آیا هوش مصنوعی بخش قابل‌توجهی از استادان دانشگاه را به افرادی بی‌استفاده برای جامعه تبدیل می‌کند.
به گزارش خبرگزاری مهر، روزنامه فرهیختگان نوشت: آیا هوش مصنوعی بخش قابل‌توجهی از استادان دانشگاه را به افرادی بی‌استفاده برای جامعه تبدیل می‌کند؟ آیا بسیاری از پزشکان و وکلا را بیکار می‌کند؟ آیا مشاغل مربوط به روزنامه‌نگاری و فیلم‌سازی و… را تا بیش از ۹۵ درصد از میان بر می‌دارد؟ مفهوم دانش و دانشمندی و تخصص را متحول می‌کند؟ مرجعیت‌های فکری را از جامعه‌شناسان و ادیبان و روحانیان سلب می‌کند؟ کارمندان و مدیران را بیکار و بی‌وجه می‌کند؟ پاسخ به بسیاری از این پرسش‌ها مثبت است. همین روزنامه را بنگرید: ازاین‌پس مدیرمسئول می‌تواند یک‌نفره آن را منتشر کند.
یعنی ابتدا اصول راهنمای اداره روزنامه را تعیین می‌کند و خطوط قرمز نهادهای نظارتی و هر آنچه را که وظیفه مدیرمسئول است برای آن تعریف می‌کند و به یک دستیار هوش مصنوعی می‌سپارد. سپس دستیاران هوش مصنوعی دیگری برای سردبیری، برای گزارش و دیگر بخش‌ها تعریف می‌کند.
سوابق سال‌های پیش روزنامه را هم به آن می‌دهد که همان خط خبری – سیاسی و همان گرایش اجتماعی – اقتصادی را دنبال کند. ازاین‌پس تعیین می‌کند که همه بخش‌ها به‌وسیله یک ربات از شبکه‌های اجتماعی و فضای وب و متناسب با فضای روز تولید شود. پس از این چهارچوب‌بندی‌ها موتور آن را روشن می‌کند تا روزنامه خودبه‌خود تولید و به چاپخانه ارسال شود. همین و بس. در پایان مدیرمسئول می‌تواند روزنامه خود را هر روز صبح هنگام صبحانه بخواند و اصلاحات لازم را به دستیار هوش مصنوعی خود بدهد که در آن اعمال کند.
البته اعتبار رسانه همچنان به کیفیت گزارشگری، راستی‌آزمایی، استقلال تحریریه و مسئولیت‌پذیری انسانی وابسته خواهد بود که آن را هم یک‌تنه می‌تواند انجام دهد. این فقط مدیرمسئول نیست که می‌تواند چنین کند. هر یک از روزنامه‌نگاران نیز می‌توانند به همین روش روزنامه شخصی خود را منتشر کنند… دیگر همه با هم برابرند!
در واقع، ما با نوعی دموکراتیزه‌شدن بی‌سابقه توانایی‌های اشتغال فرهنگی، حرفه‌ای و تخصصی مواجهیم. تا پیش‌ازاین، تولید فرهنگی – تخصصی نیازمند برخورداری از مجموعه‌ای از منابع انسانی، مالی و سازمانی بود و همین هزینه‌ها به شکل‌گیری سلسله‌مراتب حرفه‌ای و انحصارهای تخصصی منجر می‌شد. اینک، دیگر آن سبو بشکست و آن پیمانه ریخت. امکان عبور از مرزهای تخصصی فراهم شده است. یعنی شما ممکن است حقوق‌دان نباشید ولی بتوانید با کمک هوش مصنوعی دستیار حقوقی راه‌اندازی کنید. تا پیش‌ازاین می‌دانستیم که شما ممکن است هیچ خودرویی نداشته باشید؛
اما با راه‌اندازی یک پلتفرم بزرگ‌ترین سامانه حمل‌ونقل شهری را راه‌اندازی کنید. یا هتلی نداشته باشید؛ اما با راه‌اندازی یک پلتفرم بتوانید بزرگ‌ترین سامانه اجاره هتل را راه‌اندازی کنید. اینک با هوش مصنوعی گام فراتری امکان‌پذیر می‌شود.
