به گزارش گروه رسانه‌ای شرق،
سپهر خرمی: قرار بود «فوتبال برتر» درباره وضعیت فوتبال ایران، عملکرد فدراسیون و البته آینده تیم ملی باشد، اما دوشنبه‌شب شبکه سه به جای پاسخ به پرسش‌های فوتبال، شاهد جنگ لفظی دو عضو هیئت‌رئیسه فدراسیون بود؛ جنگی که از اختلاف بر سر قرارداد امیر قلعه‌نویی آغاز شد و به اتهام دلالی، پرونده‌های مالی، ۲۰ هزار دلار گادوین منشا، ۳۵۰ هزار یورو آنتونیو گالیاردی و حتی صلاحیت حضور علی خطیر در هیئت‌رئیسه فدراسیون رسید.
علی خطیر در استودیوی «فوتبال برتر» حاضر بود و ابتدا با امیررضا واعظ‌آشتیانی و دیگر منتقدان فدراسیون وارد بحث شد، اما زمانی که حجت کریمی، عضو دیگر هیئت‌رئیسه، روی خط برنامه آمد، فضای گفت‌وگو به‌کلی تغییر کرد. دو مدیری که هر دو سابقه حضور در استقلال دارند، این بار نه در مقام مدیران یک باشگاه، بلکه به‌عنوان اعضای هیئت‌رئیسه فدراسیون فوتبال، مقابل یکدیگر قرار گرفتند؛ آن‌هم با ادبیاتی که در نهایت حتی پای خانواده و تهدید به شکایت را هم وسط کشید.
اختلاف از قلعه‌نویی شروع شد
کریمی مدعی شد در جلسه هیئت‌رئیسه درباره تمدید چهارساله قرارداد امیر قلعه‌نویی، اعضا ابتدا با این تصمیم مخالف بودند، اما پس از صحبت‌های مهدی تاج، نظرها تغییر کرد و حتی علی خطیر که به گفته کریمی مخالف بوده، در نهایت موافقت کرده است. کریمی خطاب به خطیر پرسید چه اتفاقی افتاده که موضع او تغییر کرده و حتی همراه تیم ملی به سفر رفته است؟ او این تغییر موضع را با عباراتی درباره «امتیازگرفتن» زیر سؤال برد؛ ادعایی که خطیر آن را نپذیرفت. این بخش از مناظره اهمیت دیگری هم داشت؛
زیرا اگر روایت کریمی درست باشد، اختلاف در هیئت‌رئیسه درباره مهم‌ترین تصمیم فنی فوتبال ایران، یعنی ادامه همکاری با سرمربی تیم ملی، جدی‌تر از چیزی بوده که افکار عمومی تصور می‌کرده است. اگر روایت خطیر درست باشد، اساسا چنین اختلافی با این شکل وجود نداشته است. پاسخ دقیق به این دعوا اما نه روی آنتن، بلکه در صورت‌جلسه رسمی هیئت‌رئیسه قابل ردیابی است.
۲۰ هزار دلار منشا؛ یک ادعا با دو روایت
یکی از قدیمی‌ترین پرونده‌هایی که دوباره روی آنتن زنده مطرح شد، ماجرای گادوین منشا و رقم ۲۰ هزار دلار بود. منشا در سال ۱۳۹۸ علیه علی خطیر اظهارات تندی مطرح کرده بود. مهاجم وقت استقلال گفت هنگام تسویه‌حساب، خطیر برگه‌ای مقابل او گذاشته و نوشته بود که او باید ۲۰ هزار دلار به باشگاه پرداخت کند. منشا مدعی شد برای امضای این برگه تحت فشار قرار گرفته و حتی گفته بود موضوع را به پلیس و فیفا گزارش کرده است. اما روایت خطیر متفاوت بود. او مدعی شده بود منشا حدود ۴۰ هزار دلار طلب دارد، اما ۲۰ هزار دلار از این مبلغ به دلیل جرائم انضباطی باید کسر شود؛
از‌جمله جریمه‌هایی که به مسائل انضباطی و عدم حضور در تمرین مربوط می‌شد. بنابراین یک نکته باید روشن شود: در روایت مستند موجود، اختلاف بر سر ۲۰ هزار دلارِ کسرشده از مطالبات منشا بوده، نه سندی درباره پرداخت ۲۰ هزار دلار شخصی توسط خطیر به منشا. منشا می‌گفت چنین بدهی‌ای را قبول ندارد و خطیر آن را جریمه باشگاه می‌دانست.
