آیا تناسب اندام فقط به وزن بستگی دارد؟

وزن یکی از اطلاعاتی است که درباره بدن داریم، اما به تنهایی نمی تواند وضعیت آمادگی جسمانی، ترکیب بدنی و ظاهر اندام را توضیح دهد.

به گزارش بازرگانی خبرگزاری مهر، چند هفته پیاده‌روی کرده اید، لباس هایتان راحت تر شده و هنگام بالا رفتن از پله ها کمتر خسته می شوید؛ اما ترازو تغییر چندانی نشان نمی دهد. آیا باید نتیجه گرفت که تلاش شما بی فایده بوده است؟ پاسخ کوتاه، خیر است. وزن یکی از اطلاعاتی است که درباره بدن داریم، اما به تنهایی نمی تواند وضعیت آمادگی جسمانی، ترکیب بدنی و ظاهر اندام را توضیح دهد.

برای شناخت تناسب اندام باید از عدد روی ترازو فاصله گرفت و تصویر کامل تری دید؛ تصویری که در آن میزان عضله و چربی، توان حرکتی، عادت های روزانه و تفاوت های طبیعی بدن افراد کنار یکدیگر قرار می گیرند. حتی آنچه در آینه می بینیم، همیشه نشانه دقیقی از وضعیت سلامت نیست.

چرا دو نفر با وزن یکسان، اندام متفاوتی دارند؟

وزن بدن حاصل مجموع عضله، چربی، استخوان، آب و سایر بافت هاست. ترازو این اجزا را از یکدیگر جدا نمی کند. به همین دلیل، دو نفر با قد و وزن مشابه ممکن است از نظر اندازه دور کمر، فرم بدن و توان بدنی تفاوت داشته باشند.

عضله در وزن برابر، حجم کمتری از چربی اشغال می کند. بنابراین تفاوت در نسبت عضله و چربی می تواند یکی از دلایل متفاوت بودن ظاهر بدن افراد هم وزن باشد. محل توزیع چربی و ساختار استخوانی نیز در این تفاوت نقش دارند. انتظار داشتن یک فرم ثابت از همه بدن ها، این واقعیت ها را نادیده می گیرد.

آیا شاخص توده بدنی برای ارزیابی کافی است؟

شاخص توده بدنی یا BMI از نسبت وزن به مجذور قد به دست می آید و برای غربالگری اولیه کاربرد دارد. با این حال، این شاخص نمی تواند مشخص کند چه مقدار از وزن فرد مربوط به عضله و چه مقدار مربوط به چربی است. محل تجمع چربی نیز از روی آن مشخص نمی شود.

پس وزن و BMI اطلاعات مفیدی هستند، اما برای قضاوت درباره سلامت یا تناسب اندام کافی نیستند. در ارزیابی فردی، سابقه سلامت، اندازه دور کمر، وضعیت فعالیت بدنی و بررسی متخصص می توانند تصویر روشن تری ارائه کنند. ظاهر لاغر هم به تنهایی تایید کننده سلامت نیست.

برای بررسی پیشرفت، چه چیزهایی را دنبال کنیم؟

اگر تمام توجه خود را به وزن روزانه محدود کنیم، ممکن است بخشی از تغییرات را نبینیم. میزان آب بدن، زمان وزن کشی و محتویات دستگاه گوارش می توانند عدد ترازو را جابه جا کنند. دنبال کردن روند تغییرات در شرایط مشابه، از مقایسه چند عدد پراکنده قابل استفاده تر است.

در کنار وزن، این نشانه ها نیز می توانند برای ثبت تجربه شخصی مفید باشند:

راحت تر انجام دادن فعالیت هایی مانند پیاده روی و بالا رفتن از پله ها؛

پیشرفت تدریجی در قدرت و استقامت هنگام تمرین؛

تغییر اندازه دور کمر با روش اندازه گیری ثابت؛

تغییر نحوه قرار گرفتن لباس ها روی بدن؛

توانایی ادامه دادن عادت های سالم در طول زمان.

این نشانه ها جای تشخیص پزشکی را نمی گیرند، اما کمک می کنند پیشرفت را فقط با یک عدد تعریف نکنیم. برای مثال، فردی که فعالیت منظم را وارد برنامه خود کرده است، ممکن است پیش از مشاهده تغییر محسوس در وزن، تفاوتی در توان انجام کارهای روزانه احساس کند.

عادت های روزانه چه نقشی در تناسب اندام دارند؟

تحرکی که بتوان آن را ادامه داد

برنامه ای که با شرایط زندگی هماهنگ باشد، امکان تداوم دارد. پیاده روی، دوچرخه سواری یا فعالیت های دیگر را می توان متناسب با توان فرد انتخاب کرد. سازمان جهانی بهداشت برای بزرگسالان، دست کم ۱۵۰ تا ۳۰۰ دقیقه فعالیت هوازی با شدت متوسط در هفته توصیه می کند. نوع و مقدار فعالیت برای افراد دارای بیماری یا محدودیت حرکتی باید متناسب با شرایط آنان تنظیم شود.

