او با آرزوی سلامتی و ماندگاری برای این بازیگر افزود: «زنده باد خسرو احمدی. امیدوارم همیشه برای ما بمانی. از همه کسانی که برای برپایی این مراسم تلاش کردند سپاسگزارم. امیدوارم خسرو عزیز با حضور در این جمع انرژی بگیرد و بداند که تا ابد دوستش داریم.» رضا بابک در ادامه مراسم با اشاره به ویژگی‌های حرفه‌ای و شخصیتی خسرو احمدی گفت: «او صادقانه کار می‌کند و در نقش‌هایش زیبا، عمیق و چندوجهی ظاهر می‌شود.
بی‌ریا و صاف و ساده بر صحنه و در زندگی حضور دارد، بازیگری را می‌شناسد و حضورش در سینما، تئاتر و تلویزیون ارزشمند است.» او ادامه داد: «بازیگر مقابل خسرو همیشه انرژی خوبی از او می‌گیرد. او به شخصیت‌ها جان می‌بخشد و سرشار از انرژی و دانایی است. بارها فرصت داشتم در کنارش بازی کنم و خسرو احمدی یکی از عزیزترین بازیگران کشور است.» پرویز پرستویی نیز با اشاره به خاطرات خود از سال‌های فعالیت در تئاتر، گفت: «در سالن استاد جوانمرد خانه تئاتر احساس امنیت می‌کنم. خیلی از فضاها برایم دلچسب نیست و اگر مراسم اکران خصوصی یک فیلم بود، قطعا نمی‌آمدم؛
اما در این فضا بزرگ شدم و عرق ریختم.» او با اشاره به اینکه فرصت همکاری مستقیم با خسرو احمدی را نداشته است، ادامه داد: «سال ۱۳۶۹ نمایشی به نام «شنبه به نوروز افتاد» اجرا می‌کردیم. من پشت صحنه بودم و باید درخشش خسرو احمدی را روی صحنه این نمایش می‌دیدید.» پرستویی در بخش دیگری از صحبت‌هایش با اشاره به هنرمندان ماندگار سینما و تئاتر گفت: «ما هنرمندان زیادی داریم، اما برخی چهره‌ها تکرارنشدنی هستند؛ همان‌طور که رضا بابک، سعید پورصمیمی و بزرگان دیگری تکرار نمی‌شوند.
ما همواره زنده‌یادان عزت‌الله انتظامی، محمدعلی کشاورز، جمشید مشایخی و داود رشیدی را دیده‌ایم و از حضور استاد علی نصیریان لذت برده‌ایم.» او با یادآوری حضور و توانایی خسرو احمدی روی صحنه افزود: «خسرو احمدی وقتی روی سن می‌آمد، قدم‌هایش بر صحنه سنگینی می‌کرد. جمع اهالی تئاتر برای من قداست دارد و محترم است و امشب با حضور در این جمع احساس سبکی کردم. افتخار می‌کنم که خسرو فرزندی به نام علی احمدی دارد که در تئاتر و سینما فعال است.» رویا میرعلمی نیز با بیان خاطراتی از همکاری و آشنایی خود با خسرو احمدی گفت: «عمو خسرو در سه مقطع مختلف زندگی من حضور داشت.
نخست زمانی که ۱۲ سال داشتم و از تلویزیون برنامه «النگ و دولنگ» را تماشا می‌کردم. مرحله دوم زمانی بود که برای نخستین بار روی صحنه رفتم و عمو خسرو به تماشای کار من نشست. مقطع سوم هم زمانی بود که با علی احمدی شروع به کار کردم.» مجید قناد، دیگر هنرمند حاضر در این مراسم، با قدردانی از انجمن بازیگران خانه تئاتر برای برگزاری این برنامه، به خاطرات همکاری خود با خسرو احمدی در اجرای برنامه‌های نمایشی در مدارس اشاره کرد و گفت: «ما از نخستین گروه‌هایی بودیم که به مدارس می‌رفتیم و برنامه اجرا می‌کردیم.
خسرو عزیز نماینده گروه نمایشی بود و من برنامه «از مدرسه تا مدرسه» را داشتم.» او با یادآوری علاقه کودکان به خسرو احمدی افزود: «بچه‌ها چنان دور خسرو را می‌گرفتند و او چنان بچه‌ها را دوست داشت که فراموش می‌کردیم چند سال سن داریم. خسرو عاشق کارش است و از آن روزها نزدیک به ۴۰ سال می‌گذرد.» ایرج طهماسب نیز با اشاره به استعداد و توانایی‌های خسرو احمدی در سال‌های آغازین فعالیت هنری‌اش گفت: «همه پیر شدیم. خسرو عزیز، در روزگاری که شاید کمتر کسی تو را می‌شناخت، بسیار بااستعداد بودی.
وقتی خسرو وارد کار می‌شود، حیرت می‌کنید که چقدر خوب همه‌چیز را می‌چرخاند.» محسن کیایی نیز با اشاره به سال‌های همکاری با خانواده احمدی گفت: «از سال ۱۳۹۴ با خانواده احمدی کار کردم و دیدم که ما هم جزئی از خانواده یکدیگر شده‌ایم و چند سال است کنار هم زندگی می‌کنیم. کنار خسرو احمدی بودن برای من درخشان است.» او با تاکید بر تاثیر اخلاق حرفه‌ای این بازیگر بر خود افزود: «خسرو احمدی به من نشان داد که می‌توانی در عین اینکه بازیگر خوب و بزرگی هستی، خوش‌اخلاق هم باشی. تلاش کردم از او یاد بگیرم.
خسرو همیشه با روی باز و انرژی با مردم برخورد می‌کند و این برای من بسیار آموزنده است.» عیسی یوسفی‌پور نیز با اشاره به خاطرات خود از سال‌های فعالیت در تئاتر شهر گفت: «خسرو در دهه ۶۰ در تئاتر شهر همه را می‌دید و با روی خوش با دیگران برخورد می‌کرد. هنوز وقتی موتور هوندا می‌بینم، یاد خسرو می‌افتم. یک بار هم سه‌ترک با موتور تصادف کردیم. با خسرو خاطرات بسیاری داریم و مطمئنم حالش بهتر می‌شود.»
منبع: دنیای اقتصاد
