به گزارش گروه فرهنگی و هنری برنا، در متون معتبر روایی فریقین (شیعه و اهل سنت)، یکی از برجسته‌ترین و قطعی‌ترین حوادث عصر ظهور، نزول حضرت عیسی مسیح (ع) از آسمان و اقامه نماز ایشان به امامت حضرت ولی‌عصر، حجت بن الحسن المهدی (عج) است؛ روایتی که ریشه‌ای عمیق در منابع اصیل اسلامی دارد. 🔸 ۱.
استناد به منابع معتبر اهل سنت: در کتب شاخص اهل سنت مانند صحیح مسلم (کتاب الإیمان، باب نزول عیسی بن مریم)، صحیح بخاری و مسند احمد بن حنبل، از پیامبر اکرم (ص) نقل شده است که فرمودند: «چگونه خواهید بود هنگامی که پسر مریم در میان شما فرود آید، در حالی که امام شما از خود شماست؟» در تفاسیر و شروح این احادیث (مانند شرح نووی بر صحیح مسلم)، تصریح شده است که منظور از «امامت»، اقامه نماز جماعت است و اقتدای پیامبر بزرگی، چون حضرت عیسی (ع) به امام مهدی (عج)، نشانگر عظمت مقام و جایگاه منجی موعود است. 🔸 ۲.
تصریح در منابع شیعی: در منابع متقن شیعی نیز احادیث متواتری از ائمه معصومین (ع) نقل شده است. از جمله در کتاب الغیبه شیخ طوسی و کمال‌الدین شیخ صدوق، آمده است که پس از نزول حضرت عیسی (ع) در بیت‌المقدس (یا مسجد الحرام بر اساس برخی روایات)، آن حضرت به جلو می‌آید تا با حضرت مهدی (عج) گفت‌و‌گو یا اقامه نماز کند؛ اما حضرت ولی‌عصر (عج) به او می‌فرمایند: «پیش بیا و با مردم نماز بگزار.» و حضرت عیسی (ع) پشت سر ایشان نماز می‌خواند تا بر حقانیت و پیشوایی امام زمان (عج) بر جهانیان شهادت دهد. 🔸 ۳.
حکمت تاریخی و پیام سیاسی این رویداد: کارشناسان علوم دینی و تاریخ اسلام بر این باورند که این رخداد عظیم، فراتر از یک آیین عبادی، پیامی ژرف در سطح کلان تاریخ دارد: وحدت ادیان ابراهیمی: حضور حضرت عیسی (ع) به‌عنوان پیامبر اولواالعزم و تمکین ایشان در برابر امام معصوم، نماد همگرایی راستین پیروان انبیای الهی تحت لوای توحید و عدالت است.بطلان ادعا‌های باطل: این اقتدا، خط بطلانی بر تمام تحریفات انحرافی و ادعا‌های دروغین مدعیان دروغین مهدویت و مسیحیت استکباری می‌کشد.
منبع: خبرگزرای برنا
