بیست و چهارم مهرماه بود که دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا در اظهاراتی مدعی شد؛ «تأسیسات هسته‌ای آنها زیر میلیون‌ها تُن کوه مدفون شده است. اکنون در حال بررسی کوه کلنگ هستیم. شاید مجبور شویم به آنجا برویم. به آن نقطه حمله خواهیم کرد و به‌سرعت نابودش می‌کنیم». از همین جا بود که نام منطقه‌ای در استان اصفهان بیشتر بر سر زبان‌ها افتاد و امروز به یکی از کلمات کلیدی جست و جوی کاربران در فضای مجازی بدل شده است؛ «کوه کلنگ».
منطقه‌ای که در برخی محافل ادعا می‌شود، اورانیوم غنی شده ایران در آن قرار دارد و گمانه‌زنی‌هایی درباره احتمال حمله هوایی آمریکا و انهام آن بیش از پیش به نقل محافل رسانه‌ای و دیپلماتیک بدل شده است. همچنین در این رابطه، سی‌ان‌ان در گزارشی مدعی شده بود که ارتش آمریکا طرح‌های جدیدی برای حمله به زیرساخت‌های انرژی و تأسیسات هسته‌ای ایران تهیه کرده که شامل احتمال استفاده از بمب موسوم به «مادر همه بمب‌ها» می‌شود.
بمبی که GBU-۴۳/B MOAB نام داشته و بزرگ‌ترین بمب غیرهسته‌ای زرادخانه آمریکا است و گفته می‌شود که احتمال استفاده آمریکا در حمله ادعایی به کوه کلنگ مورد استفاده قرار بگیرد. اما نکته قابل توجه درباره حواشی و اخبار پیرامون از سرگیری تجاوز آمریکا به ایران و مورد حمله قرار دادن کوه کلنگ، اظهار نظرهایی است که در 24 ساعت گذشته مطرح شده و افکار عمومی داخل کشور را سخت به خود درگیر کرده است. در جایی که یکی از خبرنگاران قدیمی صدا و سیما-که اکنون، ظاهرا در کسوت روابط‌عمومی یکی از چهره‌های متمول و سرشناس فعالیت دارد-در توئیتی ادعا کرده؛
«آمریکا از ایران خواسته به کوه کلنگ حمله کند اما ایران پاسخ ندهد. صحبت های امروز ترامپ هم حکایت از جنگ در ۲۴ ساعت آینده دارد.» اظهاراتی عجیب که هر بیننده‌ای را درباره استناد راوی آن به اطلاعات ارائه شده دچار ابهام می‌کند. به این نحو که اساسا اگر فرض را هم بر صحت ادعای خبرنگار سابق تلویزیون بگذاریم، سوال مهم و ابهام اساسی در اینجاست که وی با استناد به کدام اطلاعات اقدام به طرح چنین ادعای بزرگی کرده است؟ منبع ادعای او کدام نهاد یا کدام شخصیت سیاسی است؟
اطلاعاتی که ناگفته پیداست در بحبوحه تنشی سنگین علیه کشور، دارای دسترسی بوده و یحتمل مهر محرمانگی در خود دارد. به هر حال، مردم باید بدانند که در وضع کنونی که از آن به عنوان وضعیت جنگی یاد می‌شود، این شخص چگونه توانسته به چنین اطلاعاتی دسترسی پیدا کند و اینطور بی‌پروا و صریح به تشویش افکار عمومی بپردازد. از منظر دیگر، ما به عنوان رسانه‌نگاران این جامعه، اساسا مطالبه برخورد با آزادی بیان افراد را نداریم اما سوال‌مان در اینجاست که اگر همین اطلاعات یا ادعاها توسط یک خبرنگار دیگر مطرح شده بود، وی با چه سرنوشتی روبرو می‌شد؟
نسبت این ادعاهای مطرح شده با امنیت ملی مملکت چگونه تعریف می‌شد؟ سوال دیگر اینکه این شخص از جانب کدام کسوت خود، اقدام به طرح چنین ادعاهایی کرده؟ هنوز خبرنگار است؟ اگر بله؛ در کدام رسانه مشغول است؟ آیا از جایگاه روابط عمومی فلان ابرمال سخن گفته؟ خب! چه ارتباطی با این سمت او دارد؟ با چه ساز و کاری به این اطلاعات دست پیدا کرده که بیش از بسیاری از مسئولان سطح بالای کشور خبر دارد که آمریکا از ایران چه خواسته، پاسخ تهران به این درخواست چه بود؟ آیا با باراک راوید جدیدی، این بار در تهران روبرو هستیم؟
