امروز ۱۳ آبان ۱۴۰۵، دانش‌آموزان ایرانی با حضور در مراسم ویژه‌ای که به مناسبت روز دانش‌آموز و سالگرد تسخیر لانه جاسوسی آمریکا در شهر‌های سراسر کشور برگزار می‌شود، این روز را جشن می‌گیرند و فریاد خشم خود را به گوش جهانیان می‌رسانند. برخی نیز روز دانش‌آموز را در مدرسه و کلاس درس خود جشن می‌گیرند، از سوی اولیای مدرسه و پدر و مادرشان هدیه می‌گیرند و عکس یادگاری کنار دوستان و هم‌کلاسی‌ها بازارش داغ است. بعضی دیگر با شور و هیجان از برنامه‌های مدرسه می‌گویند. اما در میناب، پدران و مادرانی هستند که مدتی است فرزندشان از مدرسه بازنگشته است.
۱۸۶ دانش‌آموزی که در پشت نیمکت‌های تحصیلشان پرواز کردند، امروز خانواده‌هایشان جشن روز دانش‌آموز را در گلزار شهدا به جشن نشسته‌اند. این یک جشن هرساله و معمول نیست؛ جشن رستگاری است که، چون قطره‌های اشک و مویه‌های زنان جنوبی بر آسمان بلند است.
مدرسه شجره طیبه میناب، امسال در روز دانش‌آموز میزبان هیچ جشنی نیست. نه زنگ مدرسه‌ای به صدا درمی‌آید، نه دانش‌آموزی با کیف و کتاب از راه می‌رسد و نه صدای معلمی در کلاس‌ها می‌پیچد. مدرسه‌ای که روزگاری محل آموختن، بازی و شکل گرفتن رؤیا‌های کودکان بود، دیگر وجود ندارد؛ همان‌طور که دانش‌آموزانش نیز پس از بمباران دشمن متخاصم، هرگز به کلاس‌های درس بازنگشتند. در چنین روزی، جای خالی دانش‌آموزان شجره طیبه را نمی‌توان فقط با نگاه کردن به ساختمان و کلاس‌های ویران‌شده فهمید. این جای خالی را باید در خانه‌هایی جست‌و‌جو کرد که دیگر صدای فرزندشان را نمی‌شنوند؛
در کیف‌هایی که صاحبشان دیگر آنها را به مدرسه نمی‌برد و در لباس‌هایی که خانواده‌ها دیگر برای حضور فرزندشان در جشن روز دانش‌آموز آماده نمی‌کنند. امروز، پدران و مادران این دانش‌آموزان به جای آنکه فرزندانشان را در آغوش بگیرند، راهی گلزار شهدای میناب می‌شوند. مقصدشان مدرسه نیست؛ مزار کودکانی است که قرار بود امروز هم مثل سال‌های گذشته، با دوستانشان روز دانش‌آموز را جشن بگیرند.
برای خانواده‌های شهدای مدرسه شجره طیبه، ۱۳ آبان دیگر فقط یک مناسبت در تقویم نیست؛ روزی است که بیش از هر زمان دیگری، جای خالی فرزندانشان را به یادشان می‌آورد. در مدارس سراسر کشور، امروز زنگ استکبارستیزی به صدا درآمد؛ اما در مدرسه شجره طیبه میناب، کلاس‌ها برای همیشه خاموش مانده‌اند. نیمکت‌هایی که باید میزبان دانش‌آموزان می‌بودند، دیگر میزبانی ندارند و رؤیا‌هایی که در ذهن آن کودکان شکل گرفته بود، ناتمام مانده است.
مدرسه شجره طیبه دیگر نیست؛ دانش‌آموزانش هم نیستند؛ اما ۱۳ آبان، روز دانش‌آموز، یادآور کودکانی است که فرصت بزرگ شدن، ادامه تحصیل و حتی جشن گرفتن را از دست دادند و نامشان تا ابد در تارک تاریخ درخشان خواهد ماند. پس متبرک باد نامتان…
منبع: خبرگزاری میزان
