پهپاد MQ-۹ ریپر چیست؟ پهپاد MQ-۹ ریپر (MQ-۹ Reaper) یک هواپیمای بدون سرنشین با قابلیت کنترل از راه دور است که برای انجام مأموریت‌های شناسایی، مراقبت، جمع‌آوری اطلاعات و حمله به اهداف زمینی طراحی شده است. این پهپاد را شرکت آمریکایی جنرال اتمیکس (General Atomics Aeronautical Systems) توسعه داده و نخستین پرواز آن در سال ۲۰۰۱ انجام شده است. نیروی هوایی آمریکا از اکتبر ۲۰۰۷ قابلیت عملیاتی اولیه این سامانه را اعلام کرد.
MQ-۹ در واقع نسل توسعه‌یافته‌تر پهپاد MQ-۱ پردیتور است و در مقایسه با آن، ابعاد بزرگ‌تر، موتور قدرتمندتر، ظرفیت حمل محموله بیشتر و توانایی پرواز طولانی‌تری دارد. حرف M در نام‌گذاری آن به قابلیت چند منظوره، Q به هواپیمای بدون سرنشین کنترل‌پذیر از راه دور و عدد ۹ به جایگاه آن در مجموعه هواپیما‌های بدون سرنشین این رده اشاره می‌کند. این پهپاد در رده هواپیما‌های بدون سرنشین با ارتفاع پروازی متوسط تا بالا و مداومت پروازی طولانی قرار می‌گیرد. برخلاف پهپاد‌های کوچک شناسایی، MQ-۹ صرفاً برای تصویربرداری و جمع‌آوری اطلاعات ساخته نشده است؛
بلکه می‌تواند با استفاده از تجهیزات شناسایی و تسلیحات قابل حمل، مأموریت‌های نظارتی و رزمی را نیز انجام دهد. البته قابلیت‌های آن به تجهیزات نصب‌شده، پیکربندی مأموریت و شرایط عملیاتی بستگی دارد. مشخصات فنی پهپاد MQ-۹ Reaper مشخصات پهپاد MQ۹ نشان می‌دهد که این وسیله پروازی از یک موتور توربوپراپ، بدنه نسبتاً بزرگ، بال‌های کشیده و سامانه‌های الکترونیکی متعدد تشکیل شده است. طراحی آن به‌گونه‌ای است که بتواند برای مدت طولانی در محدوده عملیاتی خود پرواز کند و هم‌زمان تجهیزات شناسایی یا محموله‌های نظامی را حمل کند.
در جدول زیر، مشخصات اصلی نسخه پایه MQ-۹A ریپر بر اساس اطلاعات منتشر شده از سوی نیروی هوایی آمریکا آورده شده است.
مشخصه مقدار
نام کامل MQ-9 Reaper
سازنده جنرال اتمیکس آمریکا
نخستین پرواز سال ۲۰۰۱
طول بدنه ۱۱ متر
فاصله دو سر بال ۲۰٫۱ متر
ارتفاع ۳٫۸ متر
وزن خالی ۲۲۲۳ کیلوگرم
حداکثر وزن برخاست ۴۷۶۰ کیلوگرم
ظرفیت محموله حدود ۱۷۰۱ کیلوگرم
نوع موتور توربوپراپ
مدل موتور Honeywell TPE331-10GD
توان موتور حداکثر ۹۰۰ اسب بخار
سرعت کروز حدود ۳۷۰ کیلومتر بر ساعت
سقف پرواز حدود ۱۵۲۴۰ متر
برد اعلام‌شده حدود ۱۸۵۲ کیلومتر
ظرفیت سوخت حدود ۱۸۲۰ لیتر
خدمه کنترل از راه دور دو نفر
باید توجه داشت که برخی مشخصات در نسخه‌های مختلف MQ-۹، از جمله نمونه‌های توسعه‌یافته با قابلیت افزایش برد، متفاوت هستند. همچنین ظرفیت محموله، وزن برخاست و برد پروازی به ترکیب سوخت، تجهیزات و شرایط ماموریت وابستگی دارند؛ بنابراین اعداد جدول را نباید به تمام پیکربندی‌های خانواده MQ-۹ تعمیم داد. ابعاد و وزن پهپاد MQ-۹ ریپر
ابعاد پهپاد MQ-۹ از جمله ویژگی‌هایی است که آن را از بسیاری از پهپاد‌های شناسایی کوچک‌تر متمایز می‌کند. این هواپیما حدود ۱۱ متر طول دارد و فاصله دو سر بال‌های آن به ۲۰٫۱ متر می‌رسد. ارتفاع بدنه نیز تقریباً ۳٫۸ متر است. بال‌های کشیده این پهپاد با هدف تامین شرایط مناسب برای پرواز‌های طولانی طراحی شده‌اند. چنین ساختاری به حفظ کارایی پروازی در مأموریت‌های چندساعته کمک می‌کند و امکان حمل تجهیزات مختلف را فراهم می‌سازد. وزن خالی MQ-۹ حدود ۲۲۲۳ کیلوگرم است؛ درحالی‌که حداکثر وزن برخاست نسخه پایه آن به حدود ۴۷۶۰ کیلوگرم می‌رسد.
