معترضان در کشورهای مختلف اروپایی، از جمله اسپانیا، فرانسه و پرتغال، به خیابان‌ها رفته‌اند تا نسبت به وضعیت مدارس و بحران گسترده‌تر هزینه‌های زندگی اعتراض کنند. در فرانسه، دانش‌آموزان دبیرستانی در جریان اعتراضاتی که اغلب به خشونت کشیده شد، با پلیس درگیر شدند؛ دلایل این اعتراضات شامل ساعات طولانی حضور در مدرسه، کمبود معلم، فرسودگی کلاس‌های درس و سیستم غیرشفاف پذیرش دانشگاه‌هاست. دانش‌آموزان اغلب ماه‌ها از آموزش محروم می‌مانند، زیرا جایگزینی برای معلمان غایب تعیین نمی‌شود.
گروه‌های دیگری از معترضان نیز به راهپیمایی‌های دانش‌آموزی پیوستند تا نارضایتی خود را نسبت به افزایش هزینه‌های زندگی ابراز کنند؛ از جمله اعتراض به قیمت سوخت که پس از جنگ ایران و بسته شدن عملا کامل تنگه هرمز، افزایش یافته است. به گزارش گاردین، کنفدراسیون عمومی کار (CGT)، یکی از بزرگ‌ترین اتحادیه‌های کارگری فرانسه، ضمن حمایت از این اعتراضات، خواستار کاهش قیمت‌ها، افزایش حقوق بازنشستگی و بالا رفتن دستمزد‌ها شده است. امانوئل مکرون، رئیس‌جمهور فرانسه پس از دو دوره تصدی این مقام، اکنون به پایان دوران حضور خود در کاخ الیزه نزدیک می‌شود.
در آن سوی کوه‌های پیرنه، در اسپانیا، فعالان در ماه سپتامبر (شهریور) در اعتراض به قیمت مسکن به خیابان‌ها رفتند؛ جرقه این اعتراضات با تخلیه اجباری یک زن ۸۷ ساله از خانه‌اش زده شد؛ اقدامی که پس از افزایش ۲۳۰ درصدی اجاره‌بها توسط یک صندوق سرمایه‌گذاری صورت گرفت؛ ماریکارمن آباسکال، دو هفته پس از بستری شدن در بیمارستان، درگذشت. معترضان خواستار کاهش اجاره‌بها، توقف تخلیه‌های اجباری و ممنوعیت خرید املاک توسط صندوق‌های سرمایه‌گذاری شده‌اند. درخواست‌های مشابهی در پرتغال (در آن سوی شبه‌جزیره ایبری) مطرح شد و صد‌ها نفر در مرکز لیسبون گرد هم آمدند.
بر اساس آمار‌های رسمی، قیمت مسکن در پرتغال بین سال‌های ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۴ حدود ۱۲۴ درصد افزایش یافته است؛ نرخی که حدود دو برابر میانگین اتحادیه اروپا محسوب می‌شود. فشار بر بودجه خانوارها، محور اصلی راهپیمایی‌ها در میلان ایتالیا نیز بود؛ راهپیمایی روز شنبه گذشته که به آرامی آغاز شده بود، در نهایت با اقدام معترضان نقاب‌دار به خشونت کشیده شد؛ آنها به سمت پلیس ضدشورش سنگ، قطعات سنگ‌فرش و اشیاء دیگر پرتاب کردند و موانعی را که با میز‌های کافه ساخته شده بود، به آتش کشیدند.
در همین حال، اعتراضات در آلبانی علیه ادی راما، نخست‌وزیر این کشور روز یکشنبه وارد ششمین روز خود شد؛ معترضان اعلام کرده‌اند که نسبت به فساد موجود، کمبود فرصت‌های شغلی و پایین بودن استاندارد‌های آموزشی معترض هستند. اعتراضات در حوزه آموزش در فرانسه، در اواخر سپتامبر (مهر) و یک هفته پس از آغاز سال تحصیلی، شروع شد؛ با این حال، دامنه تظاهرات از آن زمان گسترده‌تر شده و به اوج خود رسید. روز شنبه گذشته همچنین نخستین روز از اعتراضات به هزینه‌های زندگی در کشورهای ایتالیا، پرتغال و بلژیک بود.
در آلبانی نیز از تابستان امسال اعتراضاتی در جریان است که جرقه آن با یک پروژه توسعه ساحلی لوکس زده شد؛ پروژه‌ای که جرد کوشنر، داماد دونالد ترامپ، از آن حمایت می‌کند. در فرانسه، دولت اعلام کرده است که برای جبران کمبود نیرو، ۳ هزار معلم جایگزین به کار خواهد گرفت و دانش‌آموزان را نیز در فرآیند تصمیم‌گیری‌های مربوط به مدارس مشارکت خواهد داد.
بیشتر بخوانید: کارشناس مسائل اروپا: جامعه فرانسه در آستانه گذار از ساختار فعلی است گستره اعتراضات از پاریس تا آتن و رم؛ در اروپا چه می‌گذرد؟
دولت فرانسه همچنین برنامه‌هایی را که برای بودجه سال آینده جهت افزایش برخی هزینه‌های ثبت‌نام دانشگاه‌ها در نظر گرفته بود، لغو کرد. اعتراضات به قیمت سوخت در اواسط سپتامبر نیز منجر به آن شد که کاخ الیزه اعلام کند دولت قصد دارد یارانه بنزین را برای برخی صنایع خاص افزایش دهد. پدرو سانچز، نخست‌وزیر سوسیالیست اسپانیا تلاش کرد قانونی اضطراری در حوزه مسکن به تصویب برساند که هدف آن حمایت از مستأجران در بازار اجاره بود، اما با مخالفت احزاب راست و راست افراطی در کنگره، این لایحه رد شد.
در پی این اتفاق، سانچز خواستار برگزاری انتخابات زودهنگام شد و به مردم این کشور گفت که برای پیشبرد تغییرات جدید، به یک «اکثریت ترقی‌خواه (پیشرو) گسترده‌تر» نیاز دارد. انتهای پیام/
منبع: خبرگزاری میزان
