توهین و فحاشی در ورزشگاه‌ها امری نکوهیده و ناپسند است؛ اصلاً هم تفاوتی نمی‌کند که مربوط به چه باشگاه، بازیکن و قشری باشد. ترویج این اتفاق زشت چیزی نیست که بتوان در مقابل آن سکوت کرد. اما سؤال اینجاست؛
با زیر سؤال بردن تمامیت ارضی کشور، آن هم در روز‌هایی که اتحاد ملی لازمه شکست دادن دشمن امریکایی و صهیونیستی است، چگونه باید برخورد کرد؟اتفاقات زشت ورزشگاه سیروس قایقران بندرانزلی برگ سیاهی است بر تاریخ فوتبال ایران، اتفاقاتی که باید جلوی آن به هر شکل ممکن گرفته شود، اما مسئله مهم‌تر حفظ وحدت ملی و تمامیت ارضی کشور است که نباید زیر سایه توهین‌ها، فحش‌ها و الفاظ رکیکی که در ورزشگاه انزلی و دیگر ورزشگاه‌ها شنیده می‌شود، پنهان شود.
تراکتور حق داشت زمین مسابقه را ترک کند، فقط به خاطر اینکه بازیکن یا بازیکنانش مورد هجوم اهانت و شعار‌های نژادپرستانه تماشاگران ملوان قرار گرفتند. حرکت تراکتور برای جلوگیری از تکرار این اتفاق زشت قابل دفاع و حمایت است، اما سؤالی که این روز‌ها باید از مسئولان همیشه مدعی باشگاه تراکتور پرسید، این است که چگونه باید پاسخ شعار‌های تفرقه‌افکن و مخالف وحدت ملی که مدت‌هاست از برخی هواداران این تیم شنیده می‌شود را داد، شعار‌هایی که البته در برخی ورزشگاه‌های دیگر هم شنیده شده است.
باشگاه تراکتور و مالک آن در بیانیه‌های تند و تیزی که بار‌ها صادر کرده‌اند و بعد از اتفاقات بندرانزلی هم با شدت و حدت بیشتری صادر شد، مدعی هستند که موضع روشنی در رفع تبعیض، تحقق عدالت و اصلاح فرهنگ فوتبال ایران دارند و اصلاً مأموریت اصلی تراکتور در این فصل ترویج این مسائل است. در بیانیه‌های باشگاه تراکتور و مالک آن آمده است: «ما برای تحقق این هدف مصمم هستیم و اجازه نخواهیم داد اتفاقات اخیر نیز مانند موارد گذشته، پس از چند روز به فراموشی سپرده شوند و همه چیز به روال سابق بازگردد.
باشگاه تراکتور و اعضای این مجموعه، در ماه‌های اخیر و به‌ویژه در دوران جنگ، همواره حفظ منافع ملی، تقویت انسجام ملی و دفاع از تمامیت ارضی کشور را در اولویت قرار داده‌اند. مردمی که امروز مورد بی‌احترامی قرار می‌گیرند، همان مردمی هستند که در طول تاریخ، در جنگ هشت ساله و حتی در همین جنگ ۱۲روزه که تبریز بیشترین حملات را تحمل کرد، پای ایران ایستادند. از دل همین مردم، سردارانی، چون شهیدان باکری و باقری برخاستند؛ همان‌طور که همه اقوام ایران عزیز در دفاع از این سرزمین نقش داشته‌اند.»تمامی این حرف‌ها درست است.
رهبر شهید انقلاب اسلامی بار‌ها از آذربایجان به‌عنوان «سر ایران» یاد کردند و بر هیچ‌کس دلاوری‌ها و جانفشانی‌های مردم خطه آذربایجان پوشیده نیست، اما سؤال اینجاست که چگونه ممکن است با وجود این همه دلیل روشن، شعار‌های «پان‌ترکیسم» از زبان تماشاگران تراکتور شنیده شود؟ چگونه ممکن است تماشاگر تراکتور فریاد بزند «آستارا و گردنه حیران متعلق به آذربایجان است». هیچ‌کس توهین و فحاشی را تأیید نمی‌کند.
تمام باشگاه‌ها که پیشوند فرهنگی را هم کنار اسمشان دارند باید بتوانند هواداران خود را کنترل کنند تا دیگر شاهد فحاشی در ورزشگاه‌ها نباشیم، اما قرار هم نیست که زیر سایه این اقدامات در مقابل تهدید تمامیت ارضی کشور سکوت کنیم. باشگاه تراکتور و مالک محترم آنکه از تاریخ ایران و شهدای گرانقدر تبریز و آذربایجان و تمامیت ارضی کشور می‌گویند، بهتر است نگاهی هم به وضعیت هواداران خود داشته باشند، هوادارانی که سال‌هاست با پرچم‌های بیگانه و نماد‌های قومیت‌طلبی راهی ورزشگاه می‌شوند و متأسفانه کسی هم جلودارشان نیست.
مسئولان تراکتور و مالک محترم این باشگاه ظاهراً یا نمی‌شنوند برخی هوادارانشان چه شعار‌هایی سر می‌دهند یا اینکه خودشان را به نشنیدن زده‌اند و فقط فحش و ناسزا‌های طرف مقابل را می‌شنوند. کشور عزیز ما ایران در میانه یک جنگ تمام‌عیار با امریکا و رژیم صهیونیستی است، جنگی که وحدت و انسجام مردم متعهد ایران به فرموده رهبر شهیدمان باعث شده این جای کار با برتری ایران پیش برود و نقشه‌های دشمنان نقش بر آب شود، اما ظاهراً عده‌ای هستند که می‌خواهند این وحدت ملی را به هر شکل ممکن خدشه‌دار کنند، حتی روی سکو‌های فوتبال.
عده‌ای که هیچ بعید نیست برای برهم زدن فضای کشور از سوی دشمنان قسم‌خورده ایران و ایرانی برنامه و دستور داشته باشند. قاطعانه باید گفت که ما بر سر تمامیت ارضی کشورمان با هیچ‌کس تعارف نداریم، پس باید جلوی این اتفاق را هم مانند فحاشی‌ها گرفت، چراکه اگر جلوی این نقشه گرفته نشود، هیچ بعید نیست از ورزشگاه‌های دیگر و با شعار‌های قومیتی دیگر هم شنیده شود.
منبع: جوان آنلاین
