آندره آناستازی یکی از مربیان برجسته والیبال جهان است؛ مربی‌ای که هم با تیم‌های ملی و هم با باشگاه‌های سطح اول اروپا کار کرده و حالا سرمربی تیم برلین در بوندس‌لیگا آلمان است. این مربی باتجربه ایتالیایی که سابقه هدایت تیم‌های ملی و باشگاه‌های بزرگ اروپا را در کارنامه دارد، در گفت‌وگوی اختصاصی با خبرگزاری میزان، تفاوت سبک بازی تیم‌های آسیایی به‌ویژه ایران و ژاپن با تیم‌های اروپایی را تشریح کرد.
او ضمن تحسین پتانسیل بالای بازیکنان ایرانی، تأکید کرد که مهم‌ترین حلقه مفقوده تیم ملی ایران، ثبات و ذهنیت تمرینی قوی است و برای رسیدن به سطح جهانی باید روی سرویس و دریافت تمرکز ویژه‌ای صورت گیرد. در این گفت‌و‌گو، او با صراحت از تفاوت‌های واقعی بین والیبال آسیایی و اروپایی سخن می‌گوید، عملکرد ایران در برابر ژاپن را تحلیل می‌کند و توصیه‌های تاکتیکی مشخصی به تیم ملی ایران ارائه می‌دهد. آناستازی معتقد است ایران استعداد‌های زیادی دارد، اما برای تبدیل شدن به یک قدرت پایدار در سطح جهانی، باید روی ثبات، سیستم واحد و دو مهارت کلیدی سرویس و دریافت کار کند.
میزان: با توجه به تجربه گسترده‌تان در والیبال بین‌المللی، بزرگ‌ترین تفاوت سبک بازی تیم‌های آسیایی (به‌ویژه ایران و ژاپن) با تیم‌های اروپایی را چه می‌دانید؟ تفاوت خیلی بزرگی نمی‌بینم. تیم ملی ژاپن کمی متفاوت است، چون از نظر فیزیکی به اندازه تیم‌های دیگر قوی نیست. اما اگر ایران را با بقیه تیم‌ها مقایسه کنم، تفاوت چشمگیری نمی‌بینم. آن‌چه می‌توانم بگویم این است که تیم‌های اروپایی و سطح بالا واقعاً خیلی منظم هستند؛ در هر موقعیت دقیقاً می‌دانند چه باید بکنند. آنها همیشه در لیگ‌های سطح بالا بازی می‌کنند و به همین دلیل سال‌به‌سال پیشرفت می‌کنند.
این تنها تفاوت است. اما وقتی تیم ملی ایران را می‌بینم، همیشه پتانسیل عظیمی در آن مشاهده می‌کنم. در بازی ایران و ژاپن، کدام جنبه از عملکرد ایران بیشتر شما را تحت تأثیر قرار داد و بزرگ‌ترین نقطه قوت تیم را چه می‌دانید؟ ** ژاپن در پنج-شش سال اخیر خیلی پیشرفت کرده است. آنها با مربی قبلی (فیلیپ بلان) و بعد با لورانتینی ثبات داشتند. لورانتینی تجربه زیادی در لیگ ژاپن هم دارد. بازیکنان کلیدی ژاپن در خارج از کشور هم بازی کرده‌اند و می‌دانند چطور در سطح بالا رقابت کنند. آنها خیلی فنی هستند و از نظر فنی از تیم ایران بهترند.
همیشه می‌دانند چه باید بکنند و در بخش‌های دفاعی والیبال (دریافت، دفاع، پاس دوم، توپ آزاد و غیره) هم خیلی خوب هستند. در مورد ایران، بازیکنان جالب و جوان زیادی دارد و والیبال در ایران واقعاً مهم است. اما چیزی کم دارد: ثبات. یک مسابقه خوب بازی می‌کنند و مسابقه بعد ضعیف. باید ذهنیت تمرینی قوی‌تری داشته باشند تا بتوانند مدام در سطح بالا بازی کنند. ایران در سال‌های اخیر بازیکنان بااستعداد زیادی پرورش داده است. به نظر شما مهم‌ترین قدم برای تبدیل این استعداد‌ها به بازیکنان سطح جهانی چیست؟ باید با آنها کار کرد و مطالعه کرد. نمی‌توان بدون کار کردن با تیم، نظر داد.
روبرتو پیاتزا یکی از بهترین مربیان دنیا است و قطعاً تمام تلاشش را کرده، اما امسال با توجه به شرایط کشور، تمرکز بازیکنان روی والیبال سخت بود و در لیگ ملت‌ها هم آن‌طور که باید متمرکز نبودند. مهم‌ترین چیز این است که همه در یک جهت کار کنند و یک سیستم واحد داشته باشند. بعد از آن، برای نتیجه گرفتن در سطح بالا باید در سرویس و دریافت واقعاً رقابتی باشند. از دیدگاه تاکتیکی، اگر بخواهید یک توصیه مهم به تیم ملی ایران بدهید، روی کدام بخش بیشتر تمرکز می‌کنید (دریافت، دفاع روی تور، سرویس یا حمله) و چرا؟
باید در سرویس و دریافت رقابتی باشید اگر می‌خواهید نتیجه سطح بالا بگیرید. این دو بخش پایه و اساس هستند. در طول دوران مربی‌گری‌تان با تیم‌های ملی و باشگاه‌های بزرگ کار کرده‌اید. تجربه شما با باشگاه فعلی‌تان چه تفاوتی با تجربیات قبلی دارد و مهم‌ترین هدف‌تان با این تیم چیست؟ این فصل به برلین آمدم به چند دلیل: اول اینکه خیلی به ایتالیا نزدیک است و برای من و خانواده‌ام راحت‌تر است. تیم برای بوندس‌لیگا آلمان خیلی خوب است، باشگاه فوق‌العاده منظم است و شهر هم عالی است. هدف اصلی ادامه دادن مسیر قهرمانی است؛ این باشگاه در ده سال اخیر خیلی قهرمان شده.
در کنار آن می‌خواهم بازیکنان را خیلی پیشرفت دهم. خیلی از بازیکنان تجربه سطح بالا ندارند. برلین باشگاهی است که بازیکنان بعد از اینجا به بهترین لیگ‌های دنیا می‌روند. دوست دارم در پایان فصل باشگاه‌های زیادی از سراسر دنیا سراغ بازیکنانم بیایند؛ این یعنی کارم را خوب انجام داده‌ام. یک طرف قهرمانی و طرف دیگر پیشرفت فردی بازیکنان با پتانسیل بالا. انتهای پیام/
منبع: خبرگزاری میزان
