پرسپولیس فصل را با برد مقابل شمس‌آذر آغاز کرد، برابر استقلال خوزستان نمایش قدرتمندی داشت، در تبریز به تراکتور باخت و بلافاصله واکنش نشان داد. بعد از آن نیز نتایج مقابل ملوان، استقلال و ذوب‌آهن باعث شد تصویر اولیه از تیم تارتار کم‌کم تغییر کند. حالا اما مسئله دیگری روی میز است؛ پرسپولیس باید از جایی ادامه بدهد که متوقف شده بود. شروعی که خیلی‌ها انتظارش را نداشتند پرسپولیس در اولین بازی فصل مقابل شمس‌آذر، خیلی زود به دو گل رسید. تارتار در نیمه دوم ترجیح داد ریسک کمتری کند و تیمش با مدیریت مسابقه، نخستین سه امتیاز را گرفت. هفته دوم، شرایط متفاوت بود.
پرسپولیس مقابل استقلال خوزستان چهار بار گل زد و یکی از بهترین نمایش‌هایش در شروع فصل را ارائه کرد. این مسابقه برای تارتار اهمیت ویژه‌ای داشت؛ نخستین حضور او مقابل هواداران پرسپولیس با یک پیروزی پرگل همراه شد. اما اولین آزمون جدی در تبریز از راه رسید. پرسپولیس مقابل تراکتور شکست خورد و انتقادها از رویکرد محافظه‌کارانه تارتار دوباره بالا گرفت. این بار اما پاسخ سرمربی سرخ‌ها طولی نکشید. پیروزی 3 بر صفر برابر ملوان، بعد از آن شکست، نشان داد پرسپولیس قرار نیست با یک باخت از مسیر خارج شود. دو بازی بعدی برابر استقلال و ذوب‌آهن نیز به روند مثبت تیم کمک کرد.
در همین مقطع بود که یک تناقض جالب درباره پرسپولیس تارتار شکل گرفت؛ تیمی که بسیاری او را مربی‌ای محتاط و تدافعی می‌دانستند، حالا در بخش قابل توجهی از مسابقات فوتبال هجومی ارائه می‌کرد. یک بازی که پرسپولیسی‌ها نمی‌خواستند از دست برود مسابقه با خیبر می‌توانست ادامه همین روند باشد، اما برگزار نشد. پرسپولیس سه بازیکن در اردوی تیم امید داشت و خیبر نیز شرایط مشابهی داشت. سازمان لیگ در نهایت با درخواست تعویق مسابقه موافقت کرد؛ تصمیمی که تارتار چندان با آن موافق نبود. از نگاه سرمربی پرسپولیس، تیمش در شرایطی قرار داشت که بهتر بود مسابقه برگزار شود.
سرخ‌ها ریتم داشتند و توقف در چنین مقطعی می‌توانست همان چیزی باشد که یک تیم در حال پیشرفت به آن نیاز ندارد. اتفاقاً همین موضوع حالا اهمیت بیشتری پیدا کرده است. سه برد دوستانه؛ یک نگرانی جدی تارتار برای اینکه تعطیلات طولانی، پرسپولیس را از فرم خارج نکند، سه مسابقه تدارکاتی برگزار کرد. شهید قندی، چادرملو و گل‌گهر مقابل پرسپولیس قرار گرفتند و هر سه مسابقه با پیروزی سرخ‌ها تمام شد. 4 گل مقابل شهید قندی، یک گل برابر چادرملو و دو گل مقابل گل‌گهر؛ نتایجی که روی کاغذ خیال هواداران را راحت می‌کند. اما مشکل همین‌جاست. فوتبال دوستانه نمی‌تواند جای لیگ را بگیرد.
در بازی رسمی، اشتباه یک مدافع ممکن است سه امتیاز را از تیم بگیرد، فشار سکوها متفاوت است و بازیکن مجبور است در بالاترین سطح تمرکز بازی کند. تارتار حالا باید تیمی را که چند هفته از چنین فضایی دور بوده، دوباره به همان شرایط برگرداند. تارتار یک پرسپولیس کامل در اختیار ندارد در کنار مسئله ریتم مسابقه، وضعیت نفرات نیز برای سرمربی پرسپولیس ایده‌آل نیست. محمدمهدی زارع، محمدحسین کنعانی‌زادگان و دانیال ایری با مصدومیت دست‌وپنجه نرم کرده‌اند و شرایط خط دفاعی را نامشخص کرده‌اند.
در خط حمله نیز علی علیپور تازه به شرایط بازی رسیده و پوریا پورعلی هم به تازگی از مصدومیت عبور کرده است. این یعنی تارتار ممکن است مجبور شود در بازگشت به لیگ، ترکیبی متفاوت از آنچه در هفته‌های ابتدایی جواب داده بود را امتحان کند. و این دقیقاً همان جایی است که وقفه می‌تواند اثر خودش را نشان بدهد. صدر جدول منتظر کسی نمی‌ماند پرسپولیس تنها تیمی نیست که در این مدت تغییر شرایط داشته است. تراکتور و سپاهان که در هفته‌های ابتدایی شرایط ایده‌آلی نداشتند، فرصت پیدا کردند مشکلات خود را بررسی کنند، مصدومان را برگردانند و برای ادامه فصل آماده شوند.
در طرف مقابل، تیم تارتار باید ثابت کند فاصله گرفتن از مسابقات رسمی، آن روند خوب را از بین نبرده است. اگر پرسپولیس مقابل خیبر بازی می‌کرد و به پیروزی می‌رسید، احتمال حضور این تیم با 16 امتیاز در کنار تراکتور در صدر جدول وجود داشت. حالا اما آن بازی برگزار نشده و پرسپولیس باید از نقطه‌ای جدید کارش را ادامه دهد. تارتار یک بار بعد از شکست مقابل تراکتور نشان داد که تیمش توانایی برگشتن دارد. حالا نوبت آزمون سخت‌تری است؛ بازگرداندن پرسپولیس به همان تیمی که پیش از تعطیلات ساخته بود. 6 بازی برای قضاوت درباره تارتار کافی نیست؛
اما بازی‌های بعدی می‌توانند خیلی بیشتر از 6 مسابقه ابتدایی درباره آینده این پرسپولیس حرف بزنند.
منبع: آوش