اختلاف این دو مقدار به وزن سوخت، تجهیزات مأموریتی و محموله قابل حمل اختصاص دارد. ظرفیت حمل محموله نیز در اطلاعات رسمی نیروی هوایی آمریکا حدود ۱۷۰۱ کیلوگرم اعلام شده است. این ظرفیت شامل تجهیزات و محموله‌های قابل حمل است و نباید تمام آن را معادل وزن تسلیحات قابل نصب در نظر گرفت. بخشی از ظرفیت موردنظر می‌تواند به تجهیزات شناسایی و سایر سامانه‌های مأموریتی اختصاص پیدا کند. موتور پهپاد MQ-۹ ریپر و قدرت پروازی آن در پهپاد‌ام کیو ۹ از موتور توربوپراپ Honeywell TPE۳۳۱-۱۰GD استفاده شده است.
موتور توربوپراپ نوعی موتور هواگرد است که نیروی تولید شده توسط توربین را عمدتاً برای چرخاندن ملخ به کار می‌گیرد. این ساختار با موتور‌های جت متداول تفاوت دارد و برای پرواز‌های طولانی با سرعت‌های زیر صوت کاربرد دارد. توان خروجی این موتور در مشخصات رسمی حداکثر ۹۰۰ اسب بخار اعلام شده است. نیروی تولیدی موتور از طریق ملخ سه‌پره به جریان هوای عبوری منتقل می‌شود و امکان برخاست، صعود و ادامه پرواز را فراهم می‌کند. انتخاب موتور توربوپراپ با ماهیت ماموریت MQ-۹ ارتباط دارد.
این پهپاد برای رسیدن به سرعت‌های بسیار بالا طراحی نشده و تمرکز اصلی آن بر مداومت پروازی، حمل تجهیزات و حفظ قابلیت کنترل در مأموریت‌های طولانی است. در برخی پیکربندی‌های توسعه‌یافته، تغییراتی مانند استفاده از ملخ اصلاح‌شده و تجهیزات مرتبط با بهبود عملکرد برخاست نیز گزارش شده است. این تغییرات به‌ویژه در نمونه‌های دارای ظرفیت سوخت بیشتر اهمیت دارند. قدرت و سرعت پهپاد MQ-۹ چقدر است؟ سرعت کروز پهپاد MQ-۹ ریپر در اطلاعات منتشر شده نیروی هوایی آمریکا حدود ۲۳۰ مایل بر ساعت، معادل تقریباً ۳۷۰ کیلومتر بر ساعت یا ۲۰۰ گره دریایی است.
این مقدار سرعت معمول پرواز در شرایط مشخص است و نباید آن را با حداکثر سرعت قابل دستیابی یکسان دانست. شرکت سازنده برای MQ-۹A سرعتی در حدود ۲۴۰ گره دریایی بر حسب سرعت حقیقی هوایی (KTAS) اعلام کرده است. این مقدار تقریباً معادل ۴۴۴ کیلومتر بر ساعت است. تفاوت اعداد منتشر شده به نوع شاخص سرعت، شرایط پرواز و پیکربندی هواگرد مربوط می‌شود. از نظر قدرت موتور نیز توان ۹۰۰ اسب بخاری، امکان حمل تجهیزات مختلف و پرواز در ارتفاعات بالا را فراهم می‌کند. بااین‌حال، عملکرد واقعی پهپاد تحت تأثیر وزن برخاست، میزان سوخت، شرایط جوی و نوع محموله قرار دارد.
