گروه ورزشی برنا/ ماجرای محمد بیرانوند و اختلافات اخیر او با کادر فنی تیم ملی تیراندازی، فراتر از یک اختلاف بر سر مربی و شیوه تمرین، پرسشی جدی را پیش روی ورزش قهرمانی قرار می‌دهد: آیا استعداد و موفقیت‌های اولیه می‌تواند به ورزشکار اجازه دهد برای ساختار تیم ملی تعیین تکلیف کند؟
بیرانوند، تیرانداز ۱۸ ساله ایران، در ابتدای مسیر حرفه‌ای خود قرار دارد و بی‌تردید از ظرفیت تبدیل شدن به یکی از چهره‌های آینده تیراندازی کشور برخوردار است اما رسیدن به قله قهرمانی، علاوه بر توانایی فنی، به انضباط، پذیرش مسئولیت و احترام به قواعد حرفه‌ای و پایبندی به اصول ورزش قهرمانی و حرفه ای نیاز دارد. ترک اردو در پی اختلاف بر سر تغییر سرمربی و درخواست حضور مربی شخصی، نمی‌تواند راهکار مناسبی برای حل اختلافات باشد. مطالبات فنی ورزشکاران باید شنیده شود اما شنیدن خواسته‌ها به معنای پذیرش بی‌قیدوشرط آن‌ها نیست.
تعیین ساختار کادر فنی و شیوه اداره تیم ملی بر عهده مسئولان ذی‌صلاح است و هیچ ورزشکاری نمی‌تواند خواسته شخصی خود را به شرط ادامه حضور در تیم ملی تبدیل کند. عادی شدن چنین رفتاری، به تدریج اقتدار کادر فنی را تضعیف می‌کند و راه را برای گسترش ورزشکارسالاری هموار خواهد ساخت. در این میان، مربیان پیشین نیز مسئولیتی مهم دارند.
اگر دغدغه آن‌ها واقعاً آینده شاگردشان است، باید او را به پذیرش شرایط جدید، همکاری با سرمربی منصوب‌شده و ادامه مسیر حرفه‌ای تشویق کنند نه اینکه بر آتش این اختلاف دامن بزند و یا برای ایجاد حاشیه برای فدراسیون و یا ورزشکار خود با رسانه‌ها تماس بگیرد و پای جریان‌های بیرونی را به مسأله باز کند و یک نوجوان ۱۸ ساله را وارد هیجانات رسانه‌ای کند. اختلاف احتمالی با مدیریت یا کادر فنی جدید، نباید به عاملی برای دور شدن ورزشکار از تمرینات و فرصت‌های پیشرفت تبدیل شود.
بیرانوند هنوز فرصت جبران و ساختن آینده‌ای درخشان را دارد اما این مسیر با اصرار بر خواسته‌های فردی و تقابل با ساختار تیم ملی هموار نمی‌شود. در ورزش قهرمانی، استعداد زمانی به افتخار تبدیل می‌شود که در کنار انضباط و مسئولیت‌پذیری قرار بگیرد و در غیر این صورت، حاشیه‌ها می‌توانند جای پیشرفت را بگیرند. فدراسیون تیراندازی نیز باید در عین توجه به مطالبات منطقی ورزشکار، در برابر هرگونه رفتار خارج از چارچوب حرفه‌ای موضعی روشن داشته باشد. حمایت از یک استعداد جوان، به معنای پذیرفتن ورزشکارسالاری نیست؛
بلکه جلوگیری از شکل‌گیری رفتاری است که می‌تواند آینده همان استعداد را به خطر بیندازد. انتهای پیام/
منبع: خبرگزرای برنا
