به گزارش گروه رسانهای شرق،
اختلال GPS فقط پیکها را در خیابان سرگردان نمیکند؛ خطای چند کیلومتری در تشخیص موقعیت سفیران میتواند از همان لحظه تخصیص سفارش، زنجیره ارسال را مختل کند؛ از تأخیر در تحویل و کاهش درآمد پیکها تا افزایش هزینههای عملیاتی و نارضایتی مشتریان. حمید بکیان، معاون محصول الوپیک در گفتوگو با «شرق» از افزایش دو دقیقهای میانگین زمان تحویل، افت دو درصدی تحویل بهموقع، رشد یکدرصدی لغو سفارشها و افزایش ۲۵ درصدی موارد ثبتشده مرتبط با اختلال موقعیتیابی در برخی بازهها خبر میدهد؛
اختلالی که به گفته او، فقط در یکی از بخشهای عملیاتی شرکت ماهانه چند میلیارد تومان هزینه اضافی ایجاد کرده است. با او در مورد بیش از یک سال اختلال روی GPS گفتوگو کردیم که میخوانید:
از زمان جنگ ۱۲روزه تا آبان ۱۴۰۵، اختلال GPS چه تأثیری بر عملکرد الوپیک گذاشته است؟ آیا تعداد درخواستهای ناموفق یا لغو شده، تاخیر در تحویل و زمان متوسط انجام درخواست تغییر کرده است؟
اختلال GPS در سالهای اخیر به مهمترین چالش عملیاتی کسبوکارهای لجستیکی تبدیل شده است. برای درک ابعاد این موضوع باید توجه داشت که موقعیت مکانی در سرویسهای ارسال صرفاً برای نمایش مسیر روی نقشه استفاده نمیشود، بلکه بخشی از دادههای اصلی تصمیمگیری در تمام چرخه ارسال است؛ از انتخاب و تخصیص سفیر گرفته تا محاسبه زمان رسیدن سفیر، مدیریت چرخه دریافت و تحویل مرسوله و….
ما در الوپیک برای سفیران الوپیک دو شیوهی ارائه خدمات داریم. در یک مدل، سفیران بر اساس موقعیت و شرایط خودشان درخواستها را انتخاب میکنند و در مدل دیگر، این سیستم الوپیک است که با توجه به موقعیت سفیران، درخواستها را به مناسبترین فرد اختصاص میدهد.اختلال GPS هر دو مدل را تحت تأثیر قرار میدهد، اما در مدل دوم آسیب جدیتری ایجاد میکند. چون تصمیمگیری سیستم مستقیماً به اطلاعات دقیق موقعیت سفیران وابسته است. برای مثال، ممکن است سیستم تصور کند یک سفیر در نزدیکی محل دریافت مرسوله قرار دارد، در حالی که او در واقعیت چند کیلومتر دورتر است. در چنین شرایطی، سفیری که قرار بوده در چند دقیقه به مبدأ برسد، زمان و مسافت بیشتری را طی میکند.
این اتفاق در نگاه اول شاید یک خطای ساده در نمایش موقعیت به نظر برسد، اما وقتی در مقیاس هزاران درخواست روزانه تکرار شود، اثر آن در بخشهای مختلف عملیات دیده میشود. از افزایش زمان رسیدن سفیر و طولانیتر شدن فرایند تحویل گرفته تا کاهش تعداد درخواستهایی که هر سفیر میتواند در طول روز انجام دهد، افزایش هزینههای عملیاتی و در نهایت افت کیفیت تجربه مشتری.
به بیان ساده، اختلال GPS فقط باعث نمیشود سفیر مسیر را اشتباه برود؛ بلکه باعث میشود سیستم از همان ابتدا سفیر نامناسبی را برای انجام درخواست انتخاب کند. بررسی دادههای عملیاتی الوپیک نشان میدهد که همزمان با اختلالات GPS، برخی از شاخصهای کلیدی کیفیت خدمات، از جمله زمان تحویل مرسولهها و میزان تحویل بهموقع، با تغییرات منفی مواجه شدهاند.
