ساکنان اراضی اشغالی در روز ۲۷ اکتبر (۵ آبان)، در ششمین انتخابات از سال ۲۰۱۹ تاکنون، پای صندوق‌های رأی می‌روند. صهیونیست‌ها در این انتخابات، اعضای بیست‌وششمین کنست (پارلمان رژیم صهیونیستی) را تعیین می‌کنند؛ این نخستین انتخابات سراسری پس از نسل‌کشی رژیم صهیونیستی در غزه است. بنیامین نتانیاهو، که با ۱۹ سال حضور در قدرت، رکورددار طولانی‌ترین دوره نخست‌وزیری در تاریخ رژیم صهیونیستی است، در حالی که به اتهام فساد تحت محاکمه قرار دارد، برای کسب یک دوره دیگر تلاش می‌کند. حزب او، لیکود، و ائتلاف راست افراطی تحت ریاست او، رقابتی تنگاتنگ با بلوک مخالفان دارند؛
به نظر نمی‌رسد هیچ‌یک از طرفین بتوانند اکثریت مطلق را در کنست ۱۲۰ نفره به دست آورند. جزئیات آماری انتخابات در اراضی اشغالی طبق اعلام کمیته مرکزی انتخابات رژیم صهیونیستی، حدود ۷.۳ میلیون نفر که ۱۸ سال یا بیشتر دارند، واجد شرایط رأی دادن هستند. اکثر حوزه‌های رأی‌گیری از ساعت ۷ صبح تا ۱۰ شب باز هستند و کسانی که در زمان بسته شدن در‌ها همچنان در صف حضور داشته باشند، حق دارند رأی خود را به صندوق بیندازند و روز انتخابات، تعطیل رسمی است. هر حزبی که بتواند حد نصاب انتخاباتی ۳.۲۵ درصدی را کسب کند، وارد پارلمان می‌شود؛ پارلمانی که دوره فعالیت آن چهار سال است؛
برای مقام نخست‌وزیری محدودیتی از نظر تعداد دوره‌های تصدی وجود ندارد.
روند انتخابات اراضی اشغالی رای‌دهندگان در اراضی اشغالی به یک «حزب» رأی می‌دهند، نه به یک «نامزد» خاص؛ برای کسب اکثریت، به ۶۱ کرسی از مجموع ۱۲۰ کرسی پارلمان نیاز است؛ تاکنون هیچ حزبی نتوانسته به تنهایی چنین اکثریتی را به دست آورد؛ بنابراین، کسب جایگاه نخست لزوما به معنای رسیدن به قدرت نیست. پس از انتخابات، احزاب ۲۸ روز فرصت دارند (که این مهلت می‌تواند تا ۱۴ روز دیگر تمدید شود) تا با تشکیل ائتلافی، تعداد کرسی‌های خود را به ۶۱ برسانند و اگر هیچ‌یک از احزاب موفق به انجام این کار نشوند، انتخابات مجددا برگزار خواهد شد.
کرسی‌ها به تناسبِ سهم هر حزب از آرای سراسری توزیع می‌شوند؛ بدین معنا که حزبی که ۳۰ درصد آرا را کسب کند، حدود ۳۰ درصد کرسی‌ها را به دست می‌آورد. آرای احزابی که نتوانند حد نصاب ۳.۲۵ درصدی را کسب کنند، نادیده گرفته می‌شوند (حذف می‌شوند)؛ به همین دلیل است که احزاب کوچک معمولا پیش از هر انتخابات با یکدیگر ادغام می‌شوند.
بحران‌های داخلی و خارجی در آستانه انتخابات اراضی اشغالی ساکنان اراضی اشغالی در این دوره انتخاباتی با مجموعه‌ای از مسائل داخلی و بین‌المللی دست‌به‌گریبان هستند، از جمله شکست‌های امنیتی در مواجهه با عملیات طوفان‌الاقصی با گذشت سه سال، کابینه رژیم صهیونیستی هنوز کمیسیون تحقیق رسمی برای بررسی وقایع مرتبط با این موضوع تشکیل نداده است؛ روزی که عملیات حماس منجر به هلاکت صدها صهیونیست و به اسارت گرفته شدن حدود ۲۵۰ نفر شد.
رژیم صهیونیستی در پی این عملیات، جنگی با ماهیت نسل‌کشی علیه فلسطینیان به راه انداخت که شهادت دست‌کم ۷۴ هزار نفر انجامید و بخش بزرگی از این سرزمین تحت محاصره را به ویرانه تبدیل کرد.
معافیت یهودیان ارتدوکس افراطی (حریدی‌ها) از خدمت سربازی؛ منتقدان استدلال می‌کنند که این امر بار نظامی ناعادلانه‌ای را بر دوش دیگران می‌گذارد. علاوه بر این تلاش نتانیاهو برای محدود کردن اختیارات دیوان عالی رژیم صهیونیستی که پیش از جنگ غزه موجب اعتراض‌های گسترده‌ای شده بود، همچنان به‌عنوان یک شکاف عمیق باقی مانده است.
