سوئد برای دوران پس از جنگنده‌های گریپن، سرمایه‌گذاری روی مجموعه‌ای از فناوری‌های پیشرفته را آغاز کرده است؛ از پیشرانش و مدیریت حرارتی گرفته تا تولید برق بیشتر و کاهش قابلیت شناسایی. هدف این برنامه، آماده‌سازی زیرساخت‌های فنی برای شکل‌دهی به توان هوایی رزمی این کشور پس از سال ۲۰۴۰ است؛ هرچند هنوز مشخص نیست محصول نهایی یک جنگنده سرنشین‌دار، یک هواگرد بدون سرنشین یا ترکیبی از هر دو باشد.
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، جنگنده گریپن سال‌هاست ستون اصلی قدرت هوایی سوئد محسوب می‌شود، اما این کشور از هم‌اکنون به فکر دوران پس از آن است. برنامه جدید سوئد نه بر طراحی فوری یک جنگنده مشخص، بلکه بر توسعه فناوری‌هایی متمرکز شده که می‌توانند پایه نسل بعدی هواگردهای رزمی این کشور را شکل دهند.
در همین راستا، اداره کل تجهیزات دفاعی سوئد (FMV) مسئولیت اجرای بخشی از این برنامه را به شرکت جی‌کی‌اِن اِیروسپیس (GKN Aerospace) سپرده است. تمرکز اصلی این همکاری بر پیشرانش، افزایش توان الکتریکی، مدیریت حرارتی و کاهش قابلیت شناسایی هواگردهاست؛ فناوری‌هایی که قرار است برای حفظ توان رزمی سوئد پس از سال ۲۰۴۰ توسعه پیدا کنند.
یکی از چالش‌های مهم جنگنده‌های پیشرفته، تأمین انرژی موردنیاز تجهیزات پیچیده آن‌هاست. رادارهای آرایه‌فازی فعال، سامانه‌های جنگ الکترونیک، حسگرهای توزیع‌شده و رایانه‌های قدرتمند به برق زیادی نیاز دارند و در عین حال گرمای قابل‌توجهی تولید می‌کنند. مدیریت این گرما، به‌ویژه در هواگردهای پنهان‌کار، اهمیت زیادی دارد؛ زیرا امضای حرارتی هواپیما می‌تواند در شناسایی آن نقش داشته باشد.
به همین دلیل، سوئدی‌ها به‌دنبال طراحی یک معماری یکپارچه هستند که در آن پیشرانش، تولید برق، سرمایش و کنترل امضاهای قابل شناسایی در کنار یکدیگر توسعه پیدا کنند.
شرکت ساب نیز به‌طور موازی روی مطالعات و نمایشگرهای فناوری برای سامانه‌های رزمی آینده کار می‌کند. این برنامه‌ها فقط به هواپیماهای سرنشین‌دار محدود نیستند و مفاهیم مربوط به هواگردهای بدون سرنشین و همکاری میان سامانه‌های سرنشین‌دار و خودمختار را نیز در بر می‌گیرند.
با این حال، هنوز طراحی نهایی جنگنده بعدی سوئد مشخص نشده است. حتی مفهوم A۳-۰۰۱ نیز در حد یکی از گزینه‌های مورد بررسی قرار دارد و ارتباط مستقیمی میان آن و برنامه پیشرانش GKN Aerospace تأیید نشده است.
در واقع، سوئد ابتدا در حال ساختن پایه‌های فناوری موردنیاز برای نبردهای هوایی آینده است؛ فناوری‌هایی که ممکن است در نهایت به تولید یک جنگنده جدید یا مجموعه‌ای از سامانه‌های رزمی سرنشین‌دار و بدون سرنشین منجر شوند.
برای مطالعه جزئیات بیشتر، مقاله نسل بعدی جنگنده‌های سوئدی / بعد از گریپن چه می‌آید؟ را بخوانید.
منبع: خبرآنلاین
