ارتش عراق به دلیل ساختار نظامی روسی و نیز پیمان دوستی بین عراق و شوروی که در سال ۱۹۷۲ امضا شده به طور ثابت و دائم از زرادخانه روسیه تغذیه شده است و به موازات آن تسلیحات کشورهای دیگر نیز مورد استفاده قرار گرفته است. سیر صعودی و تصاعدی انهدام ماشین جنگی عراق به ویژه در دو سال آخر جنگ توسط رزمندگان اسلام، نیاز هرچه بیشتر ارتش بعث به سلاح‌های متنوع و مدرن را آشکار ساخت.
ساقط شدن بیش از ۱۵۰ فروند هواپیمای جنگی رژیم عراق تنها در عملیات والفجر ۸ و کربلای ۵ توسط رزمندگان اسلام و همچنین انهدام صدها دستگاه تانک و نفربر زرهی در این دو عملیات، ضعف هر چه بیشتر ماشین جنگی عراق را نمایان کرد و صاحبان صدام را بر آن داشت تا به آهنگ صدور اسلحه به رژیم بعث سرعت بخشد و از ضربه جدی و اساسی به پیکر ارتش عراق جلوگیری کنند. رژیم بعث نیز با بندبازی ماهرانه خویش و گرایش به غرب، همزمان از سلاح‌های شرقی و غربی بهره جست و ارتش عراق در واقع به کلکسیون تسلیحات متنوع از اقصی نقاط جهان بدل گردید.
نشریه فرانکفورتر آلگماینه چاپ آلمان در شماره ۱۰ اردیبهشت ماه ۱۳۶۷ خویش در این باره چنین می‌نویسد: «عراقی‌ها به اندازه کافی دارای اسلحه و مهمات می‌باشند، تانک‌ها، زره‌پوش‌ها و توپ‌های ساخت شوروی به اندازه توپخانه زرهی ساخت فرانسه قابل رؤیت می‌باشند، به نظر می‌رسد در مورد حمل و نقل به طور کلی تصمیم به استفاده از وسایل ساخت آلمان گرفته شده است. هزاران دستگاه کامیون ساخت آلمان شرقی از نوع ای- اف- آ و همچنین هزاران دستگاه کامیون بزرگ مرسدس بنز و اونی موگ دیده می‌شود.
در مسیری بی‌انتها، تریلرهای ساخت کارخانه فاون در حال حمل تانک‌های ساخت شوروی از جهبه به سوی مناطق دیگر می‌باشند، هلیکوپترها، ساخت شوروی، فرانسه و آلمان غربی هستند. جعبه‌های مهمات دارای مارک کشورهای مختلف می‌باشند، چنانچه به شمارش حروف الفبا از «الف» تا «ی» در مورد کشورهای تحویل دهنده بپردازیم، نام همه در لیست وجود دارد». همانگونه که ذکر شد درصد مهمی از تسلیحات عراق توسط شوروی تأمین می‌گردید. این کشور چه به طور مستقیم و چه از طریق کشورهای ثالث همچون چکسلواکی، لهستان، بلغارستان و… نیاز اصلی ارتش بعث را تأمین نمود.
به نوشته اسپرسو چاپ ایتالیا(4/2/66) شوروی تنها تا تابستان سال ۱۳۶۵ تسلیحاتی به ارزش حداقل ۱۰ میلیارد دلار برای دوست خود عراق ارسال نمود. و به ادعای ژون آفریک مورخه اوت ۱۹۸۸ شوروی در طول جنگ عراق با ایران چهارپنجم ساز و برگ نظامی ارتش بعث را تأمین کرد که در این میان هواپیماهای پیشرفته میگ ۲۵ و ۲۹ و همچنین موشک‌های دوربرد از جایگاه ویژه‌ای برخوردار است. چرا که ارتش عراق به وسیله همین جنگنده‌ها و موشک‌ها به اعماق خاک جمهوری اسلامی دست یافته و غیرنظامیان بی‌دفاع را در شهرها و روستاها آماج حملات خویش قرار داد.
موشک‌های «کندرلیک ودو» که هر از چندگاهی بر مناطق سکونی شهرهایمان می‌نشست و چندین انسان بی‌گناه را به خاک و خون می‌کشاند چیزی جز تکنولوژی صادراتی شوروی به عراق نبود، تکنولوژی غیرانسانی که رژیم عراق برای دستیابی به اهداف تجاوزطلبانه خود مورد استفاده قرار می‌داد. فراموش نکنیم که رژیم عراق با استفاده از سلاح‌های روسی به جنگ روانی در پشت جبهه‌های ما دامن زد و از این طریق جمهوری اسلامی را تحت فشار قرار داد.
منبع: جماران