شما ممکن است استاد سیاست‌گذاری عمومی نباشید؛ اما بتوانید با کمک تخصص‌های گوناگونی که توسط هوش مصنوعی فراهم شده است یک پلتفرم مشاوره سیاستی به دستگاه‌های دولتی راه‌اندازی کنید. یا اینکه یک درمانگاه هوش مصنوعی سلامت راه‌اندازی کنید بدون آنکه پزشکی در اختیار داشته باشید؛ بلکه چند «ربات داتس» (dots) کار متخصصان گوناگون را برای درمانگاه شما انجام دهند. «ربات داتس» عامل‌هایی بسیار توانمند و همیشه فعال هستند که برای رسیدگی و انجام کارها ساخته شده‌اند. آن‌ها شیوه‌ای کاملاً تازه برای کار با هوش مصنوعی‌اند: آنچه را برایتان مهم است می‌شناسند، همواره از طرف شما کار می‌کنند و کارهای مهم را از دوشتان برمی‌دارند.
می‌توانید یک دانشگاه هوش مصنوعی راه‌اندازی کنید که دانشکده‌های گوناگون با استادانی (داتس) در همه حوزه‌های تخصصی داشته باشد. در واقع دانشگاه با یکی از بزرگ‌ترین بحران‌های تاریخی خود مواجه خواهد شد. کارکردهای اصلی دانشگاه که شامل تولید و انتقال دانش و اعطای اعتبار و مرجعیت علمی است فرومی‌ریزد. در حوزه تولید دانش، مدل‌های هوشمند می‌توانند ادبیات علمی را بررسی کنند، فرضیه بسازند، داده‌ها را تحلیل کنند، مدل‌های نظری پیشنهاد دهند و مقالات علمی را نگارش کنند. در حوزه انتقال دانش، دانشجو می‌تواند به‌جای حضور در کلاس‌های متعدد، با یک دستیار هوشمند تعامل کند که متناسب با سطح دانش، سرعت یادگیری و نیازهای او آموزش می‌دهد.
در حوزه اعتبار علمی نیز ممکن است در آینده، بخش قابل‌توجهی از ارزیابی‌های تخصصی به سیستم‌های هوشمند واگذار شود. اینک دیگر هوش مصنوعی ساختارهای هزینه‌ای، سازمانی و مهم‌تر از همه ساختارهای تخصصی را به‌شدت متحول می‌کند. ساختار تولید بشری و سازماندهی اجتماعی را دگرگون می‌کند. پیش‌ازاین، برای تبدیل ایده به محصول، به سازمان نیاز داشتیم، اکنون بخش قابل‌توجهی از این تقسیم کار را می‌توان در قالب مجموعه‌ای از عامل‌های هوشمند (AI Agents/ dots) بازسازی کرد. یک فرد می‌تواند به کمک این عامل‌ها نقش یک سازمان را ایفا کند.
به همین دلیل، باید از پایان تدریجی برخی اشکال سازماندهی انسانی و ظهور سازمان‌های کوچک هوشمند و دمکراتیزه شده و بلکه توده‌ای شدن آن سخن بگوییم.
نتیجه آنکه کشور نیاز به آن دارد که نظام سیاست‌گذاری موضوعات مهم و جدیدی را در دستور کار قرار دهد. از جمله: تشکیل شورای ملی گذار هوش مصنوعی برای اتخاذ تصمیمات اساسی؛ برنامه ملی مهارت‌آموزی و پایش مشاغل هوش مصنوعی، اصلاح نظام آموزش عالی، تسهیل بنگاه‌های کوچک هوشمند و توسعه زیرساخت ملی هوش مصنوعی، بازآرایی نظام تأمین اجتماعی، تحول ساختارهای سازمانی دولت، اصلاح نظام اعتباردهی حرفه‌ای و… سازمان اجتماعی در سایه هوش مصنوعی متحول می‌شود.
منبع: خبرگزرای مهر
