رویداد۲۴| گران، اما بیکیفیت، این توصیفی است از وضعیت اینترنت در ایران. براساس گزارش مرکز پژوهشهای مجلس از «پیمایش سنجش دیدگاه مردم ایران درباره وضعیت اینترنت و فناوریهای نوین دیجیتال»، نیمی از کاربران اینترنت موبایل (۵۱.۳ درصد)، اینترنت با سرعت و قیمت فعلی را ترجیح میدهند، در حالی که ۴۱.۳ درصد خواهان اینترنت پرسرعتتر، اما گرانتر هستند. اما این اختلاف ۱۰ درصدی را نباید به مثابه اعلام رضایت کاربران از سرعت اینترنت و قیمت بستههای اینترنتی تلقی کرد.
چراکه باوجود تورم و کاهش قدرت خرید مردم، حتی اگر بخش بزرگی از جامعه از کیفیت سرعت اینترنت به ستوه آمده باشند، از آنجایی که توان پرداخت قیمتهای بالاتر را ندارند، ناچارند با کندی اینترنت سازش کنند تا هزینه بیشتری را متحمل نشوند؛ بنابراین میتوان آمار نارضایتی از سرعت اینترنت را بسیار بیشتر از ۴۱ درصد دانست.
بر اساس تازهترین دادههای اسپیدتست در نیمه دوم سال ۲۰۲۶، ایران با ثبت سرعت میانهای حدود ۳۶ تا ۴۰ مگابیت بر ثانیه در اینترنت همراه، رتبه جهانی حدود ۷۰ تا ۷۵ و سرعت ۱۹ تا ۲۴ مگابیت بر ثانیه در اینترنت ثابت، قعرنشین جدول شده و با شکافی عمیق و چشمگیر از کشورهای منطقه عقب افتاده است. بهطوریکه کشورهایی مانند امارات، قطر و کویت با سرعتهای فوقالعاده بالای ۳۰۰ تا ۶۰۰ مگابیت بر ثانیه در صدر جدولهای جهانی سرعت جای گرفتهاند و حتی کشورهایی نظیر عربستان، ترکیه و عراق نیز در هر دو بخش ثابت و همراه کیفیتی به مراتب بهتر ارائه میدهند.
حال این پرسش مطرح میشود که چرا اینترنت ایران در مقایسه با کشورهای منطقه از نظر شاخصهای سرعت و کیفیت دسترسی، عقب مانده است؟ تله قیمتگذاری دستوری و فرسودگی زیرساختها ریشههای این عقبماندگی را در چندین عامل، از جمله سرکوب تعرفه باید جستوجو کرد. سیاست قیمتگذاری دستوری به این منجر شده است که اپراتورها منابع مالی برای توسعه شبکه و فناوریهای نوین مانند نسل پنجم (۵G) را نداشته باشند.
به دلیل سرعت پایینتر اینترنت ثابت، بخشی از کاربران به سمت اینترنت همراه سرریز میشوند درحالی که ظرفیت اینترنت همراه محدود است و با ترافیک کاربران، شبکه به سرعت دچار افت کیفیت و اختلال در پایداری اتصال میشود. گواه این مدعی را هم میتوان درصحبتهای حمید فتاحی، قائممقام وزیر ارتباطات و رئیس سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی در نشست خبری که اواخر مهرماه برگزار کرد، یافت.
منبع: رویداد 24