تکیه بر دادهها برای بررسی دقیق اثر این اختلالها پیچیده است. چون پارامترهای متعددی همچون گستره ناحیه و مدت زمان اختلال و… میتواند روی دقت دادهها برای بررسی اثر تاثیر بگذارد. اما بررسی یکی از موارد اختلال GPS در مهرماه ۱۴۰۵ نشان میدهد که سهم درخواستهایی که بهموقع تحویل داده شدهاند حدود ۲ درصد کاهش یافته و میانگین زمان تحویل نیز به ازای هر درخواست نزدیک به دو دقیقه افزایش داشته است. نکته مهم این است که این میزان افزایش زمان، میانگین محاسبهشده روی تمام درخواستهاست و به این معنا نیست که هر درخواست فقط دو دقیقه دیرتر تحویل داده شده است.
در واقع، ممکن است بخش قابل توجهی از این افزایش میانگین، ناشی از تأخیرهای بسیار طولانیتر در بخشی از درخواستها باشد؛ تأخیرهایی که اثر مستقیمتری بر تجربه مشتری و کیفیت خدمات دارند. در همین مقایسه، نرخ لغو درخواستها نیز 1 درصد افزایش یافته است.
بنابراین آنچه از منظر عملیاتی برای ما روشن است، این است که اختلال مکانیابی میتواند هم دقت تصمیمگیری سیستم را کاهش دهد، هم بهرهوری سفیر را تحت تاثیر قرار دهد و هم پیشبینیپذیری زمان تحویل و کیفیت تجربه مشتری را با مشکل مواجه کند.
آیا اختلال GPS باعث افزایش مسافت طیشده برای تحویل هر مرسوله شده است؟ این اختلاف چه میزان به هزینه عملیاتی هر درخواست اضافه کرده است؟
بله، اختلال مکانیابی میتواند باعث افزایش مسافت واقعی طیشده شود؛ اما مسئله فقط انتخاب مسیر اشتباه نیست. بخش مهمی از هزینه اضافی در مرحله رسیدن سفیر به مبدأ ایجاد میشود. فرض کنید سیستم بر اساس GPS تشخیص میدهد یک سفیر در فاصله چند صد متری فروشگاه قرار دارد، در حالی که موقعیت واقعی او چند کیلومتر دورتر است. در چنین شرایطی، تخصیص درخواست از ابتدا بر مبنای اطلاعات اشتباه انجام شده است.
در بخشی از خدمات الوپیک که تخصیص درخواستها بهصورت هوشمند و بر اساس موقعیت مکانی سفیران انجام میشود، دقت اطلاعات مکانی اهمیت ویژهای دارد. هرگونه خطا در تشخیص موقعیت سفیر میتواند باعث شود درخواست به فردی اختصاص پیدا کند که فاصله واقعی بیشتری تا مبدأ دارد. این موضوع علاوه بر افزایش مسافت طیشده و زمان رسیدن به مبدأ، هزینههای اضافی قابل توجهی را نیز برای جبران مسیر طولانیتر سفیران به شرکت تحمیل میکند. برآوردهای عملیاتی ما نشان میدهد که مجموع هزینههای ناشی از این مسئله در مقیاس فعالیت الوپیک قابل توجه است و هزینههای مستقیم مرتبط با جبران مسیرهای طولانیتر سفیران، میتواند در مقیاس ماهانه به چند میلیارد تومان برسد.
این هزینه تنها یکی از بخشهای قابل مشاهده خسارت است. اختلال GPS در سطحی گستردهتر، پیامدهای اجتماعی و ملی نیز به همراه دارد؛ از جمله افزایش مصرف سوخت، آلودگی هوا و اتلاف زمان. همچنین هزینههایی مانند زمان تلفشده سفیران، کاهش تعداد درخواستهای قابل انجام، افت کیفیت خدمات و افزایش فشار بر پشتیبانی در این برآورد لحاظ نشدهاند.
در حال حاضر، اعلام یک عدد دقیق برای افزایش میانگین مسافت واقعی هر مرسوله نیازمند دادههای معتبرتری است؛ زیرا وقتی خود GPS دچار اختلال است، مسافت ثبتشده بر اساس آن نیز لزوماً نشاندهنده مسیر واقعی طیشده نیست. بنابراین، به جای اعلام یک درصد غیرقابل اتکا برای افزایش مسافت، ترجیح میدهیم بر هزینه عملیاتی قابل برآورد و اثر واقعی این اختلال بر تخصیص درخواست تمرکز کنیم.