تناسب اندام فقط به کم شدن اندازه ها محدود نیست؛ توان بلند شدن از صندلی، حمل خرید روزانه و انجام کارهای معمول نیز اهمیت دارد. تمرین های تقویتی متناسب با توان فرد می توانند بخشی از برنامه فعالیت بدنی باشند. افزایش شدت تمرین باید تدریجی باشد و اجرای درست حرکت ها جدی گرفته شود.

تغذیه ای متناسب با نیاز فرد

حذف خودسرانه وعده ها یا انتخاب رژیم های سخت، برنامه مناسبی برای همه نیست. نیاز غذایی افراد با توجه به سن، میزان فعالیت و وضعیت سلامت تفاوت دارد. وعده های متنوع، منابع مناسب پروتئین، سبزیجات، میوه و توجه به مقدار مصرف، مبنایی برای تنظیم برنامه غذایی هستند. اگر کاهش وزن ضرورت دارد، هدف گذاری باید بر اساس شرایط فرد انجام شود.

تناسب ظاهری اندام با تغییر ترکیب بدن چه تفاوتی دارد؟

گاهی منظور از تناسب اندام، سلامت و توان جسمانی است و گاهی منظور، نحوه دیده شدن بدن در لباس. این دو مفهوم با هم ارتباط دارند، اما یکسان نیستند. برش لباس، اندازه مناسب و نحوه قرار گرفتن پارچه می توانند ظاهر اندام را تغییر دهند، بدون آنکه میزان چربی یا عضله بدن تغییر کرده باشد.

پوشاک فرم دهنده نیز باید با همین نگاه بررسی شود. تغییر ظاهر بدن هنگام پوشیدن این محصولات، به معنای چربی سوزی، کاهش وزن یا تغییر دائمی فرم بدن نیست. داشتن انتظار روشن از کاربرد یک پوشش، انتخاب را منطقی تر می کند و مانع تاثیرپذیری از وعده های غیرواقعی می شود.

در انتخاب پوشاک فرم دهنده به چه نکاتی توجه کنیم؟

برای انتخاب گن، ابتدا باید کاربرد مورد انتظار مشخص باشد. اندازه گیری طبق جدول سایز همان محصول، بررسی جنس پارچه، کیفیت دوخت و راحتی هنگام نشستن و حرکت کردن، از نکاتی هستند که نباید نادیده گرفته شوند. انتخاب سایز کوچک با هدف فشار زیاد، معیار مناسبی برای خرید نیست.

در بررسی مدل های گن ساعت شنی، توجه به طول بالاتنه، محل قرارگیری قزن ها و ساختار محصول اهمیت دارد. تعداد فنر یا ظاهر محصول به تنهایی مشخص نمی کند که یک مدل برای فرد مناسب است. فشار آزاردهنده، درد، بی حسی یا محدود شدن تنفس نشانه هایی برای قطع استفاده هستند.

هنگام مقایسه انواع گن بادی شیپر نیز باید میزان پوشش، محل درزها و هماهنگی مدل با لباس مورد نظر بررسی شود. جدول سایز هر محصول را جداگانه بخوانید؛ سایز درج شده روی لباس های معمولی، لزوما برای انتخاب این پوشاک کافی نیست. محصولات مخصوص دوره پس از جراحی نیز کاربرد جداگانه دارند و انتخاب آنها باید مطابق نظر پزشک باشد.

انتخاب آگاهانه با شناخت نیاز شروع می شود

وزن، بخشی از شناخت بدن است؛ نه تمام آن. برای بررسی تناسب اندام باید ترکیب بدنی، توان حرکتی و عادت های روزانه را هم در نظر گرفت. در کنار این موضوع، انتخاب پوشش مناسب می تواند به ظاهر مرتب لباس کمک کند، اما جای فعالیت بدنی و مراقبت از سلامت را نمی گیرد.

برای افرادی که قصد بررسی پوشاک فرم دهنده را دارند، فروشگاه فیت گن امکان مشاهده مدل های مختلف را فراهم کرده است. مطالعه مشخصات هر محصول، مقایسه ساختار مدل ها و مراجعه به راهنمای اندازه گیری، نقطه شروع انتخاب است؛ انتخابی بر اساس نیاز و اندازه های واقعی بدن، با انتظاری روشن از کاربرد محصول.

این مطلب، یک خبر آگهی بوده و خبرگزاری مهر در محتوای آن هیچ نظری ندارد.

منبع: خبرگزرای مهر