انتخابات میان‌دوره‌ای ۲۰۲۶ آمریکا در حالی به اتمام رسید که حزب دموکرات کنترل هر دو مجلس سنا و نمایندگان را در کنگره به دست آوردند. نتیجه انتخابات میان‌دوره‌ای ۲۰۲۶ آمریکا شکستی سنگین برای جمهوری‌خواهان و به‌ویژه دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور این کشور به‌شمار می‌رود. در همین رابطه امیرعلی ابوالفتح، کارشناس مسائل آمریکا در گفت‌و‌گو با میزان به تشریح این انتخابات و پیامدهای آن بر حزب جمهوری‌خواه و شخص ترامپ پرداخته است.
پیامدهای از دست رفتن کنگره برای ترامپ و جمهوری‌خواهان ابوالفتح، در ابتدا با اشاره به پیامدهای شکست حزب جمهوری‌خواه در انتخابات میان‌دوره‌ای اخیر، گفت: حزب جمهوری‌خواه یکی از ارکان حاکمیت آمریکا را از دست داد؛ کنگره آمریکا یک نهاد بسیار قدرتمند و مؤثر است و داشتن اکثریت در کنگره می‌توانست به پیشبرد برنامه‌های حزب جمهوری‌خواه کمک کند؛ بودجه‌ها در آنجا تخصیص داده می‌شود و کنگره، قدرت تحقیق و تشکیل کمیته‌های تحقیقاتی را در زمینه‌های مختلف دارد. کارشناس مسائل آمریکا بیان کرد: از دست دادن هر دو مجلس برای جمهوری‌خواهان بسیار تلخ است؛
همین‌طور برای رئیس‌جمهور آمریکا که در این دو سال گذشته با کنگره همسو و همراه بوده و دچار چالش نمی‌شده، می‌توانسته بسیاری از برنامه‌های خود را به تصویب برساند، تأییدیه بسیاری از سمت‌ها را از سنا بگیرد؛ از دست دادن کنگره که در حقیقت نقش کیف‌پول را برای دولت آمریکا ایفا می‌کند، مشکلات زیادی را به همراه می‌آورد. وی با اشاره به اینکه دولت آمریکا برای انجام هر کاری به پول نیاز دارد و بدون مجوز کنگره، نمی‌تواند کاری انجام دهد، عنوان کرد: بنابراین، از دست دادن این نهاد برای دولت ترامپ در دو سال آینده بسیار مشکل‌ساز خواهد بود؛
دو سال آینده منتهی به انتخابات ریاست‌جمهوری آمریکا است و اگر ترامپ و جمهوری‌خواهان نتوانند برنامه‌های خود را آن‌طوری که تمایل دارند پیش ببرند، شانس آنها برای پیروزی در انتخابات ریاست‌جمهوری بعدی نیز کاهش پیدا می‌کند. سیاست خارجی آمریکا از تغییر احزاب تاثیر چندانی نمی‌پذیرد ابوالفتح، اظهار کرد: این جابه‌جایی یا شکست در حوزه داخلی محسوس‌تر است؛ یعنی در مباحث اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی و مسائل داخلی آمریکا نمود دارد؛ در سیاست خارجی و سیاست امنیتی، تغییرات کمتر است؛
این بدان معنا نیست که تغییر نمی‌کند، قطعا دموکرات‌ها تغییراتی را ایجاد می‌کنند، اما چارچوب‌بندی سیاست خارجی و سیاست امنیتی آمریکا عمدتاً در اختیار رئیس‌جمهور است. کارشناس مسائل آمریکا با اشاره به اینکه به‌عنوان رئیس قوه مجریه، رئیس دستگاه دیپلماسی و فرمانده کل نیرو‌های مسلح، این اختیارات همچنان در دست رئیس‌جمهور آمریکا است و او در این حوزه‌ها، به مراتب بیشتر از حوزه‌های اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی می‌تواند ایفای نقش کند، تصریح کرد: بنابراین، باید تحلیل‌ها متناسب با تغییر وضعیت باشد؛
یعنی از یک طرف نمی‌شود گفت هیچ اثری نداشته و اکنون که دموکرات‌ها اکثریت را گرفتند هیچ تغییری در سیاست خارجی آمریکا اتفاق نمی‌افتد و از طرف دیگر هم نمی‌توان گفت که کل سیاست خارجی آمریکا دگرگون می‌شود. دموکرات‌ها با جمهوری‌خواهان در برابر ایران تفاوتی ندارند وی با اشاره به اینکه طیفی از موارد وجود دارد و هر پرونده با پرونده دیگر (در زمینه سیاست خارجی) تفاوت دارد، تاکید کرد: به‌عنوان مثال در برخی حوزه‌ها مانند رابطه با اوکراین، دموکرات‌ها فشار بر دولت ترامپ را بیشتر می‌کنند تا با اوکراین مهربان‌تر و سازگارتر برخورد کند.