گالیاردی؛ ۳۵۰ هزار یورو برای یک همکاری کوتاه
اما جنجالی‌ترین بخش اظهارات کریمی، آنتونیو گالیاردی بود؛ مربی ایتالیایی که در سال ۱۴۰۴ به کادر فنی امیر قلعه‌نویی اضافه شد و خیلی زود همکاری‌اش با تیم ملی به پایان رسید. کریمی در «فوتبال برتر» خطیر را متهم کرد که گالیاردی را به تیم ملی آورده و گفت این مربی ایتالیایی حتی یک روز هم نمانده و در نهایت ۳۵۰ هزار یورو برای فدراسیون هزینه داشته است. این ادعا در رسانه‌های ورزشی نیز بازتاب گسترده‌ای پیدا کرد. گالیاردی در آبان ۱۴۰۴ به‌عنوان دستیار قلعه‌نویی معرفی شد.
او سابقه حضور در تیم ملی ایتالیا در کنار روبرتو مانچینی را داشت و انتخابش در آن زمان به‌عنوان یک مربی خارجی باتجربه معرفی شد. اما همکاری دوام زیادی نداشت. گزارش‌های منتشرشده می‌گویند گالیاردی پس از پایان همکاری، برای دریافت مطالباتش از فدراسیون فوتبال پیگیری حقوقی انجام داد و حتی موضوع به شکایت نزد فیفا رسید. برخی گزارش‌های جدیدتر رقم قرارداد را ۳۵۰ هزار یورو عنوان کرده و مدعی شده‌اند فدراسیون در پی پیگیری حقوقی گالیاردی به پرداخت این مبلغ محکوم شده است.
البته درباره این پرونده یک تفاوت مهم در روایت‌ها وجود دارد: بعضی گزارش‌ها از «پرداخت ۳۵۰ هزار یورو» سخن گفته‌اند و برخی از «محکومیت فدراسیون به پرداخت» یا مطالبه گالیاردی. بنابراین برای گزارش قطعی درباره اینکه کل مبلغ بالفعل پرداخت شده یا حکم مربوط به چه مرحله‌ای از پرونده است، انتشار متن رأی یا سند رسمی فدراسیون ضروری است. اما اصل سؤال همچنان باقی است: چرا قرارداد یک مربی خارجی که حضورش در تیم ملی بسیار کوتاه بود، به چنین پرونده مالی سنگینی تبدیل شد؟
صلاحیت‌نداشتن با عضویت در هیئت‌رئیسه
کریمی در ادامه یکی از جدی‌ترین حملات خود را متوجه جایگاه خطیر در هیئت‌رئیسه کرد. او مدعی شد خطیر اصلا صلاحیت حضور در هیئت‌رئیسه فدراسیون را ندارد، چون عضو هیچ تیمی نیست. این ادعا در شرایطی مطرح شد که خطیر در انتخابات فدراسیون فوتبال به‌عنوان نماینده مدیران عامل باشگاه‌ها وارد هیئت‌رئیسه شده بود. گزارش‌های انتخاباتی نشان می‌دهد او با ۳۹ رأی مجمع به‌عنوان نماینده مدیرعاملان باشگاه‌ها به هیئت‌رئیسه راه یافت. در نتیجه، بخش مهم ماجرا این است که خطیر با رأی مجمع و در سهمیه نمایندگان مدیرعاملان باشگاه‌ها انتخاب شده است؛
اما اینکه استمرار شرایط نمایندگی او در مقطع فعلی از نظر اساسنامه و مقررات فدراسیون چه وضعیتی دارد، بحثی حقوقی است و نمی‌توان صرفا با یک جمله تلویزیونی درباره آن حکم صادر کرد. کریمی اما اصرار داشت که مصوبه مجمع اجازه چنین حضوری را نمی‌دهد و خطیر نباید در هیئت‌رئیسه باشد. این ادعا هم نیازمند تطبیق با متن اساسنامه و مقررات انتخاباتی فدراسیون است.
