رویداد۲۴ | مازیار وکیلی- در ایران و به‌خصوص در سال‌های پس از پیروزی انقلاب اسلامی، هر وقت صحبت از انتصاب یک مدیر جوان در پست‌های حساس انتصابی می‌شود، مقصود همان جوانی است که در سطح جامعه به‌عنوان جوان مؤمن حزب‌اللهی شناخته می‌شود. این موضوع در حوزه فرهنگ نمود بیشتری دارد. برای نشستن بر صندلی پست‌های مهم فرهنگی، شرط اول آن است که جوان مذکور کاملاً در چارچوب ایدئولوژی پذیرفته‌شده نظام حرکت کند و بعد از اینکه امتحان خود را در سمت‌های مختلف پس داد، بر صندلی پست‌های مهم فرهنگی تکیه بزند. از این نمونه‌ها در چارچوب حاکمیت ایران بسیار داریم.
احسان محمدحسنی، وحید یامین‌پور، وحید جلیلی، علی فروغی و محمدمهدی دادمان از این دسته جوانان مؤمن حزب‌اللهی هستند؛ جوانانی ایدئولوژیک که قائل به شکلی منحصربه‌فرد از فرهنگ و هنر هستند که بازتابی از دکترین‌های نظام سیاسی حاکم باشد و از همه مهم‌تر، موضوعاتی را رواج دهد که بیانگر عقاید و دیدگاه‌های طرفداران حاکمیت باشد. در میان این جوانان مؤمن حزب‌اللهی، محمدمهدی دادمان یکی از چهره‌های جذاب و متفاوت است. پدر او، شهید رحمان دادمان، وزیر راه و ترابری دولت سیدمحمد خاتمی بود؛
یک مشارکتی فعال که حتی شایعاتی درباره او به گوش می‌رسید مبنی بر اینکه گزینه جبهه مشارکت برای معاونت اولی خاتمی است. اما اجل مهلت نداد و دادمان در حال انجام خدمت و بر اثر سانحه هوایی فوت کرد. محمدمهدی، پسر مرحوم دادمان، البته راه پدر را در پیش نگرفت و به لحاظ سیاسی دقیقاً مسیر برعکس را طی کرد و به جوان تراز جمهوری اسلامی ایران تبدیل شد که کاملاً آمادگی پذیرش پست‌های حساس فرهنگی را دارد. دادمان مراحل مختلف مدیریت فرهنگی را پشت سر گذاشته و توانسته است خودش را به‌عنوان چهره‌ای که بستگی و باور تام و تمامی به ایدئولوژی فرهنگی حاکمیت دارد، اثبات کند.
همین موضوع او را به رقیبی بالقوه برای چهره‌هایی مانند علی فروغی، مصطفی محمدی و وحید جلیلی برای ریاست صداوسیما تبدیل کرده است. البته دادمان مانند این چهره‌ها مشهور نیست و توانایی و ظرفیت رسانه‌ای لازم برای ریاست سازمان را ندارد. اما حسن مهم او این است که مانند وحید جلیلی و علی فروغی حاشیه ندارد و می‌تواند سازمان صداوسیما را در چارچوب عقاید خودش با کمترین حاشیه اداره کند. پس اگر قرار به جوان‌گرایی با تکیه بر همان ایدئولوژی فعلی سازمان باشد، چه کسی بهتر از محمدمهدی دادمان برای ریاست مهم‌ترین دستگاه رسانه‌ای و فرهنگی حاکمیت؟ محمدمهدی دادمان کیست؟
محمدمهدی دادمان متولد سال ۱۳۶۷ است، فارغ‌التحصیل مهندسی صنایع از دانشگاه صنعتی شریف است و هم‌زمان مشغول تحصیل در حوزه علمیه علی‌بن‌موسی‌الرضا (مشکات) است. او در سال ۱۳۸۴ موفق به کسب مدال نقره المپیاد ادبیات شد. محمدمهدی دادمان فرزند رحمان دادمان وزیر راه و ترابری دولت اصلاحات است که در حادثه سقوط هواپیمای یاک ۴۰ درگذشت. دادمان در تیرماه سال ۱۳۹۹ با حکم حجت‌الاسلام محمد قمی، رئیس سازمان تبلیغات اسلامی، به ریاست حوزه هنری منصوب شد.
در بخشی از متن حکم محمدمهدی دادمان آمده است: «اساساً «هنر دمیدن روح تعهد در کالبد انسان‌هاست» و رسالت الهی پیامبران جز این نبوده است. هنر و تبلیغ، «زوج بَهیج» اند و هماره، هم‌افق و همگام. در زمانه‌ای که روز به روز اهمیت و اثر هنر و رسانه، ضریبی فزاینده می‌یابد و فرصت‌های نو به نو برای تبلیغ اسلام ناب خلق می‌شود، ضرورت پیوند و اتصال، و همراهی و هم افزایی نهادهای مکتبی بیش از پیش، آشکار می‌شود». همین چند خط کافی است تا مشخص شود دادمان با چه رویکردی مدیریت حوزه هنری را بر عهده گرفته است.
دادمان پیش از ریاست حوزه هنری هم مسئولیت‌های مختلفی را بر عهده داشته است.