اما در مورد کشوری مانند ایران، شاید به آن اندازه نباشد زیرا دموکرات‌ها نیز مانند جمهوری‌خواهان موضع ضدایرانی دارند و تنها در تاکتیک‌های رسیدن به اهداف کلان تفاوت وجود دارد. ابوالفتح، تاکید کرد: در راهبرد برخورد با ایران، بین دموکرات‌ها و جمهوری‌خواهان تفاوتی نیست؛ از این رو نمی‌توان همه موارد را با یک ترازو قضاوت کرد و این جابه‌جایی قدرت در کنگره آمریکا، در هر مورد متفاوت است.
بیشتر بخوانید: بحران در تیم ترامپ/ موضوع ایران چگونه به اختلافات سیاسی در واشنگتن تبدیل شد؟ شکست ترامپ؛ نشانه‌ای از تعمیق بحران قدرت در آمریکا
چشم‌انداز سیاسی آمریکا در ماه‌های پیش رو کارشناس مسائل آمریکا با اشاره به اینکه معمولا پس از انتخابات میان‌دوره‌ای، دولت آمریکا دست به تغییرات می‌زند، توضیح داد: یعنی حزب حاکم چه پیروز شود و چه ببازد، این تغییرها در دولت مرسوم است؛ اگر پیروز شود، برخی افراد را که مناسب تشخیص نمی‌دهد جایگزین می‌کند تا با قدرت بیشتری برنامه‌هایش را پیش ببرد و اگر ببازد، عده‌ای را برای پاسخگویی به افکار عمومی مسئول می‌داند و جابه‌جا می‌کند.
وی افزود: عده‌ای نیز در دولت آمریکا هستند که چشم به کرسی ریاست‌جمهوری دوخته‌اند و از دولت خارج می‌شوند تا در رقابت‌های انتخاباتی شرکت کنند؛ برای مثال، باراک اوباما در انتخابات ریاست‌جمهوری مجددا پیروز شد، اما هیلاری کلینتون در دولت نماند زیرا به‌عنوان وزیر خارجه می‌خواست در انتخابات ریاست‌جمهوری شرکت کند و از دولت خارج شد تا رقابت‌ها را پیش ببرد. هگست؛ قربانی احتمالی سایست‌های دولت آمریکا ابوالفتح، بیان کرد: برخی افراد این‌گونه هستند؛
به‌عنوان مثال در مورد پیت هگست، وزیر دفاع آمریکا شاید کار به جایی برسد که دولت آمریکا به یک قربانی نیاز داشته باشد تا یک نفر را کنار بگذارد، مسئولیت مسائل را سر او بریزد یا در برابر فشار مخالفان او را قربانی کند و یا وزیر جنگ را برکنار کند تا امتیازی از منتقدان بگیرد. کارشناس مسائل آمریکا اظهار کرد: همچنین مارکو روبیو، وزیر خارجه آمریکا ممکن است به این نتیجه برسد که می‌خواهد در انتخابات شرکت کند و نمی‌تواند همزمان وزیر خارجه دولت مستقر و نامزد انتخابات بعدی باشد، بنابراین استعفا می‌کند تا برای انتخابات آماده شود.
وی عنوان کرد: بنابراین، این جابه‌جایی‌ها وجود دارد؛ بخشی از آن متأثر از پیروزی یا شکست در انتخابات است و بخش دیگر متأثر از تغییر فضای سیاسی است که فرد خودش کنار می‌رود و یا مدیر بالادستی او را برای پیشبرد برنامه‌ها برکنار می‌کند. ابوالفتح، گفت: گاهی نیز افراد به دلایل خانوادگی یا برای تصدی مشاغل بهتر و درآمد بیشتر در بخش خصوصی کنار می‌روند؛ پس از انتخابات، اعضای دولت آمریکا با سطوح مختلفی از جابه‌جایی مواجه خواهند شد. انتهای پیام/
منبع: خبرگزاری میزان