بیشتر بخوانید: نظرسنجی‌های انتخاباتی اراضی اشغالی؛ معاون ترامپ از نتانیاهو حمایت نکرد کارشناس مسائل بین‌الملل: وضعیت ترامپ و نتانیاهو در آستانه انتخابات بحرانی است
منتقدان آن را تهدیدی برای اراضی اشغالی می‌دانند، در حالی که حامیان معتقدند دیوان عالی این رژیم از حدود اختیارات خود فراتر رفته است. جنگ و عدم امنیت در اراضی اشغالی نتانیاهو وعده «پیروزی کامل» در جنگ‌ها داده بود، اما حماس و حزب‌الله به فعالیت‌های خود ادامه می‌دهند.
علاوه بر این هزینه‌های زندگی -قیمت‌های بالا و دستمزد‌های ناکافی، تحت فشارِ فزاینده هزینه‌های سرسام‌آور نظامی، بیش از پیش تحت فشار قرار گرفته‌اند. از سال ۲۰۲۳، بودجه نظامی رژیم صهیونیستی دو برابر شده و فشار بر منابع مالی عمومی را افزایش داده است. وضعیت کابینه در حال کناره‌گیری رژیم صهیونیستی در زمان انحلال پارلمان (کنست) در ماه جولای (تیر)، ائتلاف نتانیاهو ۶۰ کرسی از مجموع ۱۲۰ کرسی کنست را در اختیار داشت؛
این ائتلاف شامل حزب لیکود (۳۲ کرسی)، شاس (۱۱ کرسی)، صهیونیسم مذهبی (۷ کرسی)، حزب عوتسما یهودیت به ریاست ایتامار بن‌گویر (۶ کرسی) و حزب امید نو (۴ کرسی) بود. حزب شاس در سال ۲۰۲۵ از کابینه خارج شد، اما در ائتلاف باقی ماند؛ همچنین حزب امید نو برای این انتخابات در حزب لیکود ادغام خواهد شد. جناح مخالف ۵۹ کرسی در اختیار داشت؛ حزب یَش‌عتید (۲۴ کرسی)، آبی و سفید (۸ کرسی)، یهودیت توراتی متحد (۷ کرسی)، اسرائیل خانه ما (۶ کرسی)، ائتلاف‌های حدش-تعال و راعم (هر کدام ۵ کرسی) و حزب کارگر (۴ کرسی).
رقبای اصلی در انتخابات اراضی اشغالی چه کسانی هستند؟ نتانیاهو در حالی به دنبال انتخاب مجدد است که با اتهام‌های فساد در دادگاه روبه‌روست؛ اتهام‌هایی که او آنها را رد می‌کند. ائتلاف راست افراطیِ او در برابر بلوکی قرار گرفته که متشکل از چهار حزب اصلی مخالف است. سران این احزاب بیانیه‌ای امضا کرده‌اند که در آن متعهد شده‌اند پیش از انتخابات به یکدیگر حمله نکنند و پس از پایان رأی‌گیری، برای تشکیل کابینه با یکدیگر متحد شوند. گادی آیزنکوت، رئیس پیشین ستاد کل ارتش رژیم صهیونیستی محتمل‌ترین نامزد مخالفان برای مقام نخست‌وزیری به‌شمار می‌رود؛
حزب جدید او، «یاشار»، در نظرسنجی‌ها وضعیتی برابر با حزب لیکود دارد. ائتلاف مخالفان شامل فهرست «با هم» (Together) به ریاست نخست‌وزیران پیشین، نفتالی بنت و یائیر لاپید، حزب «اسرائیل خانه ما» (به ریاست آویگدور لیبرمن) و حزب دموکرات‌ها (به ریاست یائیر گولان) است. از دیگر بازیگران کلیدی می‌توان به وزرای راست افراطی، ایتامار بن‌گویر و بزالل اسموتریچ، احزاب یهودیان ارتدوکس افراطی (حریدی)، و فهرست‌های با اکثریت عرب، یعنی راعم (فهرست متحد عربی) و فهرست مشترک اشاره کرد. ماه گذشته، کمیته مرکزی انتخابات اسرائیل رأی به حذف «رعم» و «فهرست مشترک» از انتخابات داد؛
اما دیوان عالی رژیم صهیونیستی در اوایل اکتبر با رأیی اجماعی این ممنوعیت‌ها را لغو کرد و اعلام کرد که شواهد موجود، حد نصاب قانونی لازم برای حذف آنها را ندارد. انتهای پیام/
منبع: خبرگزاری میزان