درآمد پیکهای الوپیک از زمان شروع اختلالها چه تغییری کرده است؟ آیا تعداد درخواستهای قابل انجام در هر ساعت کاهش یافته است؟
در خدمات ارسال و تحویل مرسوله، درآمد سفیران تنها به مبلغ دریافتی از هر درخواست وابسته نیست، بلکه تعداد درخواستهایی که میتوانند در یک بازه زمانی مشخص انجام دهند نیز اهمیت زیادی دارد. زمانی که اختلال GPS باعث طولانیتر شدن مسیرها یا افزایش زمان رسیدن به مبدا و مقصد میشود، سفیران فرصت انجام درخواستهای کمتری خواهند داشت. در نتیجه، حتی اگر مبلغ دریافتی آنها به ازای هر درخواست تغییری نکند، درآمد آنها در طول روز میتواند کاهش پیدا کند.
به بیان دیگر، این اختلال علاوه بر افزایش هزینههای عملیاتی شرکت، مستقیماً بر فرصتهای درآمدزایی سفیران نیز تأثیر میگذارد.برای درک بهتر این موضوع، فرض کنید سفیری در شرایط عادی و در یک بازه زمانی مشخص میتواند ۲۰ مرسوله را تحویل دهد. اگر به دلیل اختلال GPS، زمان انجام هر درخواست بهطور متوسط فقط ۱۰ درصد افزایش پیدا کند، ظرفیت انجام درخواستهای او در همان بازه زمانی از ۲۰ به حدود ۱۸ درخواست کاهش مییابد. به عبارت دیگر، تنها چند دقیقه زمان اضافی برای هر مأموریت میتواند در مجموع به معنای از دست رفتن فرصت انجام دو درخواست باشد.
این مسئله علاوه بر کاهش فرصتهای درآمدزایی سفیران، بر عملکرد کل شبکه ارسال نیز تاثیر میگذارد. از سوی دیگر، در خدماتی که تخصیص درخواستها بهصورت هوشمند و بر اساس موقعیت مکانی سفیران انجام میشود، این اختلال میتواند باعث کاهش بهرهوری ناوگان و افزایش هزینههای شرکت برای حفظ کیفیت خدمات شود.ما تلاش میکنیم بخشی از فشار مالی ناشی از این شرایط را از طریق سازوکارهای پرداخت و پاداش مدیریت کنیم، اما باید توجه داشت که پرداخت مبلغ اضافی همیشه نمیتواند زمان ازدسترفته سفیر را جبران کند.با این حال، از منظر اقتصادی، اختلالی که زمان غیرمولد سفیر را افزایش دهد، مستقیماً ظرفیت درآمدزایی او و بهرهوری شبکه لجستیک را تحت تأثیر قرار میدهد.
اختلال مکانیابی چه تغییری در تعداد تماسها و شکایتهای ثبتشده از سوی پیکها و مشتریان ایجاد کرده است؟
اختلال مکانیابی فقط در مرحله مسیریابی مشکل ایجاد نمیکند؛ بخش مهمی از اثر آن در ارتباط میان سفیر، مشتری، فروشگاه و تیم پشتیبانی ظاهر میشود.
وقتی موقعیت سفیر بهدرستی نمایش داده نمیشود، مشتری ممکن است تصور کند سفیر هنوز حرکت نکرده یا در مسیر اشتباهی قرار دارد. از طرف دیگر، سفیر ممکن است در محل صحیح حضور داشته باشد اما سیستم موقعیت او را نقطه دیگری نشان دهد. این وضعیت میتواند به افزایش تماس برای پیدا کردن آدرس، پیگیری تاخیر، اختلاف بر سر زمان رسیدن و دشواری تایید تحویل منجر شود.
یکی از چالشهای مهم در بررسی آثار اختلال GPS این است که پیامدهای آن همیشه بهصورت مستقیم و با عنوان "مشکل مکانیابی" ثبت نمیشوند. برای مثال، ممکن است اختلال در موقعیت مکانی سفیر باعث تاخیر در تحویل، دشواری در پیدا کردن آدرس یا افزایش تماس با پشتیبانی شود، اما موضوع شکایت در دسته دیگری قرار بگیرد.