برد عملیاتی پهپاد MQ۹ و مداومت پروازی برد عملیاتی و مداومت پروازی دو شاخص متفاوت هستند که گاهی در معرفی پهپاد‌ها با یکدیگر اشتباه گرفته می‌شوند.برد به فاصله‌ای اشاره دارد که هواگرد می‌تواند در شرایط مشخص طی کند؛ اما مداومت پروازی مدت زمانی است که امکان حضور آن در هوا وجود دارد. برای پهپادی مانند MQ-۹، شاخص دوم اهمیت زیادی دارد؛ زیرا بخش مهمی از مأموریت‌های آن به پایش مداوم یک منطقه اختصاص پیدا می‌کند. بر اساس اطلاعات شرکت سازنده، مداومت پروازی MQ-۹A بیش از ۲۷ ساعت است. این ویژگی امکان انجام مأموریت‌های طولانی شناسایی و نظارت را فراهم می‌کند.
البته زمان واقعی پرواز به میزان سوخت، وزن محموله، شرایط آب‌وهوایی و مشخصات مأموریت وابسته است. نیروی هوایی آمریکا برای نسخه پایه، بردی معادل ۱۰۰۰ مایل دریایی یا حدود ۱۸۵۲ کیلومتر اعلام کرده است. در نسخه توسعه‌یافته ER، این مقدار به ۱۴۰۰ مایل دریایی، معادل حدود ۲۵۹۳ کیلومتر می‌رسد. در نسخه ER ظرفیت سوخت افزایش یافته و تغییراتی در ساختار هواگرد ایجاد شده است. بااین‌حال، برد اعلام‌شده را نباید بدون در نظر گرفتن شرایط بازگشت، ذخیره سوخت و محدودیت‌های عملیاتی، معادل فاصله قابل پوشش در تمام مأموریت‌ها دانست. ارتفاع پرواز پهپاد MQ۹ چقدر است؟
سقف پرواز اعلام‌شده برای پهپاد MQ-۹ ریپر حدود ۵۰ هزار پا، معادل ۱۵۲۴۰ متر است. این ارتفاع، حداکثر ارتفاع پروازی اعلام‌شده برای این هواگرد محسوب می‌شود و به معنای انجام تمام مأموریت‌ها در همین ارتفاع نیست. ارتفاع عملیاتی به نوع مأموریت، تجهیزات شناسایی، وضعیت جوی و محدودیت‌های پروازی بستگی دارد. برای مثال، برخی مأموریت‌های نظارتی ممکن است در ارتفاع پایین‌تری انجام شوند تا تجهیزات تصویربرداری شرایط مناسب‌تری برای جمع‌آوری اطلاعات داشته باشند. پرواز در ارتفاع بالا می‌تواند محدوده دید برخی حسگرها را افزایش دهد و امکان پوشش گسترده‌تری از منطقه را فراهم کند.
بااین‌حال، کیفیت اطلاعات دریافتی فقط به ارتفاع وابسته نیست و نوع حسگر، شرایط جوی و کیفیت ارتباطات نیز در آن تأثیر دارند. فناوری‌های شناسایی و نظارتی پهپاد MQ-۹ یکی از بخش‌های اصلی پهپاد‌ام کیو ناین، مجموعه تجهیزات شناسایی و نظارتی آن است. این تجهیزات به اپراتورها اجازه می‌دهند اطلاعات تصویری و الکترونیکی محیط را دریافت کنند و در صورت نیاز، اهداف مورد نظر را بررسی و ردیابی کنند.
تجهیزات شناسایی MQ-۹ بسته به نسخه و پیکربندی مأموریت می‌توانند شامل موارد زیر باشند: سامانه تصویربرداری الکترواپتیکی و فروسرخ سامانه چندطیفی هدف‌گیری (MTS-B) یکی از تجهیزات شناخته‌شده این پهپاد است. این مجموعه از چند حسگر برای تصویربرداری در شرایط مختلف استفاده می‌کند:
دوربین تلویزیونی رنگی برای ثبت تصاویر در نور روز دوربین تلویزیونی تک‌رنگ برای تصویربرداری و بررسی جزئیات حسگر فروسرخ برای دریافت تصاویر حرارتی دوربین فروسرخ موج کوتاه برای تصویربرداری در شرایط نوری متفاوت فاصله‌یاب لیزری برای اندازه‌گیری فاصله اهداف نشانه‌گذار لیزری برای مشخص‌کردن موقعیت هدف در کاربرد‌های تسلیحاتی
حسگر فروسرخ امکان تشخیص تفاوت‌های حرارتی میان اجسام و محیط اطراف را فراهم می‌کند. این قابلیت در شرایطی که نور مرئی کافی وجود ندارد، کاربرد دارد. دوربین‌های روز نیز برای مشاهده و ثبت جزئیات محیط مورد استفاده قرار می‌گیرند. رادار دهانه ترکیبی رادار دهانه ترکیبی (Synthetic Aperture Radar یا SAR) از دیگر تجهیزات قابل استفاده در این خانواده پهپادی است. این رادار با پردازش بازتاب امواج رادیویی، تصاویر راداری از سطح زمین تولید می‌کند.
