به گزارش خبرگزاری صداوسیما، شمیم پیله‌وری، متخصص زنان و زایمان، با اشاره به شیوع فیبروم‌های رحمی در زنان اظهار کرد: فیبروم‌ها از شایع‌ترین توده‌های لگنی در زنان هستند که از سلول‌های عضلانی رحم منشأ می‌گیرند و ماهیتی غیرسرطانی دارند. این توده‌ها بیشتر در سنین باروری بروز می‌کنند و ممکن است بدون علامت باشند یا با نشانه‌هایی مانند خون‌ریزی غیرطبیعی رحمی، درد و احساس فشار در ناحیه لگن همراه شوند.
وی با اشاره به تأثیر احتمالی فیبروم‌ها بر سلامت باروری افزود: محل قرارگیری توده در رحم از عوامل مهم در تعیین عوارض آن است و در برخی موارد، فیبروم می‌تواند بر باروری، احتمال سقط جنین و پیامد‌های بارداری تأثیر بگذارد. همچنین، تداوم خون‌ریزی غیرطبیعی و درمان‌نشدن آن ممکن است به کم‌خونی و عوارض مرتبط با آن منجر شود.
پیله‌وری با تأکید بر ضرورت ارزیابی پزشکی در افراد دارای علائم بالینی تصریح کرد: وجود فیبروم، صرف‌نظر از تعداد یا اندازه آن، در صورت بروز علائم به بررسی تخصصی و انتخاب روش درمان متناسب با وضعیت بیمار نیاز دارد. همچنین، در موارد بدون علامت که تغییرات قابل توجهی در اندازه توده مشاهده می‌شود، بررسی‌های تکمیلی و ارزیابی دقیق‌تر ضروری است.
این متخصص زنان و زایمان درباره روش‌های درمان فیبروم‌های رحمی توضیح داد: انتخاب شیوه درمان به عواملی مانند اندازه و محل توده، شدت علائم، وضعیت باروری و شرایط عمومی بیمار بستگی دارد. روش‌های درمانی شامل درمان‌های دارویی و هورمونی و در موارد لازم، مداخلات جراحی است. درمان‌های دارویی و هورمونی به‌ویژه در برخی بیماران مبتلا به خون‌ریزی غیرطبیعی رحمی، با هدف کنترل علائم به کار گرفته می‌شوند.
وی ادامه داد: در بیمارانی که با مشکلات باروری، از جمله ناباروری یا سابقه سقط مکرر مواجه هستند، ممکن است با توجه به شرایط بالینی، جراحی به‌عنوان یکی از گزینه‌های درمانی مطرح شود. آمبولیزاسیون شریان‌های رحمی نیز از دیگر روش‌های درمانی است که با کاهش خون‌رسانی به فیبروم‌ها، می‌تواند به کوچک‌شدن تدریجی آنها کمک کند. انتخاب این روش باید با در نظر گرفتن وضعیت بیمار و اهداف باروری او انجام شود.
پیله‌وری درباره عوامل مرتبط با ایجاد فیبروم‌های رحمی بیان کرد: رشد این توده‌ها می‌تواند تحت تأثیر هورمون‌های جنسی قرار گیرد، اما نمی‌توان هورمون‌ها را تنها عامل قطعی ایجاد آنها دانست. عوامل ژنتیکی و سابقه خانوادگی، شروع زودهنگام قاعدگی، چاقی، سبک زندگی، برخی عادات غذایی، دیابت و فشار خون بالا نیز در مطالعات به‌عنوان عوامل مرتبط با بروز فیبروم‌های رحمی مطرح شده‌اند.
وی در پایان خاطرنشان کرد: از آنجا که فیبروم‌های رحمی در برخی زنان بدون علامت هستند، تشخیص و پیگیری آنها باید بر اساس شرایط فردی و ارزیابی پزشکی صورت گیرد. مراجعه به متخصص زنان در صورت بروز خون‌ریزی غیرطبیعی، درد یا احساس فشار در لگن و مشکلات باروری، می‌تواند به تشخیص به‌موقع و انتخاب روش درمان مناسب کمک کند.
منبع: خبرگزاری صدا و سیما