با این حال، بررسی بخشی از دادههای عملیاتی ما نشان میدهد که موارد ثبتشده مرتبط با اختلال موقعیتیابی در برخی بازههای زمانی مورد نظر، حدود ۲۵ درصد افزایش داشته است. البته این آمار صرفاً مربوط به مواردی است که ارتباط آنها با اختلال GPS بهصورت مشخص ثبت شده و احتمالاً تمام آثار این اختلال بر تجربه مشتریان و سفیران را منعکس نمیکند.
اثر واقعی اختلال بر تجربه مشتری گستردهتر از تعداد مواردی است که مستقیماً با برچسب GPS ثبت میشوند. به همین دلیل، پایش کیفیت خدمات باید مجموعهای از شاخصها شامل تأخیر، تماسهای پشتیبانی، اصلاح آدرس و تحویل ناموفق را در کنار هم بررسی کند.
وقتی GPS موقعیت اشتباهی نشان میدهد و پیک مجبور به طی مسافت بیشتر میشود، هزینه و مسئولیت این خطا بر عهده چه کسی است؟
این موضوع یکی از چالشهای اصلی در اقتصاد پلتفرمهای لجستیکی است؛ چون خطای GPS لزوماً ناشی از عملکرد سفیر، مشتری یا خود پلتفرم نیست، اما هزینه آن در نهایت در زنجیره خدمات توزیع میشود. لذا نمیتوان انتظار داشت سفیری که به دلیل خطای اطلاعات مکانی ناچار به طی مسیر اضافی شده، تمام هزینه این اختلال را شخصاً تحمل کند.
ما در الوپیک، تلاش میکنیم تا حد امکان هزینههای ناشی از خطای موقعیتیابی به سفیران منتقل نشود. در بخشی از خدمات که تخصیص درخواستها بهصورت سیستمی انجام میشود، این موضوع از طریق پرداختهای جبرانی برای مسافت و زمان اضافی رسیدن به مبدأ مدیریت میشود که در مجموع هزینه قابل توجهی را به شرکت تحمیل میکند.
از سوی دیگر، در خدماتی که سفیران خودشان درخواستها را انتخاب و پذیرش میکنند، اختلال در موقعیت مکانی میتواند باعث شود فاصله واقعی تا مبدأ با آنچه در اپلیکیشن نمایش داده میشود متفاوت باشد. این مسئله، علاوه بر افزایش زمان و هزینه انجام ماموریت، ممکن است تمایل سفیران به پذیرش درخواستها را کاهش دهد و در نهایت بر سرعت تخصیص درخواست و کیفیت خدمات تأثیر بگذارد.
بنابراین، پیامد اختلال GPS در تمام بخشهای خدمات یکسان نیست؛ در برخی موارد به افزایش مستقیم هزینههای عملیاتی منجر میشود و در برخی دیگر، با کاهش نرخ پذیرش درخواستها و محدود شدن ظرفیت ارائه خدمات، اثر خود را نشان میدهد. البته باید میان جبران هزینه اضافی مأموریت، پاداش عملیاتی و جبران خسارت رسمی تفاوت قائل شد. این پرداختها الزاماً به معنی ثبت پرونده خسارت نیستند.در موارد تأخیر یا تحویل ناموفق نیز مسئولیت و نحوه رسیدگی باید با توجه به علت رخداد، شرایط درخواست و تعهدات خدماتی بررسی میشود.
مسئله اساسی این است که اختلال در یک زیرساخت عمومی مانند موقعیتیابی، هزینهای ایجاد میکند که در نهایت میان پلتفرم، سفیر، کسبوکار و مصرفکننده توزیع میشود. هرچه این اختلال طولانیتر شود، مدیریت منصفانه این هزینه دشوارتر خواهد شد.
آیا اختلال GPS هزینه ارائه خدمات را برای الوپیک افزایش داده است؟ شرکت چه برآوردی از هزینه اضافی یا افت بهرهوری دارد؟
قطعاً. از منظر اقتصادی، شاید مهمترین نکته این باشد که اختلال GPS فقط هزینه یک سفر را افزایش نمیدهد، بلکه میتواند هزینه مدیریت کل شبکه لجستیکی را بالا ببرد و بهرهوری آن را کاهش دهد.
ما اثر این اختلال را در چند بخش مشاهده میکنیم: افزایش پرداختهای مربوط به رسیدن سفیر به مبدأ، کاهش دقت تخصیص درخواست، افزایش زمان غیرمولد سفیران، پیچیدهتر شدن مدیریت مأموریتها، فشار بر پشتیبانی و نیاز به توسعه زیرساخت فنی جدید.
