رفتن به محتوای اصلی
اجتماعیخبرگزرای برنا3 دقیقه مطالعه

“جان‌فدایی؛ عهدی که در مکتب بسیج کهنه نمی‌شود”

همزمان با آغاز هفته بسیج، دکتر طالب رجب‌پور، استاد بسیجی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران غرب و مشاور رسانه‌ای دفتر نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه آزاد اسلامی، با گرامیداشت یاد شهیدان و هم‌قطاران روزهای دفاع مقدس، بسیج را مکتب عشق، بصیرت و مسئولیت…

"جان‌فدایی؛ عهدی که در مکتب بسیج کهنه نمی‌شود"

به گزارش برنا از تهران؛ من یک جان‌فدای بسیجی‌ام. این جمله را نه به عنوان نشان و عنوان، بلکه به مثابه حقیقتی از جنس ایمان و مسئولیت می‌گویم. بسیجی بودن را با نام و نشان نسنجیده‌ام؛ آن را در لحظه‌های دشوار، در انتخاب میان آسایش و تکلیف، و در ایستادن بر سر آرمان‌هایی شناخته‌ام که فراتر از من و زمانه من بودند. جان‌فدایی، نخستین شرط عشق است؛ عشقی که انسان را از محدوده منافع شخصی بیرون می‌آورد و به افق مسئولیت جمعی و آرمانی متصل می‌کند.

دکتر طالب رجب‌پور،پژوهشگر و استادمعارف اسلامی دانشگاه آزاد اسلامی تهران غرب و جانباز هشت سال دفاع مقدس، هفته بسیج را یادآور روزهایی می‌داند که بسیجی پیش از آنکه سخن بگوید، عمل کرد؛ پیش از آنکه دیده شود، ایستاد؛ و پیش از آنکه نامش برده شود، جان و جوانی خود را در طبق اخلاص گذاشت. آن روزها، میدان دفاع مقدس، میدان آزمون انسان بود؛ آزمونی که در آن، ایمان با عمل سنجیده می‌شد و بسیجی با توکل، شجاعت و بصیرت، درس ماندگار ایستادگی را به تاریخ داد. اما بسیج، به آن روزها محدود نماند؛ چرا که مکتب بسیج، مکتبی زنده و پویاست و در هر عصر، زبان و میدان خود را می‌شناسد.

او که مشاور رسانه‌ای دفتر نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه آزاد اسلامی است، جان‌فدایی را تنها در سنگرهای نبرد نمی‌بیند و می‌گوید: «جان‌فدایی یعنی در عرصه خدمت، خستگی را خسته کردن؛ یعنی در میدان علم و اندیشه، از خودگذشتگی برای روشنایی بخشیدن به راه دیگران؛ یعنی در روزگار پیچیدگی و اغوا، حقیقت را فدای شهرت و سکوت را فدای مصلحت‌اندیشی‌های کوچک نکردن.» بسیجی کسی است که می‌داند هر مقام و مسئولیتی، امانتی است برای خدمت، نه پله‌ای برای برتری. او می‌آموزد که بزرگ‌ترین فداکاری، گاه در ساده‌ترین و گمنام‌ترین خدمت‌ها آشکار می‌شود.

این استاد بسیجی بنیاد حفظ آثار و نشر ارزش‌های دفاع مقدس، بسیجی بودن در عصر حاضر را پاسداری از سرمایه‌های معنوی جامعه می‌داند؛ یعنی صیانت از اتحاد، امید و اعتماد؛ یعنی در برابر هر روایتی که می‌خواهد ایمان مردم را به تردید و ایستادگی آنان را به انفعال بدل کند، با بصیرت و صداقت ایستادن. به باور او، بسیجی تنها مدافع مرزهای خاک نیست؛ مدافع مرزهای حقیقت، اخلاق و عدالت نیز هست. او می‌داند که جامعه بی‌ایمان و بی‌امید، حتی با بلندترین دیوارها نیز آسیب‌پذیر است؛ و از این رو، جهاد او جهادی است چندلایه: جهاد خدمت، جهاد تبیین، جهاد سازندگی و جهاد امیدآفرینی.

دکتر رجب‌پور در پایان تأکید می‌کند: «من یک جان‌فدای بسیجی‌ام و این جان‌فدایی را افتخار خود می‌دانم؛ نه افتخاری برای فخرفروشی، بلکه مسئولیتی برای فروتنی بیشتر.» هر شهید، هر جانباز، هر آزاده و هر بسیجی گمنامی که بی‌ادعا ایستاد، سندی است بر اینکه مکتب بسیج، مکتب انسان‌سازی برای لحظه‌های سخت است. اگر امروز از من بپرسند بسیجی بودن چه معنایی دارد، می‌گویم: بسیجی بودن یعنی همچنان که جهان تغییر می‌کند، عهد تو با حق، مردم و آرمان‌ها تغییر نکند؛ یعنی هر جا تکلیف ایستادن بود، نلغزی و هر جا نیاز خدمت بود، پیش‌قدم باشی.

هفته بسیج را به همه هم‌قطاران دیروز و همراهان امروز این مکتب تبریک می‌گویم؛ به همه آنان که نامشان گمنام است و اثرشان ماندگار. و من، طالب رجب‌پور، با همان عهد نخستین، همچنان می‌گویم: من یک جان‌فدای بسیجی‌ام؛ جان‌فدایی برای ایمان، ایران و آینده‌ای که به همت همین جان‌های بی‌ادعا ساخته می‌شود.

منبع: خبرگزرای برنا

منبع خبرخبرگزرای برنا