یکی از کاربرد‌های این فناوری، تصویربرداری از مناطق در شرایطی است که دوربین‌های معمولی به دلیل وجود ابر، مه یا محدودیت نور عملکرد مناسبی ندارند. البته کیفیت تصاویر راداری به شرایط محیطی، نوع سامانه و مشخصات مأموریت وابسته است. سامانه ارتباطی و انتقال اطلاعات MQ-۹ از ارتباطات مستقیم و ارتباطات ماهواره‌ای برای کنترل پرواز و انتقال اطلاعات استفاده می‌کند. ارتباطات خط دید (LOS) برای ارتباط در محدوده دید مستقیم کاربرد دارند؛ درحالی‌که ارتباطات فراتر از خط دید (BLOS) امکان کنترل و تبادل داده در فواصل بیشتر را از طریق ماهواره فراهم می‌کنند.
این ساختار به اپراتورها اجازه می‌دهد از ایستگاه‌های زمینی دور از محل پرواز، هواگرد را کنترل کنند. در الگوی عملیات تفکیک‌شده، برخاست و فرود می‌تواند از یک پایگاه انجام شود و کنترل بخش اصلی ماموریت از مرکز دیگری صورت بگیرد. تسلیحات پهپاد MQ-۹ و قابلیت‌های رزمی
پهپاد MQ-۹ علاوه بر مأموریت‌های شناسایی، قابلیت حمل تعدادی از تسلیحات هدایت‌شونده هوا به زمین را دارد. ترکیب تسلیحات آن به نوع ماموریت، تجهیزات نصب‌شده و پیکربندی عملیاتی بستگی دارد. در اطلاعات رسمی نیروی هوایی آمریکا، مهمات زیر به‌عنوان بخشی از تسلیحات قابل استفاده این پهپاد معرفی شده‌اند:
نام تسلیحات نوع مهمات
AGM-114 Hellfire موشک هدایت‌شونده هوا به زمین
GBU-12 Paveway II بمب هدایت‌شونده لیزری
GBU-38 JDAM بمب هدایت‌شونده با سامانه ناوبری و موقعیت‌یابی
GBU-49 Enhanced Paveway II بمب هدایت‌شونده با قابلیت استفاده از هدایت لیزری و GPS
GBU-54 LJDAM بمب هدایت‌شونده ترکیبی لیزری و GPS
موشک هلفایر (Hellfire) از تسلیحات شناخته‌شده این پهپاد است که در خانواده موشک‌های هوا به زمین قرار می‌گیرد. این موشک برای درگیری با اهداف زمینی طراحی شده است. بمب‌های سری GBU نیز از مهمات هدایت‌شونده هستند که با استفاده از سامانه‌های مختلف، امکان افزایش دقت اصابت را فراهم می‌کنند. تفاوت آنها در روش هدایت، تجهیزات مورد استفاده و نوع سامانه هدف‌گیری است. ظرفیت حمل تسلیحات ظرفیت حمل محموله MQ-۹ در مشخصات پایه حدود ۱۷۰۱ کیلوگرم اعلام شده است. این مقدار شامل مجموع ظرفیت تجهیزات و محموله‌های قابل حمل است و تمام آن به تسلیحات اختصاص ندارد.
