رفتن به محتوای اصلی
ورزشخبرگزاری میزان5 دقیقه مطالعه

عرق شرم روی پیشانی کاراته ایران؛ چه بر سر تیم‌های ملی آمد؟

ناکامی تیم‌های ملی کاراته ایران در جام جهانی چین، نتیجه‌ای دور از انتظار بود اما خیلی از ضعف‌ها را نمایان کرد.

عرق شرم روی پیشانی کاراته ایران؛ چه بر سر تیم‌های ملی آمد؟

تیم‌های ملی کاراته ایران در حالی راهی جام جهانی ۲۰۲۶ چین شدند که انتظار می‌رفت دست‌کم در دو بخش شانس حضور در فینال و کسب مدال داشته باشند، اما در پایان رقابت‌ها هیچ‌یک از این تیم‌ها نتوانستند روی سکو قرار بگیرند! اتفاقی که نمی‌توان به‌سادگی از کنار آن عبور کرد و لازم است دلایل فنی و مدیریتی آن مورد بررسی قرار بگیرد. بدون تردید بیشترین انتظارات از کومیته تیمی مردان وجود داشت. تیمی که در بازی‌های آسیایی درخشید و در دوره گذشته جام جهانی نیز با کسب مدال نقره، توانایی‌های خود را به نمایش گذاشته بود. کومیته مردان دور از انتظار؛

شکست در دو گام سرنوشت‌ساز با چنین پیشینه‌ای، انتظار می‌رفت ملی‌پوشان ایران در بدترین حالت بتوانند خود را به فینال برسانند و بار دیگر مدال نقره این رقابت‌ها را به دست بیاورند. حتی با توجه به ظرفیت فنی و تجربه نفرات حاضر در این تیم، می‌شد امیدوار بود که شاگردان گنج‌زاده برای کسب عنوان قهرمانی نیز رقابت کنند. با این حال، عملکرد تیم ایران کمتر از حد انتظار بود. هرچند ملی‌پوشان کشورمان به مرحله نیمه‌نهایی رسیدند، اما شکست‌های دور از انتظار در نیمه‌نهایی و رده‌بندی فرصت کسب مدال از دست برود.

این نتیجه برای تیمی با چنین سابقه و ظرفیتی قابل قبول نیست و ضروری است عملکرد تک‌تک ملی‌پوشان، تصمیمات کادر فنی، نحوه آماده‌سازی و برنامه‌ریزی تیم برای حضور در این رقابت‌ها به‌صورت دقیق بررسی شود.

بانوان بدون مدال؛ غیبت یک ستاره بهانه ناکامی نشود در بخش کومیته تیمی بانوان نیز اگرچه با تیمی جوان و دارای ظرفیت روبه‌رو بودیم، اما واقعیت این است که نتیجه به دست آمده کمتر از انتظارات بود. نرسیدن به مدال برای تیمی که با هدف حضور در جمع مدعیان راهی مسابقات شده بود، یک ناکامی محسوب می‌شود و باید این واقعیت را پذیرفت. بدون شک غیبت آتوسا گلشادنژاد می‌توانست بر توان فنی تیم تأثیرگذار باشد و نمی‌توان این موضوع را نادیده گرفت، اما نباید به‌گونه‌ای باشد که تمام ظرفیت کومیته بانوان ایران به حضور یک ورزشکار وابسته شود.

تیم ملی باید از نظر نیروی انسانی، ترکیب و توانایی فنی به سطحی برسد که غیبت یک ملی‌پوش، تمام معادلات آن را برهم نزند. شاید بانوان کاراته ایران به خودباوری بیشتری نیاز دارند و باید بدانند در چه جایگاهی قرار دارند. کاتای بانوان زیر سایه حواشی؛ فرصتی که از دست رفت اما در بخش کاتای تیمی بانوان، شرایط کمی متفاوت است. این تیم پیش از اعزام به چین نیز با حواشی و انتقاداتی در فضای مجازی مواجه بود. پس از کسب مدال نقره بازی‌های آسیایی، برخی منتقدان معتقد بودند که قرعه مناسب در آن رقابت‌ها نقش مهمی در موفقیت تیم داشته است.