«ایجنت»، «دلال» و رسیدن دعوا به خانواده
درگیری زمانی از کنترل خارج شد که واژه «ایجنت» وارد بحث شد. کریمی خطاب به خطیر او را همان فردی معرفی کرد که گالیاردی را به تیم ملی آورده است. خطیر نیز این اتهام را رد کرد. پس از آن، بحث از عملکرد فدراسیون فاصله گرفت و به سوابق شخصی دو طرف کشیده شد. خطیر به فعالیت اقتصادی کریمی اشاره کرد و کریمی نیز خطیر را «مدیر فضای مجازی» و یکی از عوامل فساد در فوتبال خواند؛ ادعاهایی که خطیر آنها را نپذیرفت و بر اثباتشان در دادگاه تأکید کرد. بخش‌هایی از این درگیری در رسانه‌ها با تیترهایی مانند «خواهر وکیلت را هم بیاور دادگاه» بازتاب پیدا کرد.
در واقع، جایی که دو عضو هیئت‌رئیسه فدراسیون باید درباره تصمیم‌های کلان فوتبال پاسخ بدهند، گفت‌وگو به جایی رسید که سابقه کاری، فعالیت اقتصادی و حتی اعضای خانواده طرف مقابل نیز وارد مناظره شدند.
درگیری وقتی از بحث مدیریتی فاصله گرفت که خطیر و کریمی وارد کنایه‌های شخصی به یکدیگر شدند. کریمی، خطیر را متهم کرد که در فوتبال نقش ایجنت دارد و صلاحیت حضور در هیئت‌رئیسه فدراسیون را زیر سؤال برد. خطیر هم در پاسخ، به سابقه و فعالیت اقتصادی کریمی اشاره کرد و با کنایه از «چلوکبابی»، «قلیان» و فعالیت رستورانی او گفت؛ کنایه‌هایی که نشان می‌داد مناظره دیگر صرفا درباره عملکرد فدراسیون و مسائل مدیریتی نیست. کریمی این پاسخ را مغالطه دانست و گفت فعالیت اقتصادی او ارتباطی با صلاحیتش برای مدیریت فوتبال ندارد. در مقابل، خطیر همچنان بر این موضوع تأکید داشت که کریمی باید اتهام‌هایی را که علیه او مطرح می‌کند، با سند ثابت کند.
دعوایی که پرسش‌های اصلی را بی‌پاسخ گذاشت
آنچه در «فوتبال برتر» اتفاق افتاد، فقط یک دعوای تلویزیونی نبود. این مناظره مجموعه‌ای از سؤال‌های جدی را دوباره مقابل فوتبال ایران گذاشت؛ از نحوه تصمیم‌گیری درباره قرارداد قلعه‌نویی تا چرایی قرارداد پرهزینه گالیاردی و اختلاف قدیمی بر سر ۲۰ هزار دلار منشا. اما در میان این همه اتهام، یک نکته نباید فراموش شود: ادعا با سند تفاوت دارد. ۲۰ هزار دلار منشا یک اختلاف مالی مستند با دو روایت متفاوت است و ۳۵۰ هزار یورو گالیاردی موضوع یک پرونده مالی واقعی و قابل پیگیری است، اما نسبت‌دادن مسئولیت مستقیم آن به خطیر نیازمند سند است؛
و ادعای کریمی درباره صلاحیت خطیر نیز باید با اساسنامه و مقررات فدراسیون سنجیده شود. با این حال، یک تصویر از این برنامه بدون نیاز به هیچ سند دیگری باقی می‌ماند: دو عضو هیئت‌رئیسه فدراسیون فوتبال، نهادی که باید محل تصمیم‌گیری برای آینده فوتبال ایران باشد، روی آنتن زنده یکدیگر را متهم کردند و تا مرز تهدید به شکایت پیش رفتند. حالا سؤال اصلی دیگر فقط این نیست که خطیر چه گفت و کریمی چه گفت؛ سؤال مهم‌تر این است که فدراسیون فوتبال با چنین اعضایی که اختلافات و خصومت‌های واضح شخصی دارند، چطور می‌خواهد در بحث کلان، تصمیم‌گیری کند و آرای واحدی را اتخاذ کند؟
منبع: شبکه شرق