در اطلاعات منتشر شده نیروی هوایی آمریکا، امکان استفاده از ترکیب موشک‌های هلفایر و بمب‌های هدایت‌شونده برای این پهپاد ذکر شده است. تعداد و ترکیب نهایی تسلیحات به نوع مهمات و پیکربندی هواگرد وابسته است؛ بنابراین نمی‌توان یک تعداد ثابت را برای تمام نسخه‌ها و مأموریت‌ها در نظر گرفت. کاربرد‌های نظامی و عملیاتی پهپاد MQ۹ کاربرد پهپاد ام کیو ۹ به حمل تسلیحات محدود نمی‌شود. این هواگرد برای انجام مأموریت‌های مختلف اطلاعاتی و نظامی توسعه داده شده است. مهم‌ترین کاربرد‌های آن عبارت‌اند از:
شناسایی و مراقبت هوایی: جمع‌آوری اطلاعات تصویری و نظارت بر مناطق مورد نظر. پایش اهداف زمینی: بررسی موقعیت و تغییرات مربوط به اهداف ثابت و متحرک. پشتیبانی هوایی نزدیک: ارائه پشتیبانی اطلاعاتی و تسلیحاتی به نیرو‌های مستقر در میدان. حمله دقیق به اهداف زمینی: استفاده از مهمات هدایت‌شونده در مأموریت‌های رزمی. جست‌و‌جو و نجات رزمی: کمک به شناسایی موقعیت افراد و نیرو‌های نیازمند امداد. نظارت بر کاروان‌ها: بررسی مسیر‌ها و ارائه اطلاعات درباره تحرکات زمینی. هدایت و هماهنگی مأموریت‌ها: انتقال اطلاعات شناسایی و پشتیبانی از تصمیم‌گیری عملیاتی.
یکی از ویژگی‌های مهم این پهپاد، امکان ترکیب ماموریت شناسایی و حمله در یک سامانه پروازی است. برای مثال، یک هواگرد می‌تواند در مأموریت نظارتی اطلاعات تصویری جمع‌آوری کند و در صورت برخورداری از تجهیزات و مجوز‌های لازم، قابلیت استفاده از تسلیحات را نیز داشته باشد. البته انجام هم‌زمان این مأموریت‌ها به معنای برخورداری از قابلیت نامحدود نیست. ظرفیت تجهیزات، شرایط ارتباطی، وضعیت پرواز و محدودیت‌های عملیاتی در انتخاب نوع ماموریت تاثیرگذار هستند. تفاوت پهپاد MQ۹ و MQ۱ پردیتور چیست؟
MQ-۹ ریپر و MQ-۱ پردیتور هر دو از محصولات شرکت جنرال اتمیکس هستند و در گروه هواپیما‌های بدون سرنشین کنترل‌پذیر از راه دور قرار می‌گیرند. بااین‌حال، MQ-۹ از نظر ابعاد، قدرت موتور، ظرفیت حمل محموله و عملکرد پروازی در رده بالاتری قرار دارد. MQ-۱ پردیتور ابتدا با تمرکز بر شناسایی و نظارت توسعه داده شد و بعد‌ها قابلیت حمل تسلیحات به آن اضافه شد. در مقابل، MQ-۹ از ابتدا با تأکید بر ترکیب مأموریت‌های شناسایی و رزمی طراحی شد. مقایسه مشخصات اصلی این دو پهپاد در جدول زیر آمده است:
مشخصات MQ-1 Predator MQ-9 Reaper
سازنده جنرال اتمیکس جنرال اتمیکس
نوع موتور Rotax 914F Honeywell TPE331-10GD
قدرت موتور ۱۱۵ اسب بخار ۹۰۰ اسب بخار
طول ۸٫۲۲ متر ۱۱ متر
فاصله دو سر بال ۱۶٫۸ متر ۲۰٫۱ متر
وزن خالی ۵۱۲ کیلوگرم ۲۲۲۳ کیلوگرم
حداکثر وزن برخاست ۱۰۲۰ کیلوگرم ۴۷۶۰ کیلوگرم
ظرفیت محموله ۲۰۴ کیلوگرم حدود ۱۷۰۱ کیلوگرم
سرعت کروز حدود ۱۳۵ کیلومتر بر ساعت حدود ۳۷۰ کیلومتر بر ساعت
سقف پرواز ۷۶۲۰ متر ۱۵۲۴۰ متر
تسلیحات شاخص دو موشک هلفایر موشک هلفایر و بمب‌های هدایت‌شونده
اعداد جدول بر اساس مشخصات منتشر شده رسمی دو هواگرد هستند و به نسخه‌های معرفی‌شده در منابع اشاره دارند.تفاوت اصلی این دو پهپاد در فلسفه طراحی آنهاست. MQ-۱ بیشتر برای شناسایی و نظارت هوایی توسعه پیدا کرد؛ اما MQ-۹ با ظرفیت حمل بیشتر و موتور قوی‌تر، برای انجام مأموریت‌های ترکیبی شناسایی و رزمی در نظر گرفته شد. کشور سازنده پهپاد MQ۹ ریپر کدام است؟ کشور سازنده پهپاد MQ-۹ ریپر ایالات متحده آمریکا است. طراحی و تولید این هواگرد بر عهده شرکت جنرال اتمیکس سیستم‌های هوانوردی (General Atomics Aeronautical Systems) قرار دارد.
