نورنیوز-گروه اجتماعی: آب آشامیدنی سالم از بنیادی‌ترین نیازهای انسانی و یکی از مؤلفه‌های تعیین‌کننده سلامت عمومی، رفاه اجتماعی و توسعه پایدار به شمار می‌رود. میزان دسترسی مردم به این منبع حیاتی، علاوه بر تأثیر مستقیم بر کیفیت زندگی، می‌تواند تصویری از وضعیت زیرساخت‌های خدماتی و توانایی کشورها در تأمین نیازهای اساسی شهروندان ارائه کند. مقایسه ۲۰ کشور در اطلاعات منتشرشده با استناد به سازمان جهانی بهداشت و صندوق کودکان سازمان ملل متحد، از تفاوت سطح پوشش دسترسی به آب آشامیدنی سالم در این کشورها حکایت دارد.
در صدر این فهرست، هفت کشور آلمان، بریتانیا، ایتالیا، یونان، سوئیس، فنلاند و ایرلند قرار دارند که هرکدام پوشش ۱۰۰ درصدی را ثبت کرده‌اند. این رقم نشان می‌دهد مطابق شاخص ارائه‌شده، تمام جمعیت محاسبه‌شده در این کشورها از سطح مورد سنجش دسترسی به آب آشامیدنی سالم برخوردارند. تحقق چنین پوششی، بیانگر گستردگی خدمات تأمین آب و اهمیت استمرار زیرساخت‌های مرتبط با سلامت عمومی است. پس از این گروه، نروژ با ۹۹.۹ درصد، لوکزامبورگ با ۹۹.۸ درصد و کانادا با ۹۹.۷ درصد قرار گرفته‌اند.
ایسلند با ۹۹.۴ درصد، استرالیا و اتریش هرکدام با ۹۹.۲ درصد نیز در جمع کشورهای دارای پوشش بسیار بالا هستند. سنگاپور با ۹۸.۷ درصد، پرتغال با ۹۷.۶ درصد، سوئد با ۹۷.۴ درصد و مالت با ۹۷.۱ درصد، دیگر کشورهای این فهرست‌اند که بیش از ۹۷ درصد جمعیت آنها از دسترسی ثبت‌شده به آب آشامیدنی سالم برخوردارند. در ادامه، اسپانیا با ۹۵.۷ درصد و مونته‌نگرو با ۹۵.۲ درصد قرار دارند. این ارقام نشان می‌دهد حتی در میان کشورهایی که به پوشش گسترده دست یافته‌اند، میزان دسترسی یکسان نیست و تفاوت‌هایی هرچند محدود در شاخص ثبت‌شده وجود دارد.
چنین اختلاف‌هایی اهمیت بررسی مستمر کیفیت خدمات، حفظ زیرساخت‌ها و شناسایی جمعیت‌های محروم از دسترسی مطلوب را برجسته می‌کند. ایران با ثبت رقم ۹۴.۴ درصد در جایگاه بیستم این فهرست قرار گرفته است. بر مبنای این آمار، سطح دسترسی در کشور بالاست، اما هنوز با پوشش کامل فاصله دارد. اختلاف ایران با کشورهایی که به پوشش ۱۰۰ درصدی رسیده‌اند، ضرورت توجه به جمعیت باقی‌مانده‌ای را نشان می‌دهد که ممکن است از سطح دسترسی مورد سنجش برخوردار نباشند.
البته این درصد به‌تنهایی درباره پراکندگی جغرافیایی محرومیت، کیفیت واقعی آب در همه مناطق یا استمرار دسترسی در شرایط بحرانی اطلاعات کاملی ارائه نمی‌کند. نکته مهم آن است که دسترسی به آب آشامیدنی سالم صرفاً به وجود شبکه آب‌رسانی محدود نمی‌شود. در چارچوب شاخص‌های بین‌المللی سازمان جهانی بهداشت و یونیسف، مفهوم خدمات آب آشامیدنی با مدیریت ایمن می‌تواند معیارهایی مانند عاری‌بودن آب از آلودگی، دسترسی در محل زندگی و فراهم‌بودن آب هنگام نیاز را نیز در بر بگیرد. بنابراین، ارقام این فهرست را باید در چارچوب شاخص و دوره آماری مربوط به آن تفسیر کرد؛
زیرا تصویر ارائه‌شده تاریخ انتشار داده‌ها و سال مرجع آنها را مشخص نکرده است. با این ملاحظه، قرارگرفتن ایران در جمع ۲۰ کشور بررسی‌شده، تصویری از گستردگی دسترسی ارائه می‌دهد، اما فاصله ۵.۶ واحد درصدی با پوشش کامل نیز یادآور اهمیت تکمیل خدمات، ارتقای کیفیت و تضمین دسترسی پایدار و عادلانه برای همه شهروندان است.
منبع: نورنیوز
