به گزارش برنا از ایلام،برای قضاوت درباره عملکرد مدیرعامل سازمان منطقه آزاد مهران، ابتدا باید به واقعیت‌های موجود توجه کنیم. مهران منطقه‌ای است که از ابتدا با کمبود زیرساخت‌های اساسی مواجه بوده و حتی در زمان آغاز فعالیت مدیریت جدید، ساختمان مستقلی برای استقرار و فعالیت سازمان وجود نداشته است. در چنین شرایطی، انتظار تحقق همه اهداف و رفع یک‌باره مشکلات انباشته‌شده، نه منطقی است و نه با واقعیت‌های اجرایی سازگاری دارد. مهدی رعیتی، مدیرعامل سازمان منطقه آزاد مهران، تنها سه تا چهار ماه است که مسئولیت این مجموعه را بر عهده گرفته؛
مدت‌زمانی کوتاه که برای ارزیابی نهایی عملکرد یک سازمان نوپا، آن هم در منطقه‌ای با محدودیت‌های زیرساختی گسترده، کافی به نظر نمی‌رسد. با این حال، در همین مدت اقدامات قابل‌توجهی برای راه‌اندازی و سامان‌دهی سازمان انجام شده است؛ از ایجاد ساختار اداری و تأمین محل استقرار سازمان گرفته تا پیگیری اسناد و املاک، فراهم‌سازی زمینه دریافت عوارض ورود مسافر و تکمیل زیرساخت‌های مرکز شماره‌گذاری خودروهای منطقه آزاد.
این اقدامات اگرچه به معنای پایان مشکلات یا تحقق کامل اهداف منطقه آزاد مهران نیست، اما نشان می‌دهد که روند اجرایی کار آغاز شده و مسیر برای عملیاتی‌شدن بخشی از ظرفیت‌های این منطقه در حال هموارشدن است. نکته مهم اینجاست که عملکرد مدیران را باید با توجه به شرایط تحویل مسئولیت، امکانات موجود، مدت‌زمان فعالیت و نتایج قابل‌اندازه‌گیری ارزیابی کرد؛ نه صرفاً بر اساس انتظاراتی که گاه با واقعیت‌های موجود فاصله دارد. مقایسه وضعیت منطقه آزاد مهران با مناطقی مانند بانه، مریوان و سرخس نیز می‌تواند در شناخت بهتر شرایط مؤثر باشد.
در حالی که برخی مناطق آزاد همچنان با چالش‌هایی در زمینه استقرار ساختار مدیریتی و آغاز فعالیت‌های اجرایی مواجه‌اند، مهران توانسته است بخشی از اقدامات مقدماتی و زیرساختی خود را پیش ببرد. این مقایسه، البته، زمانی ارزشمند است که بر پایه اطلاعات مستند و شاخص‌های روشن صورت گیرد. از سوی دیگر، نباید فراموش کرد که منطقه آزاد مهران صرفاً یک مجموعه اداری نیست؛ این منطقه می‌تواند به یکی از پیشران‌های اصلی اقتصاد استان ایلام تبدیل شود.
هم‌جواری با عراق، ظرفیت‌های مرزی، امکان توسعه تجارت، جذب سرمایه‌گذاری، ایجاد صنایع صادرات‌محور و فراهم‌شدن زمینه اشتغال پایدار، فرصت‌هایی هستند که در صورت مدیریت صحیح و همکاری دستگاه‌های اجرایی، می‌توانند آینده اقتصادی استان را متحول کنند. اما تحقق این اهداف صرفاً بر عهده مدیرعامل سازمان منطقه آزاد نیست. هیچ مدیری، حتی با بالاترین سطح تجربه و ارتباطات، نمی‌تواند به‌تنهایی بار همه مشکلات را بر دوش بکشد. موفقیت منطقه آزاد مهران به همکاری استانداری، دستگاه‌های اجرایی، بانک‌ها، نهادهای اقتصادی، فعالان بخش خصوصی و همراهی نخبگان استان وابسته است.
اگر قرار است منطقه آزاد مهران به یک قطب اقتصادی تبدیل شود، باید از مرحله قضاوت‌های زودهنگام عبور کنیم و به مرحله همکاری مسئولانه برسیم. البته حمایت از مدیریت به معنای چشم‌پوشی از ضعف‌ها، تعطیل‌کردن نقد یا کنارگذاشتن مطالبه‌گری نیست. اتفاقاً منطقه آزاد مهران بیش از هر مجموعه دیگری به نظارت دقیق، شفافیت، برنامه‌محوری و پاسخ‌گویی نیاز دارد. تفاوت در این است که نقد باید سازنده، مستند و معطوف به اصلاح امور باشد؛ نه آنکه پیش از فراهم‌شدن فرصت کافی برای اجرای برنامه‌ها، زمینه تضعیف یک مجموعه نوپا را فراهم کند.
مدیران استانی نیز باید بدانند که موفقیت منطقه آزاد مهران، موفقیت یک شخص یا سازمان خاص نیست؛ بلکه موفقیت اقتصادی و توسعه‌ای تمام استان ایلام است. بنابراین، هرگونه کم‌کاری در همکاری بین‌بخشی یا ایجاد موانع غیرضروری، در نهایت به زیان مردم و فرصت‌های توسعه استان تمام خواهد شد. امروز انتظار می‌رود مدیرعامل منطقه آزاد مهران با ارائه برنامه‌ای شفاف، زمان‌بندی‌شده و قابل ارزیابی، مسیر توسعه این منطقه را مشخص کند و در مقابل، مدیران استان نیز با رفع موانع اداری، تسهیل همکاری‌ها و حمایت عملی از طرح‌های اولویت‌دار، زمینه تحقق این برنامه‌ها را فراهم آورند.
مردم ایلام حق دارند نتایج ملموس منطقه آزاد را در زندگی اقتصادی خود ببینند؛ از افزایش فرصت‌های شغلی و جذب سرمایه‌گذاری گرفته تا رونق تجارت و ایجاد ارزش افزوده در استان. این مطالبات باید جدی گرفته شوند، اما تحقق آن‌ها به زمان، برنامه، ثبات مدیریتی و همکاری همه ارکان توسعه نیاز دارد. منطقه آزاد مهران را نباید با سنگ‌اندازی و قضاوت‌های شتاب‌زده سنجید؛ باید به آن فرصت داد، از آن مطالبه کرد و برای موفقیتش همکاری داشت.
اگر مسئولان، نخبگان و فعالان اقتصادی استان با نگاهی فراتر از منافع فردی و سازمانی در کنار یکدیگر قرار گیرند، مهران می‌تواند از یک ظرفیت بالقوه مرزی به یکی از کانون‌های مهم تجارت، صنعت و سرمایه‌گذاری کشور تبدیل شود؛ فرصتی که بهره‌برداری از آن، بیش از هر چیز، به اراده جمعی و همدلی مسئولانه نیاز دارد. تنظیم یاداشت: ایرج فریادیان
منبع: خبرگزرای برنا