این شرکت در ایالت کالیفرنیا مستقر است و در زمینه طراحی و ساخت سامانه‌های هوایی بدون سرنشین فعالیت می‌کند. MQ-۹ از پروژه‌های توسعه‌یافته این شرکت بر پایه تجربه حاصل از ساخت خانواده پردیتور به شمار می‌رود. نخستین پرواز MQ-۹ در سال ۲۰۰۱ انجام شد و این هواگرد از سال ۲۰۰۷ وارد مرحله قابلیت عملیاتی اولیه در نیروی هوایی آمریکا شد. علاوه بر آمریکا، کشور‌های دیگری نیز در مقاطع مختلف از نسخه‌های خانواده MQ-۹ استفاده کرده‌اند یا برای دریافت آن اقدام کرده‌اند. بااین‌حال، نسخه‌ها و تجهیزات تحویلی به کشور‌های مختلف الزاماً یکسان نیستند. قیمت پهپاد MQ۹ ریپر چقدر است؟
قیمت پهپاد MQ۹ ریپر به نسخه، تجهیزات شناسایی، تسلیحات، سامانه‌های ارتباطی و مجموعه پشتیبانی مورد نیاز بستگی دارد. به همین دلیل، اعلام یک قیمت ثابت برای تمام نمونه‌های این هواگرد دقیق نیست. در برگه اطلاعات نیروی هوایی آمریکا، هزینه ۵۶٫۵ میلیون دلار برای یک مجموعه عملیاتی شامل چهار هواگرد، حسگرها، ایستگاه کنترل زمینی و ارتباطات ماهواره‌ای ثبت شده است. این رقم مربوط به دلار سال مالی ۲۰۱۱ است و قیمت روز یک فروند پهپاد محسوب نمی‌شود. در واقع، هزینه خرید یک هواگرد با هزینه تهیه یک سامانه کامل متفاوت است.
سامانه عملیاتی MQ-۹ علاوه بر خود هواگرد، به تجهیزات کنترل، ارتباطات، نگهداری، قطعات یدکی و نیروی انسانی آموزش‌دیده نیاز دارد. همچنین هزینه‌های آموزش اپراتورها، پشتیبانی فنی و نگهداری بلندمدت می‌توانند بر هزینه نهایی بهره‌برداری تأثیر بگذارند. بنابراین، ارقام تاریخی منتشر شده را نباید بدون تعدیل زمانی و بررسی اقلام قرارداد، به‌عنوان قیمت فعلی این پهپاد معرفی کرد. محدودیت‌ها و ملاحظات فنی پهپاد MQ-۹
با وجود برخورداری از تجهیزات مختلف شناسایی و قابلیت حمل تسلیحات، MQ-۹ محدودیت‌هایی نیز دارد که در ارزیابی عملکرد آن باید مورد توجه قرار بگیرند. نخستین محدودیت به وابستگی این هواگرد به سامانه‌های ارتباطی مربوط می‌شود. کنترل از راه دور و انتقال اطلاعات در مأموریت‌های طولانی به لینک‌های ارتباطی نیاز دارد. اختلال یا محدودیت در این ارتباطات می‌تواند بر نحوه اجرای ماموریت تأثیر بگذارد. محدودیت دیگر، سرعت پروازی و نوع طراحی آن است. MQ-۹ یک هواگرد توربوپراپ با سرعت زیر صوت است و برای انجام مأموریت‌های طولانی شناسایی و حمله طراحی شده است؛
بنابراین نباید عملکرد آن را با جنگنده‌های سرنشین‌دار یا هواپیما‌های جت پرسرعت مقایسه کرد. از طرف دیگر، قابلیت شناسایی آن به عملکرد حسگرها وابسته است. شرایط جوی، پوشش محیطی، فاصله از هدف و نوع تجهیزات تصویربرداری می‌توانند بر کیفیت اطلاعات دریافتی اثر بگذارند. همچنین استفاده از تسلیحات هدایت‌شونده به‌تنهایی تضمین‌کننده اصابت قطعی یا حذف کامل خطای عملیاتی نیست. انتخاب هدف، کیفیت اطلاعات، شرایط محیطی و عوامل انسانی همچنان در نتیجه مأموریت نقش دارند.
