گل کاهش پیدا کند. از این لحظه به بعد اسپانیا با استفاده از برتری عددی فشار بیشتری به خط دفاع انگلیس وارد کرد. نیکو ویلیامز نیز در دقیقه ۷۵ گل دوم میزبان را به ثمر رساند. انگلیس که تا پیش از اخراج اندرسون کنترل مسابقه را در اختیار داشت مجبور شد به عقب برود و بیشتر از ساختار دفاعی خود محافظت کند.
این اتفاق فرصتی برای اسپانیا فراهم کرد تا با گردش سریع توپ و استفاده از کنارهها موقعیتهای بیشتری بسازد. با وجود این فشار انگلیس فرو نپاشید. جیمز ترافورد دروازهبان این تیم با چند واکنش مهم مقابل ضربات فرمین لوپز و یامال مانع از به ثمر رسیدن گل تساوی شد. اینجا تفاوت مهمی میان دو بخش مسابقه وجود داشت. انگلیس در ۶۰ دقیقه نخست با کیفیت بازی و برتری تاکتیکی حریف را کنترل کرد و در نیم ساعت پایانی با جنگندگی دفاعی و عملکرد دروازهبانش از پیروزی محافظت کرد.
ستاره میدان؛ جیمز ترافورد یا بن وایت؟ شاید بن وایت با گلزنی و حضور مؤثر در حملات یکی از بهترین بازیکنان انگلیس بود، اما ترافورد در دقایق پایانی ارزش بیشتری برای تیمش داشت. او در شرایطی که اسپانیا با یک بازیکن بیشتر حمله میکرد چند موقعیت خطرناک را مهار کرد و اجازه نداد برتری انگلیس از دست برود. ترافورد پیش از این مسابقه نیز انتخاب غیرمنتظره توخل برای حضور در ترکیب اصلی بود. ترجیح او به جردن پیکفورد ریسک قابل توجهی محسوب میشد، اما عملکرد دروازهبان لیدز نشان داد سرمربی انگلیس در این تصمیم اشتباه نکرده است. بن وایت نیز به دلیل گلزنی، نفوذهای مؤثر و مشارکت در برنامه هجومی انگلیس شایسته تحسین است.
پایان رکورد ۴۴ مسابقه شکستناپذیری اسپانیا شکست مقابل انگلیس از نظر آماری نیز اهمیت زیادی داشت. اسپانیا پس از ۴۴ مسابقه بدون شکست در رقابتهای رسمی سرانجام طعم شکست را چشید. لاروخا در این مدت به یکی از قدرتمندترین تیمهای فوتبال جهان تبدیل شده بود و قهرمانی در یورو ۲۰۲۴ و جام جهانی ۲۰۲۶ جایگاه این تیم را تثبیت کرده بود. این شکست نخستین باخت رقابتی اسپانیا از مارس ۲۰۲۳ بود. البته در آمار کلی مسابقات با احتساب دیدارهای دوستانه، رکورد ۴۳ مسابقه بدون شکست نیز برای این تیم ثبت شده است. تفاوت این دو عدد به نوع محاسبه مسابقات مربوط میشود.
برای دلافوئنته این شکست میتواند فرصتی برای بازنگری در بعضی از جزئیات تاکتیکی باشد. اسپانیا همچنان تیمی قدرتمند با بازیکنان باکیفیت است، اما مسابقه مادرید نشان داد حتی تیمی با چنین سطحی از هماهنگی در صورت مواجهه با پرس سازمانیافته و حملات سریع میتواند آسیبپذیر شود.
منبع: جام جم آنلاین