حتی عملکرد فاطمه صادقی در بخش انفرادی بازی‌های آسیایی و اتفاقات مربوط به دیسکالیفه شدن او نیز به یکی از موضوعات مورد بحث منتقدان تبدیل شده بود. طبیعتاً حضور در جام جهانی می‌توانست فرصت مناسبی برای پاسخ به این انتقادات و اثبات توانایی‌های واقعی تیم باشد، اما ناکامی در کسب مدال باعث شد نه‌تنها این انتقادات برطرف نشود، بلکه احتمالاً حواشی پیرامون این تیم نیز افزایش پیدا کند.

ناکامی در چین؛ عملکرد کادرهای فنی زیر ذره‌بین واقعیت این است که در رشته‌ای مانند کاتا، تمرکز، نظم، هماهنگی و استمرار در تمرینات اهمیت بسیار زیادی دارد. اعضای تیم ملی باید بدانند که حضور در سطح ملی مسئولیت بزرگی به همراه دارد و لازم است بخش عمده انرژی و تمرکز خود را صرف پیشرفت فنی و آمادگی برای مسابقات کنند. فعالیت در فضای مجازی به‌خودی‌خود ایرادی ندارد، اما زمانی که حواشی و فعالیت‌های جانبی بر تمرکز ورزشی سایه بیندازد، باید در اولویت‌بندی‌ها تجدیدنظر کرد.

اکنون بیش از هر زمان دیگری انتظار می‌رود اعضای این تیم به جای درگیر شدن با حواشی، تمرکز خود را روی تمرینات، هماهنگی تیمی و جبران ناکامی اخیر بگذارند. در مجموع، نتایج کاراته ایران در جام جهانی چین دور از انتظار و غیرقابل توجیه بود. وقتی تیمی با سابقه قهرمانی در بازی‌های آسیایی و کسب مدال نقره جام جهانی راهی مسابقات می‌شود، اما در نهایت بدون مدال به کار خود پایان می‌دهد، نمی‌توان صرفاً به عوامل اتفاقی یا شرایط مسابقات استناد کرد. رهنما در برابر آزمونی جدی؛ آیا تغییرات فنی در راه است؟

بدون شک مسعود رهنما، رئیس فدراسیون کاراته، در مدت مدیریت خود اقدامات و عملکرد قابل دفاعی داشته و نمی‌توان به دلیل یک ناکامی، موفقیت‌ها و دستاورد‌های گذشته را نادیده گرفت. با این حال، مدیریت موفق زمانی معنا پیدا می‌کند که در مواجهه با شکست نیز شجاعت بازنگری و اصلاح مسیر وجود داشته باشد.

کاراته ایران از نیرو‌های متخصص، مربیان پرتلاش و استعداد‌های زیادی برخوردار است که می‌توانند در مسیر موفقیت تیم‌های ملی نقش‌آفرینی کنند.شاید اکنون زمان آن رسیده باشد که فدراسیون با ارزیابی دقیق عملکرد کادر‌های فنی، در برخی بخش‌ها تصمیمات جدی‌تری اتخاذ کند و حتی در صورت لزوم، تغییراتی در ساختار فنی یک یا دو تیم ملی به وجود بیاورد. البته این تصمیمات نباید احساسی و صرفاً بر اساس یک نتیجه اتخاذ شود، بلکه باید بر مبنای ارزیابی عملکرد، بررسی روند آماده‌سازی، کیفیت فنی و میزان پیشرفت ورزشکاران باشد. جام جهانی چین می‌تواند برای کاراته ایران یک زنگ خطر جدی باشد!

زنگ خطری که اگر به‌موقع شنیده شود، شاید زمینه‌ساز اصلاحات و موفقیت‌های آینده شود. حالا باید منتظر ماند و دید مسعود رهنما و مجموعه مدیریتی فدراسیون چه تصمیمی برای بازنگری در وضعیت فنی تیم‌های ملی خواهند گرفت. انتهای پیام/

منبع: خبرگزاری میزان

منبع خبرخبرگزاری میزان