در مجموع، بررسی این محدودیت‌ها کمک می‌کند ویژگی‌های MQ-۹ بدون اغراق و با در نظر گرفتن شرایط واقعی استفاده از آن ارزیابی شوند. جمع‌بندی پهپاد MQ-۹ ریپر یک هواگرد بدون سرنشین چند منظوره ساخت آمریکا است که برای مأموریت‌های شناسایی، نظارت هوایی و حمله به اهداف زمینی توسعه داده شده است. موتور توربوپراپ ۹۰۰ اسب بخاری، سرعت کروز حدود ۳۷۰ کیلومتر بر ساعت، سقف پرواز ۱۵۲۴۰ متری و مداومت پروازی بیش از ۲۷ ساعت از مشخصات مهم نسخه MQ-۹A محسوب می‌شوند.
این پهپاد با استفاده از دوربین‌های الکترواپتیکی، حسگر‌های فروسرخ، رادار و سامانه‌های ارتباطی می‌تواند اطلاعات محیطی را جمع‌آوری و منتقل کند. همچنین قابلیت حمل موشک‌های هلفایر و بمب‌های هدایت‌شونده، امکان استفاده از آن در مأموریت‌های رزمی را فراهم کرده است. در مجموع، مهم‌ترین ویژگی MQ-۹ ترکیب قابلیت شناسایی طولانی‌مدت با امکان حمل تسلیحات است. البته ارزیابی عملکرد آن باید با توجه به تفاوت نسخه‌ها، محدودیت‌های ارتباطی، شرایط پروازی و تجهیزات مأموریتی انجام شود. سوالات متداول درباره پهپاد MQ-۹ ریپر ۱. پهپاد MQ-۹ ریپر ساخت کدام کشور است؟
این پهپاد ساخت ایالات متحده آمریکا است و شرکت جنرال اتمیکس سیستم‌های هوانوردی، طراحی و تولید آن را بر عهده دارد. ۲. حداکثر سرعت پهپاد MQ-۹ چقدر است؟ سرعت کروز اعلام‌شده برای نسخه پایه حدود ۳۷۰ کیلومتر بر ساعت است. شرکت سازنده نیز سرعتی در حدود ۲۴۰ گره دریایی را برای MQ-۹A اعلام کرده است. ۳. پهپاد MQ۹ چند ساعت می‌تواند پرواز کند؟ بر اساس اطلاعات شرکت سازنده، مداومت پروازی MQ-۹A بیش از ۲۷ ساعت است. این مدت با توجه به میزان سوخت، تجهیزات و شرایط ماموریت تغییر می‌کند. ۴. آیا پهپاد MQ-۹ قابلیت حمل موشک دارد؟ بله.
این پهپاد قابلیت حمل موشک‌های هوا به زمین AGM-۱۱۴ هلفایر و بمب‌های هدایت‌شونده مختلف از جمله GBU-۱۲ و GBU-۳۸ را دارد. ۵. تفاوت اصلی MQ-۹ و MQ-۱ چیست؟ MQ-۹ از موتور قوی‌تر، ابعاد بزرگ‌تر، ظرفیت حمل محموله بیشتر و سرعت بالاتری برخوردار است. MQ-۱ بیشتر بر مأموریت‌های شناسایی و نظارت متمرکز بود؛ درحالی‌که MQ-۹ برای ترکیب مأموریت‌های شناسایی و رزمی توسعه پیدا کرد. ۶. قیمت یک فروند پهپاد MQ۹ چقدر است؟ قیمت به نسخه و تجهیزات بستگی دارد.
رقم ۵۶٫۵ میلیون دلار که در منابع نیروی هوایی آمریکا منتشر شده، مربوط به یک مجموعه شامل چهار هواگرد و تجهیزات پشتیبانی در قیمت‌های سال مالی ۲۰۱۱ است، نه قیمت روز یک فروند پهپاد.
منبع: جام جم آنلاین