برآوردهای ما نشان میدهد که اختلال در موقعیتیابی سفیران، تنها در یکی از بخشهای عملیاتی الوپیک، هزینههای اضافی چند میلیارد تومانی در ماه ایجاد کرده است. این هزینهها عمدتاً ناشی از افزایش مسافت و زمان رسیدن سفیران به مبدأ است و تنها بخشی از خسارت اقتصادی ناشی از اختلال GPS را نشان میدهد. اما هزینه مهم دیگری نیز وجود دارد که کمتر دیده میشود: هزینه تشخیص و مدیریت اختلال موقعیت مکانی.
برای اینکه بتوانیم موقعیت واقعی سفیر را از دادههای مخدوش تشخیص دهیم، باید یا از سرویسدهندگان تخصصی بیرونی استفاده کنیم یا زیرساخت و تیم فنی اختصاصی توسعه دهیم.
برای مقابله با اختلالات GPS و تشخیص موقعیت واقعی سفیران، شرکتها ناچارند از راهکارهای فنی پیشرفتهتری استفاده کنند. این راهکارها یا از طریق سرویسدهندگان تخصصی بیرونی تأمین میشوند یا نیازمند توسعه زیرساخت و توانمندی فنی در داخل شرکت هستند که هر دو مسیر، هزینههای قابل توجهی به همراه دارند. برآوردهای ما نشان میدهد که هزینه استفاده از این راهکارها بهتنهایی میتواند در مقیاس ماهانه به چند میلیارد تومان برسد. اگر هزینههای مستقیم عملیاتی، افزایش زمان و مسافت طیشده توسط سفیران، پشتیبانی و کاهش بهرهوری را نیز در نظر بگیریم، ابعاد اقتصادی این اختلال بهمراتب گستردهتر خواهد بود.
نکته مهم این است که بخشی از این هزینهها، مربوط به منابعی است که در شرایط عادی میتوانست صرف توسعه خدمات، بهبود تجربه مشتریان و افزایش فرصتهای درآمدزایی سفیران شود، اما اکنون باید برای کاهش آثار اختلال در زیرساخت موقعیتیابی اختصاص پیدا کند.موضوع مهمتر این است که بخشی از منابع مالی و فنی شرکت، به جای توسعه خدمات جدید و بهبود تجربه مشتری، صرف مقابله با اختلالی میشود که خارج از فرایند عادی ارائه خدمات شکل گرفته است.
الوپیک برای کاهش وابستگی به GPS چه راهکار فنی مشخصی اجرا کرده است؟ اثر آن چگونه سنجیده شده است؟
در الوپیک برای کاهش آثار اختلال GPS، مجموعهای از راهکارهای فنی را توسعه دادهایم که هدف اصلی آنها شناسایی موقعیتهای نادرست و جلوگیری از تصمیمگیری بر اساس اطلاعات مکانی غیرقابل اعتماد است.
یکی از اقدامات ما، بررسی و اعتبارسنجی موقعیت سفیران با استفاده از اطلاعات شبکه تلفن همراه و دکلهای مخابراتی است. این روش به ما کمک میکند تا در کنار اطلاعات GPS، نشانههای دیگری نیز برای ارزیابی موقعیت سفیر داشته باشیم و وابستگی سیستم صرفاً به یک منبع اطلاعاتی نباشد.
در کنار این موضوع، سازوکارهایی برای شناسایی اختلال و تشخیص موقعیتهای غیر واقعی توسعه دادهایم. برای مثال، اگر موقعیت یک سفیر در مدت کوتاهی بهصورت غیرمنطقی تغییر کند یا با الگوی معمول حرکت او همخوانی نداشته باشد، سیستم میتواند آن موقعیت را مشکوک تشخیص دهد و از اتکای مستقیم به آن جلوگیری کند. همچنین از روشهای محاسباتی برای تخمین موقعیت احتمالی سفیر بر اساس اطلاعات معتبر قبلی و الگوی حرکت او استفاده میکنیم. این روشها کمک میکنند در شرایطی که اطلاعات لحظهای GPS دچار اختلال شده، سیستم بتواند با دقت بیشتری موقعیت سفیر را تخمین بزند؛ هرچند این تخمین جایگزین قطعی موقعیت واقعی نیست.