جالب توجه اینکه این خبرنگار سابق، بعدتر طی توئیتی، مدعی شده که برداشت‌ها از توئیت او اشتباه بوده! و منظور وی، استنباطش از اظهارات مقامات مقابل بوده است! همینطور، رئیس اتاق مشترک ایران و چین نیز در توئیتی، مدعی شده بود؛ «تا ۴۸ ساعت آینده کوه کلنگ سرخط همه خبرهاست». جالب اینکه مجیدرضا حریری در پاسخ به پیگیری‌های آوش درباره مبنای این ادعا نیز گفت؛ «من همان توئیت را هم پاک کردم که به کسی پاسخی ندهم!» شهریاری، عضو کمیسیون امنیت ملی مجلس در گفت‌وگو با آوش: لابد خبرنگار سابق، اطلاعات و ارتباطاتی با آمریکایی‌ها دارد که چنین اطلاعاتی را منتشر کرده!
در همین رابطه، محمد مهدی شهریاری، عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس در گفت‌وگویی با آوش با اشاره به گمانه‌زنی‌ها پیرامون حمله احتمالی به کوه کلنگ، عنوان داشت: من به این دلیل که اطلاع دقیقی از ابعاد این مسئله ندارم، نمی‌توانم درباره آن اظهار نظر کنم. این دست اظهارات واکنش نشان داده و خاطرنشان کرد: حتما ایشان-خبرنگار سابق صدا و سیما-یک اطلاعات و ارتباطاتی با آمریکایی‌ها دارد که چنین اطلاعاتی را منتشر کرده! در کشور ما، متاسفانه این مباحث نرمال شده و کسانی هستند که سخنان هر از گاه آنها به خودی خود، مصداق تهدید علیه امنیت ملی است.
ظاهرا کسی با این افراد هم کاری ندارد! این نماینده مردم بجنورد در مجلس، همچنین تصریح کرد: این روزها از تحرکات دشمن، متوجه می‌شویم که بالاخره یک خبرهایی هست. به هر حال یا بنا دارند که ایران را تحت فشار قرار بدهند یا مسئله، جدی است که این مهم را نیروهای نظامی با توجه به تسلطی که بر منطقه و فعالیت‌های دشمن دارند باید بگویند. وی اضافه کرد: یعنی اگر لازم هم بوده که مردم در جریان قرار بگیرند، این نیروهای نظامی هستند که باید مردم را در جریان بگذارند.
نه اینکه هر کسی، یک نظری بگوید، نگرانی برای مردم ایجاد کند، زندگی‌شان را مختل کند، اطمینان خاطر برای هر اقدام و سرمایه‌گذاری را از آنها سلب کند و هیچ دغدغه‌ای هم بابت این مسائل نداشته باشد. شهریاری، عنوان داشت: متاسفانه این موضوعات به یک رویه بدل شده و هر کس، هرچیزی دلش بخواهد، می‌گوید و احدی هم با او کاری ندارد! دشمن، تجهیزات زیاد و نیروهای زیادی به منطقه آورده و تجهیزات و سوخت‌رسان‌های غول‌پیکری آورده و شاید بتوان درباره این مسئله، یک برداشت‌هایی کرد. اما این مسئله به این معنا نیست که حتما یک حمله نظامی گسترده‌ای انجام خواهد گرفت.
شاید هم می‌خواهند یک تفرق ملی ایجاد کرده و بدون اینکه حمله‌ای انجام دهند، نتیجه لازم را بگیرند. شاید هم بنای دشمن بر ایجاد جنگ روانی است که متاسفانه عده‌ای هم در داخل با این حرکات همراهی می‌کنند. وی در پایان نیز، اظهار داشت: در شرایط بحرانی که امروز در آن قرار داریم، طرح چنین ادعاهایی بر خلاف امنیت ملی و تضییع کننده آن تلقی می‌شود.
منبع: آوش
