کاخ ریاست‌جمهوری لبنان اعلام کرد که عون همچنین از روبیو خواسته تا بر اسرائیل فشار بیاورد تا حملات و ویرانگری‌های خود در جنوب لبنان را متوقف کند. این در حالی است که حملات سنگین اسرائیل در سراسر جنوب لبنان ادامه دارد؛ جایی که ده‌ها روستا به‌طور سیستماتیک تخریب شده‌اند و مناطق وسیعی به‌رغم توافق‌نامه‌ای که در ماه ژوئن امضا شد، همچنان تحت اشغال نظامی اسرائیل هستند. بر همین اساس، بخش اعظمی از گستره تحت اشغال اسرائیل در جنوب لبنان، اکنون به سرزمینی بایر و ویرانه‌ای از روستاهای عمدتا نابودشده تبدیل شده است.
«کریستینا گلدبام»، «ساموئل گراندوس» و «آدینا رنر» در گزارشی برای نیویورک‌تایمز نوشتند، تحلیل تصاویر ماهواره‌ای نشان می‌دهد که بیشتر این روستاها پس از آتش‌بس ماه آوریل توسط اسرائیل با خاک یکسان شده‌اند؛ اقدامی که تل‌آویو ادعا می‌کند برای ازبین‌بردن تهدیدهای حزب‌الله انجام داده است. بر اساس تحلیل نیویورک‌تایمز، از میان ۶۰شهرک و روستای واقع در جنوب لبنان تحت اشغال اسرائیل، ۴۸روستا عمدتا تسطیح شده و با خاک یکی شده‌اند. ابعاد این تخریب سیستماتیک، هراس بسیاری از لبنانی‌ها را برانگیخته که اسرائیل در پی خالی‌کردن دائمی این سرزمین از سکنه است.
همزمان، نیروهای اسرائیلی زیرساخت‌های جدیدی احداث کرده‌اند که نشان‌دهنده برنامه‌ریزی برای حضور نظامی طولانی‌مدت است. از زمان آتش‌بس ماه آوریل، حدود ۶۶,۷۷۳,۰۹۵ مترمربع از زمین‌های این بخش از جنوب لبنان – از جمله زمین‌های کشاورزی – بر اثر آتش‌سوزی‌های بزرگ (که غالبا همزمان با عملیات‌های نظامی اسرائیل در منطقه بوده) سوزانده شده‌اند. این آتش‌سوزی‌ها که حدود ۱۱درصد از منطقه تحت اشغال اسرائیل را نابود کرده، به‌سرعت گسترش یافتند؛ درحالی‌که آتش‌نشانان لبنانی قادر به ورود به منطقه اشغالی برای مهار آنها نبودند.
این تخریب‌ها نه‌تنها چشم‌انداز طبیعی و فیزیکی، بلکه ساختار جمعیتی و مذهبی جنوب لبنان را نیز دگرگون کرده است. تقریبا تمام روستاهایی که دیگر قابل‌سکونت نیستند، عمدتا شیعه‌نشین بوده‌اند. در مقابل، اقلیت روستاهایی که از شدیدترین آسیب‌ها در امان مانده‌اند، عمدتا مسیحی‌نشین، دروزی‌نشین یا سنی‌نشین بوده‌اند. ارتش اسرائیل به بسیاری از این ساکنان اطمینان داده بود که روستاهایشان در طول جنگ هدف قرار نخواهد گرفت و آنها توانسته‌اند در منازل خود بمانند؛ هرچند اکنون داخل منطقه اشغالی قرار دارند.
این تفاوت در سرنوشت متفاوت دو شهرک «بیت لایف» و «دبل» که تنها دو مایل از هم فاصله دارند، کاملا مشهود است. شهرک عمدتا شیعه‌نشین بیت لایف از زمان آتش‌بس تقریبا به‌طور کامل با خاک یکسان شده، درحالی‌که شهرک مسیحی‌نشین دبل تا حد زیادی دست‌نخورده باقی مانده است. کارشناسان می‌گویند ابعاد ویرانی در جنوب لبنان از خسارات جنگ داخلی ۱۵ساله این کشور، چندین تهاجم خارجی و دو جنگ قبلی میان اسرائیل و حزب‌الله فراتر رفته است. «مهند حاج علی»، پژوهشگر ارشد مرکز خاورمیانه کارنگی در بیروت، می‌گوید: «سطح خشونت، ابعاد و ابزارهای تخریب با هر آنچه در گذشته دیده‌ایم متفاوت است.
تک‌تک زیرساخت‌ها در حال نابودی است، گویی هدف این است که حتی در صورت عقب‌نشینی اسرائیل، از بازگشت مردم در آینده نزدیک جلوگیری شود.» «یسرائیل کاتس»، وزیر جنگ اسرائیل، اعلام کرده رویکرد این رژیم در جنوب لبنان بر اساس تاکتیک‌های به‌کاررفته در غزه الگوبرداری شده است؛ جایی که ارتش اسرائیل محله‌ها را به تل خاکستر تبدیل کرد.
او در ماه مارس گفت: «تمام منازل در روستاهای نزدیک مرز لبنان، طبق الگوی به‌کاررفته در رفح و بیت‌حانون در غزه تخریب خواهند شد تا تهدیدهای نزدیک مرز برای ساکنان شمال به‌طور دائمی برطرف شود.» بر اساس داده‌های موسسه «آکلد» (پروژه داده‌های مکان و رویدادهای مناقشات مسلحانه)، نیروهای اسرائیلی از زمان اعلام آتش‌بس صدها انفجار و تخریب کنترل‌شده را در روستاهای تحت کنترل خود انجام داده‌اند. ویدئوها و عکس‌ها نشان می‌دهند که ارتش اسرائیل در برخی موارد از پهپادها برای کارگذاری مواد منفجره استفاده کرده است.
این تخریب‌ها، چشم‌انداز باغ‌های زیتون، مزارع توتون و روستاهای چندصدساله را به سرزمینی بایر و خاکستری از آوارها تبدیل کرده است. «عادل حق»، استاد حقوق بین‌الملل در دانشکده حقوق دانشگاه روتگرز می‌گوید: «بخش عمده‌ای از تخریب‌هایی که در جنوب لبنان می‌بینیم با هدف درگیری‌های قریب‌الوقوع روی زمین نیست، بلکه درباره ایجاد یک وضعیت امنیتی جدید و بلندمدت است که پس از عقب‌نشینی نیروها یا در طول دوران اشغال وجود خواهد داشت.»
منبع: دنیای اقتصاد
