باشگاه خبرنگاران جوان؛ اعظم پورکند – پایگاه تحلیلی آنتی وار در مطلبی به قلم ران پال نوشت: بیشتر شاخصها نشان میدهند که جمهوریخواهان در مجلس نمایندگان و سنا در ماه نوامبر با واکنش شدید مردم آمریکا مواجه خواهند شد. نظرسنجیهای مربوط به آرای کلی احزاب نشاندهنده پیروزی قابلتوجه دموکراتها و احتمال از دست رفتن کنترل هر دو مجلس کنگره از سوی جمهوریخواهان است. با این حال، دلیل چندانی برای استقبال از پیروزی حزب دموکرات وجود ندارد؛ هرچند جمهوریخواهان که اکنون در قدرت هستند، تا حد زیادی آنچه را در انتظارشان است، خود رقم زدهاند.
آنها از اجرای تعهد قانون اساسی خود برای بر عهده گرفتن نقش اصلی در تصمیمگیری درباره اختیارات جنگی خودداری کردهاند. اوایل سال جاری، دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، جنگی را علیه ایران آغاز کرد که به گفته نویسنده، «نامحبوبترین جنگ در تاریخ آمریکا» است. ترامپ در ۲۸ فوریه دستور حمله گسترده آمریکا به ایران را صادر کرد؛ در حالی که ایران به آمریکا حمله نکرده و حتی آن را تهدید نیز نکرده بود و جامعه اطلاعاتی آمریکا نیز همچنان می گفت و می گوید که ایران در حال ساخت سلاح هستهای نیست. این حمله پس از بمباران ایران توسط آمریکا در ژوئن سال گذشته انجام شد؛
حملهای که پس از آن رئیسجمهور آمریکا مدعی شد برنامه هستهای ایران «بهطور کامل نابود شده است». کنگره آمریکا طی سالهای متمادی به رئیسجمهور اجازه داده است در مسائل مربوط به جنگ و صلح، اختیار عمل را در دست داشته باشد. اعضای کنگره نیز در حالی که مردم بهاصطلاح «پشت پرچم جمع میشوند»، از میهنپرستی کاذبی که رسانهها و گروههای ذینفوذ ترویج میکنند، بهرهمند میشوند. اما زمانی که جنگ مانند جنگهای عراق و افغانستان سالها بدون دستیابی به «پیروزی» ادامه پیدا میکند، بسیاری از آنها مدعی میشوند که اساساً هیچگاه از جنگ حمایت نکردهاند.
این بار شرایط متفاوت است. هیچ کارزار تبلیغاتی گستردهای وجود نداشت. هیچ تلاشی برای متقاعد کردن مردم آمریکا صورت نگرفت تا همانند آنچه در آستانه جنگ عراق در سال ۲۰۰۳ گفته میشد، باور کنند که «سلاح روشن» ممکن است به «ابر قارچی» تبدیل شود. اکثریت مردم آمریکا پیش از آغاز جنگ با ایران با آن مخالف بودند و این مخالفت به مرور زمان بیشتر نیز شد. با طولانی شدن جنگ، شاهد عبور بدهی ملی آمریکا از ۴۰ تریلیون دلار، رسیدن قیمت سوخت دیزل به بالاترین سطح تاریخ و تشدید فشار تورمی بر طبقه متوسط و اقشار کمدرآمد بودهایم. بار دیگر وعده یک جنگ «آسان و بیدردسر» محقق نشد.
جمهوریخواهانی که در حال حاضر صاحب کرسی هستند و برای انتخاب مجدد نامزد شدهاند، به دلیل خشم رأیدهندگان نسبت به جنگ چنان نگران شدهاند که در جریان کارزارهای انتخاباتی خود خواستار پایان سریع آن شدهاند. اما هنگامی که به واشنگتن بازمیگردند، از ترس خشم ترامپ به ادامه جنگ رأی میدهند. این رهبری نیست. اواخر هفته گذشته، هیئت ایرانی که برای نشست مجمع عمومی سازمان ملل متحد در نیویورک حضور داشت، پیشنهادی برای خروج از این وضعیت ارائه کرد.
این پیشنهاد اساساً همان تفاهمنامهای بود که ترامپ در ژوئن گذشته امضا کرد و بلافاصله آن را نادیده گرفت، با این تفاوت که جدول زمانی آن کوتاهتر بود. اما تا روز یکشنبه، رئیسجمهور آمریکا اعلام کرد که این توافق را رد خواهد کرد؛ توافقی که مشابه همان توافقی بود که پیشتر خودش آن را امضا کرده بود. بهوضوح هیچ راهبردی برای پیروزی در این جنگ فاجعهبار وجود ندارد. دولت آمریکا ابتدا بیش از حد به حملات برای از میان بردن رهبری ایران اطمینان داشت و سپس از دستیابی سریع به پیروزی نظامی مطمئن بود؛ اما اکنون وعده میدهد که با فلج کردن اقتصاد ایران، در جنگ پیروز خواهد شد.
مشکل اینجاست که ایران دهههاست تحت تحریمهای «فلجکننده» قرار دارد و تحمل بالایی در برابر فشارهای اقتصادی دارد. متأسفانه هر دو حزب در واشنگتن، احزابی جنگطلب هستند و به همین دلیل بار دیگر دشوار است که از شکست احتمالی جمهوریخواهان استقبال کرد. با این حال، گاهی شکستهای انتخاباتی میتوانند بهعنوان زنگ هشدار عمل کنند. شاید در نهایت شاهد ظهور دوباره جمهوریخواهان مخالف جنگ و بازگشت به اجرای قانون اساسی باشیم. منبع: آنتی وار
منبع: باشگاه خبرنگاران جوان
