بیمه ساختمانها در ایران به رغم ظرفیتهای بالقوه، همچنان در عمل به چتر کاغذی تبدیل شده است. این موضوع به عدم کارایی در مدیریت ریسک و بازتوانی پس از حوادث طبیعی و انسانی اشاره دارد که نیازمند بازنگری جدی در سیاستها و ساختار بیمهای کشور است.
بیمه ساختمانها به عنوان یک ابزار کلیدی در مدیریت ریسک و حفاظت از سرمایههای ملی، در بسیاری از کشورهای پیشرفته به خوبی عمل میکند. اما در ایران، این صنعت به دلیل چالشهای متعدد، به یک سیستم ناکارآمد تبدیل شده است. عدم توانایی در ارائه خدمات موثر پس از حوادث طبیعی نظیر زلزله و سیل، نشاندهنده ضعفهای ساختاری در این حوزه است.
یکی از دلایل اصلی این ناکارآمدی، محدودیتهای موجود در شبکه فروش و حق بیمههای اندک است که مانع از توسعه بیمههای پایهای میشود. همچنین، هزینههای بالای ارزیابی خسارت و ضعف در شبکه اتکایی، انگیزهای برای بیمهگران ایجاد نمیکند تا به سمت ارائه خدمات با کیفیتتر حرکت کنند.
این وضعیت نه تنها به آسیبپذیری ساختمانها در برابر حوادث میافزاید، بلکه اعتماد عمومی به نظام بیمه را نیز کاهش میدهد. برای تغییر این روند، نیاز به سیاستگذاریهای جدید و تقویت زیرساختهای بیمهای داریم تا بتوانیم از ظرفیتهای این صنعت به نحو احسن بهرهبرداری کنیم.
منبع: donya-e-eqtesad.com