یکی دیگر از قابلیتهایی که در اختیار سفیران قرار دادهایم، امکان ثبت دستی موقعیت مکانی است. به این ترتیب، زمانی که سیستم اختلال در موقعیتیابی را تشخیص میدهد، سفیر میتواند موقعیت واقعی خود را روی نقشه مشخص کند. در چنین شرایطی، برخی کنترلهای معمول موقعیت مکانی نیز بهصورت موقت متناسب با وضعیت اختلال غیرفعال میشوند تا اطلاعات نادرست GPS مانع ادامه فرایند نشود. در واقع، تلاش کردهایم سیستم در شرایط اختلال، به جای اصرار بر استفاده از اطلاعات مکانی نادرست، بتواند با کمک منابع اطلاعاتی جایگزین و مشارکت خود سفیر، فرایند ارسال را ادامه دهد.
برای سنجش اثربخشی این اقدامات نیز شاخصهایی مانند کاهش خطا در تخصیص درخواست، زمان رسیدن سفیر به مبدأ، میزان نیاز به اصلاح دستی موقعیت و کیفیت تحویل مرسولهها اهمیت دارند.هدف ما این است که حتی در شرایطی که GPS اطلاعات قابل اعتمادی ارائه نمیدهد، بتوانیم تا حد امکان دقت تخصیص درخواستها، پایداری خدمات و تجربه مشتریان و سفیران را حفظ کنیم.
اگر اختلال GPS دوباره به شکل گسترده و طولانی ادامه پیدا کند، آیا الوپیک برنامه عملیاتی مشخصی برای حفظ کیفیت تحویل و جلوگیری از تحمیل هزینه به پیکها دارد؟
یکی از آسیبپذیرترین بخشهای فرایند تخصیص و تحویل، مرحله انتخاب سفیر مناسب و رسیدن او به مبدأ است؛ بهویژه در خدماتی که تخصیص درخواستها بهصورت هوشمند و بر اساس موقعیت مکانی سفیران انجام میشود. در چنین شرایطی، اگر سیستم موقعیت سفیر را بهدرستی تشخیص ندهد، ممکن است درخواست به فردی اختصاص پیدا کند که فاصله واقعی بیشتری تا مبدا دارد. این خطا میتواند از همان ابتدای فرایند، باعث افزایش زمان و هزینه انجام درخواست شود و در ادامه، زمان تحویل، بهرهوری سفیران و کیفیت خدمات را نیز تحت تاثیر قرار دهد.
برای کاهش وابستگی به GPS و حفظ پایداری خدمات در شرایط اختلال، در الوپیک مجموعهای از راهکارهای فنی مکمل را پیادهسازی کردهایم. این راهکارها شامل شناسایی موقعیتهای نادرست، اعتبارسنجی اطلاعات مکانی با کمک شبکه تلفن همراه، تخمین موقعیت سفیر بر اساس الگوی حرکت و فراهم کردن امکان ثبت دستی موقعیت در شرایط اختلال است.
در کنار راهکار فنی، سازوکارهای عملیاتی و اقتصادی نیز اهمیت دارند. باید بتوان هزینههای اضافی ناشی از خطای موقعیت را شناسایی کرد، فشار غیرمنطقی بر سفیران را کاهش داد و کیفیت خدمات را بر اساس شاخصهای واقعی تحویل مدیریت کرد.
همچنین در شرایط اختلال گسترده، ممکن است لازم باشد زمانهای تخمینی تحویل با محافظهکاری بیشتری محاسبه شوند تا تعهدی به مشتری داده نشود که سیستم امکان تحقق قابل اتکای آن را ندارد.
هدف نهایی ما این است که حتی در شرایطی که داده موقعیت مکانی قابل اعتماد نیست، سرویسهای الوپیک بتوانند با کمترین اختلال ممکن به فعالیت ادامه دهد. با این حال، باید پذیرفت که هیچ راهکار نرمافزاری بهتنهایی نمیتواند تمام آثار یک اختلال گسترده و طولانیمدت در زیرساخت موقعیتیابی را از بین ببرد. حل پایدار این مسئله نیازمند همکاری میان کسبوکارهای مکانمحور، ارائهدهندگان خدمات فنی و نهادهای مسئول زیرساخت است.
منبع: شبکه شرق



