رویداد۲۴| حسین فلاحی: از پایان جنگ جهانی دوم، قدرت دریایی آمریکا بی‌رقیب بوده و ناوهای هواپیمابر این کشور جایگاهی ممتاز داشته‌اند. با این حال، دوران این سلطه ممکن است با ظهور موشک بالستیک جدید چین، موسوم به «دی‌اف-۲۱ دی» (DF-21D) به پایان برسد. این تنها سلاحی در جهان است که اکنون قادر است یک ناو هواپیمابر را تنها با یک شلیک غرق کند. این موشک توسط «آکادمی فناوری مکانیک و الکترونیک چانگ‌فنگ» چین و در چارچوب تلاش‌های گسترده این کشور برای نوسازی نظامی توسعه یافته است. وزارت دفاع ایالات متحده معتقد است که این موشک در حدود سال ۲۰۰۹ وارد خدمت عملیاتی شده است.
موشک‌های بالستیک سنتی اهداف ثابت زمینی را هدف قرار می‌دهند اما DF-21D ناوهای هواپیمابر آمریکایی در حال حرکت را هدف قرار می‌دهد. این موشک برای جلوگیری از نزدیک شدن ناوگان ایالات متحده در اقیانوس آرام به تایوان در فاصله ۱۵۰۰ کیلومتری طراحی شده است. به همین دلیل، به آن قاتل ناو هواپیمابر لقب داده‌اند. این موشک به عنوان سلاح اصلی در استراتژی ضد دسترسی/انکار منطقه‌ای (A2/AD) چین محسوب می شود. DF-21D چیست؟ موشک DF-21D یک موشک بالستیک میان‌برد دو مرحله‌ای با سوخت جامد است. طول این موشک ۱۰.۷ متر و قطر آن ۱.۴ متر است؛
وزن آن در لحظه پرتاب حدود ۱۴،۷۰۰ کیلوگرم بوده و یک کلاهک متعارف ۶۰۰ کیلوگرمی را حمل می‌کند. برد آن تقریباً ۱۵۰۰ کیلومتر برآورد می‌شود و در مرحله نهایی پرواز (فاز پایانی)، به سرعتی تا ۱۰ برابر سرعت صوت (ماخ ۱۰) می‌رسد.
موشک «دی‌اف-۲۱ دی» (نسخه D از سری «دونگ‌فنگ ۲۱») نخستین و تنها موشک بالستیک ضدکشتی (ASBM) در جهان است که توسط چین طراحی و ساخته شده است. این موشک دو مرحله‌ای که از سکو‌های زمینی پرتاب می‌شود، بر اساس برآوردها، حداکثر بردی بین ۲۷۰۰ تا ۳۰۰۰ کیلومتر دارد. کلاهک جنگی آن که از نوع «سوخت-هوا» (fuel-air explosive) است، قدرتی معادل ۲۰۰ تا ۵۰۰ کیلوتن دارد.
نحوه عملکرد موشک DF-21D اگرچه چینی‌ها به‌وضوح اطلاعات چندانی درباره جزئیات عملکرد سامانه موشکی جدید خود ارائه نمی‌دهند، اما کارشناسان نظامی معتقدند که این سامانه برای پایش منطقه‌ای به وسعت ۳۰۰۰ کیلومتر در دریای چین جنوبی به رادار‌های «فراتر از افق» (OTH) این کشور متکی خواهد بود. سامانه OTH با بازتاب دادن امواج راداری از لایه یونوسفر، امکان مشاهده فراتر از انحنای زمین را فراهم می‌کند. چنانچه این سامانه حضور یک ناوگروه هواپیمابر را تشخیص دهد، مجموعه‌ای از ماهواره‌های «یائوگان» (Yaogan) را برای جست‌وجوی دقیق منطقه و ارائه مختصات دقیق هدف به کار می‌گیرد.
گفته می‌شود که با شناسایی ناوگروهی در حال نزدیک شدن، این سامانه دسته‌ای از ریزماهواره‌ها را به مدار پایین زمین پرتاب می‌کند؛ این ماهواره‌ها به دقیق‌تر کردن اطلاعات هدف‌گیری کمک کرده و داده‌ها را به مرکز فرماندهی در خشکی مخابره می‌کنند. هم‌زمان، پهپاد‌هایی نیز برای رهگیری ناوگروه به پرواز درمی‌آیند. پس از شلیک موشک و جدا شدن مرحله اول آن، کلاهک موشک با استفاده از «رادار دهانه ترکیبی» (SAR) ناو هواپیمابر را شناسایی می‌کند. در حالی که موشک روی هدف قفل کرده و مرحله نهایی فرود به سمت آن را آغاز می‌کند، داده‌های تله‌متری (سنجش از دور) را به‌صورت بلادرنگ دریافت می‌نماید.
منبع: رویداد 24