عضو هیئت‌مدیره و معاون محتوایی مؤسسه سفیرفیلم، عضو هیئت‌مدیره مؤسسه هنر و رسانه آینه، عضو هیئت‌امنای پژوهشکده شهید رضایی، عضو هیئت‌مدیره و قائم‌مقام حوزه علمیه و عملیه نهضت، عضو هیئت‌مؤسس و مربی مرکز نوآوری فرهنگی امید، عضو شورای راهبردی جوان پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی، معاون تعلیم و تربیت سازمان بسیج دانشجویی، قائم‌مقام حوزه دانشجویی شریف، عضو شورای طراحی و مدیر دوره معرفتی تشکیلاتی اسلام ناب، مسئول بسیج دانشجویی دانشگاه شریف و عضو شورای مرکزی اتحادیه جنبش عدالت‌خواه دانشجویی، از جمله سوابق تشکیلاتی محمدمهدی دادمان است.
محمدمهدی دادمان و جنبش عدالت‌خواه دانشجویی محمدمهدی دادمان بخش عمده‌ای از هویت سیاسی و فرهنگی خود را از یک تشکل دانشجویی موسوم به جنبش عدالت‌خواه دانشجویی می‌گیرد. جنبش عدالت‌خواه دانشجویی در سال ۱۳۸۱ و در پی پیام رهبر وقت جمهوری اسلامی بر عدالت‌خواهی شکل گرفت و در اواخر ۱۳۸۲ رسمیت یافت؛ پیامی که عدالت را به‌عنوان سرآغاز فهرست بلند مسائل کشور مطرح کرد. در شکل‌گیری این تشکل، چهره‌هایی مانند وحید جلیلی، حسن و حیدر رحیم‌پور ازغدی، سعید زیباکلام و مسعود ده‌نمکی در شکل‌گیری این نهاد اصولگرای دانشجویی نقش مؤثری داشتند.
جنبش عدالت‌خواه دانشجویی حواشی و اقدامات بسیار زیادی داشته است؛ از جمله کارتن‌خوابی در آذر ۱۳۸۳ در اعتراض به مرگ ۴۰ کارتن‌خواب، تحصن درباره پذیرش دانشجویان پولی در دانشگاه صنعتی اصفهان، تحصن در وزارت علوم در اسفند سال ۱۳۸۶، تعیین جایزه برای کشتن مقامات اسرائیلی و سفر به کنفرانس آب‌وهوایی بولیوی. مانیفست این تشکل دانشجویی را می‌توان این‌گونه تعریف کرد: «این جنبش خود را فراجناحی می‌داند و به تقسیم‌بندی‌های سیاسی و جناحی کشور اعتقادی نداشته و رفع مشکلات اجتماعی و کارآمدی نظام اسلامی را از اهداف خود می‌شمرد.
جنبش عدالت‌خواه در موضوعات مختلف سیاسی، اجتماعی و بین‌المللی دارای فعالیت است. فقر، دفاع از مستضعفین و قشرها ضعیف، معضلات اجتماعی، فسادهای اداری و اقتصادی در ارکان حکومتی، حرکت‌های ضد امپریالیست و دفاع از نهضت‌های آزادی‌بخش و پایان اسراییل و مسائل و برنامه‌های اقتصادی از جمله سرفصل مواردی بوده که جنبش عدالت‌خواه به آن‌ها اهتمام داشته‌است.
این تشکل الگوی خود را تفکر و منش خمینی و رهبر جمهوری اسلامی و اصول انقلاب اسلامی می‌داند و با این‌حال بنابر شاخصه‌هایی متمایز، مدعی جریانی نو در فضای دانشجویی و سیاسی است.» نظرات محمدمهدی دادمان درباره فرهنگ و هنر اما شاید هیچ‌چیز مانند گفته‌های خود دادمان نتواند عقاید او را به‌عنوان یک مدیر فرهنگی ایدئولوژیک بازتاب دهد.
دادمان در مراسم معارفه رؤسای سابق و جدید حوزه هنری استان قزوین، مانیفست خود را درباره هنر صادر کرد: «از نظر امام خمینی(ره) تنها هنری مورد قبول قرآن است که صیقل‌دهنده اسلام ناب محمدی و اسلام ائمه هدی(ع)، اسلام فقرای دردمند پابرهنگان و اسلام تازیانه خوردگان تاریخ تلخ و شرم‌آور محرومیت‌ها باشد. زیبایی‌شناسی که از مفاهیم مقرب هنر است، در نگاه امام(ره) هنری زیبا و پاک است که کوبنده سرمایه‌داری مدرن و کمونیسم خون‌آشام و نابودکننده اسلام آمریکایی باشد.
بنابراین هنر انقلابی باید کوبنده اسلام آمریکایی باشد.» همین چند جمله کافی است تا متوجه شویم چرا دادمان می‌تواند گزینه مورد وثوق و علاقه اصولگرایان ایدئولوژیکی مانند جبهه پایداری باشد. دادمان در همان مراسم، جایگاه حوزه هنری را هم مشخص کرده تا عقایدش بیشتر از قبل مورد توجه جریان‌های اصولگرا و سران نظام قرار بگیرد: «حوزه هنری انقلاب اسلامی پایگاه همیشه حزب‌اللهی برای هنر است که موظف است این بیانیه را چراغ راه خود قرار دهد.
حوزه هنری همیشه در مدار انقلاب بوده است و بیش از پیش تلاش می‌کنیم بر روی مدار قرار بگیرد.» با توجه به این سخنان، دادمان را می‌توان یکی از امیدهای اصولگرایان ایدئولوژیک برای تکیه زدن بر کرسی‌های مهمی مانند ریاست صداوسیما دانست؛ فرزند وزیر اصلاح‌طلبی که به یک اصولگرای دوآتشه تبدیل شد و حالا سودای رسیدن به جایگاه ریاست مهم‌ترین دستگاه رسانه‌ای نظام را دارد.
منبع: رویداد 24
